Indonesisch grammatica

Het Indonesisch alfabet gebruikt, net als het Nederlands, het Latijnse schrift met 26 letters. De spelling is meestal fonetisch: je spreekt woorden vaak uit zoals je ze schrijft.

Persoonlijke voornaamwoorden (in het Indonesisch: Kata Ganti Orang) vormen een essentieel onderdeel van het Indonesisch. Voornaamwoorden: saya/aku (ik), kamu/Anda (jij/u), dia (hij/zij), kami/kita (wij exclusief/inclusief), kalian (jullie), mereka (zij). Formaliteitsniveaus.

Adalah (zijn) (in het Indonesisch: Kata Adalah) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Adalah betekent ‘zijn’ bij formele definities en wordt vaak weggelaten. Bij bijvoeglijke naamwoorden is geen koppelwerkwoord nodig: Dia cantik (zij is mooi). Ini/itu gebruik je voor ‘dit/dat is’.

Ada and Punya (in het Indonesisch: Ada dan Punya) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Ada = 'there is/are' or 'to exist'. Punya = 'to have/own'. Tidak ada = 'there isn't'. Saya punya = 'I have'.

Basiswerkwoordstructuur (in het Indonesisch: Kata Kerja Dasar) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Werkwoorden worden niet vervoegd naar persoon, getal of tijd. De tijd blijkt uit de context of uit tijdwoorden zoals sudah (al), sedang (nu bezig) en akan (zullen). De basiswoordvolgorde is onderwerp-werkwoord-voorwerp (SVO).

Kata sifat zijn woorden die eigenschappen beschrijven, zoals besar (groot), enak (lekker) en panas (heet). In het Indonesisch werken bijvoeglijke naamwoorden anders dan in het Nederlands.

Ontkenning (in het Indonesisch: Negasi) gaat over ontkenning in het Indonesisch. Ontkenning: tidak (for verbs/adjectives), bukan (for nouns/pronouns). Belum = 'nog niet'. Jangan = 'niet doen' (gebiedende wijs).

Vraagvorming (in het Indonesisch: Pertanyaan) behandelt hoe je vragen vormt in het Indonesisch. Ja/nee-vragen worden vaak gemaakt met het achtervoegsel -kah of met apakah. Belangrijke vraagwoorden zijn apa (wat), siapa (wie), di mana (waar), kapan (wanneer), bagaimana (hoe) en mengapa/kenapa (waarom).

Reduplicatie (in het Indonesisch: Reduplikasi) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Woordverdubbeling wordt gebruikt voor meervoud of variatie: buku-buku (boeken), sayur-mayur (verschillende groenten). Het wordt ook gebruikt voor nadruk of verdelende betekenis.

Getallen en tijd (in het Indonesisch: Angka dan Waktu) behandelt getallen en telwoorden in het Indonesisch. Getallen 0-100: satu, dua, tiga, empat, lima, enam, tujuh, delapan, sembilan, sepuluh. Tijd vragen: jam berapa (hoe laat). Valuta: rupiah.

Basic Prepositions (in het Indonesisch: Preposisi) gaat over voor- en achterzetsels in het Indonesisch. Location prepositions: di (at/in), ke (to), dari (from), pada (on/at), dengan (with), untuk (for), tanpa (without).

Bezit (in het Indonesisch: Kepunyaan) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Bezit with noun + possessor or punya: buku saya (mijn boek), rumah Ali (Ali's house). Achtervoegsel -nya voor 'zijn/haar/ervan'.

Demonstratives (in het Indonesisch: Kata Penunjuk) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch.

Veelvoorkomende werkwoorden (in het Indonesisch: Kata Kerja Umum) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Het gaat om essentiële dagelijkse werkwoorden zoals pergi (gaan), datang (komen), makan (eten), minum (drinken), tidur (slapen), buat/membuat (maken), bicara (spreken), tulis (schrijven) en baca (lezen).

Basiswoorden voor tijd (in het Indonesisch: Kata Waktu Dasar) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Essentiële tijdsuitdrukkingen zijn: hari ini (vandaag), kemarin (gisteren), besok (morgen), sekarang (nu), pagi/siang/sore/malam (ochtend/middag/namiddag/nacht).

Basisvoegwoorden (in het Indonesisch: Konjungsi Dasar) behandelt voegwoorden en verbindingswoorden in het Indonesisch. Eenvoudige voegwoorden: dan (en), atau (of), tetapi/tapi (maar), karena (omdat), jadi (dus/daarom), lalu (daarna).

Basisbijwoorden (in het Indonesisch: Kata Keterangan Dasar) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Veelvoorkomende bijwoorden zijn sangat (zeer), terlalu (te), juga (ook), hanya/cuma (alleen), masih (nog steeds) en selalu (altijd).

Basisuitdrukkingen (in het Indonesisch: Ungkapan Dasar) omvat veelgebruikte uitdrukkingen in het Indonesisch. Essentiële dagelijkse uitdrukkingen zijn selamat pagi (goedemorgen), sampai jumpa (tot ziens), maaf (sorry), tidak apa-apa (het is oké) en silakan (alstublieft/ga uw gang).

Basiscommando’s en verzoeken (in het Indonesisch: Perintah dan Permintaan) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Eenvoudige gebiedende vormen en beleefde verzoeken gebruiken vaak woorden als pergi (ga), ke sini (kom hier) en duduk (ga zitten). Ze worden verzacht met tolong (help alstublieft), silakan (alstublieft/ga uw gang) of mohon (formeel alstublieft).

Leuk vinden, willen en nodig hebben (in het Indonesisch: Suka, Mau en Perlu) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Je drukt voorkeuren uit met suka (leuk vinden), mau/ingin (willen), perlu/butuh (nodig hebben) en benci (haten). Deze woorden worden direct gevolgd door een werkwoord of een zelfstandig naamwoord.

Weten en begrijpen (in het Indonesisch: Tahu dan Mengerti) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Kenniswerkwoorden zijn tahu (een feit weten), kenal (een persoon kennen) en mengerti/paham (begrijpen). Bisa betekent ‘kunnen’ of ‘weten hoe iets moet’.

Bisa en Boleh (kunnen/mogen) (in het Indonesisch: Bisa dan Boleh) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Bisa = vermogen/kunnen (Saya bisa = ik kan). Boleh = toestemming/mogen (Boleh masuk? = Mag ik binnenkomen?). Belangrijk onderscheid tussen vermogen en toestemming.

Dagen, maanden en datums (in het Indonesisch: Hari, Bulan, dan Tanggal) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Dagen: van Senin tot en met Minggu. Maanden: van Januari tot en met Desember. Datumnotatie: tanggal + getal + maand + jaar.

Colors (in het Indonesisch: Warna) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Basic colors: merah (red), hijau (green), biru (blue), kuning (yellow), putih (white), hitam (black). Colors follow warna or noun: baju merah (red shirt).

Familietermen (in het Indonesisch: Keluarga) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Familiewoordenschat: ayah/bapak (vader), ibu (moeder), kakak (oudere broer/zus), adik (jongere broer/zus), anak (kind). Deze woorden worden ook als aanspreekvorm gebruikt.

Plaatswoorden (in het Indonesisch: Kata Tempat) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Essentiële plaatswoordenschat: rumah (huis/thuis), sekolah (school), pasar (markt), rumah sakit (ziekenhuis), restoran (restaurant). Gebruikt met di/ke/dari.

Uitspraakregels (in het Indonesisch: Pelafalan) vormen de basis voor duidelijk spreken en verstaan. Belangrijke punten zijn onder meer het verschil tussen e pepet [ə] en e taling [e], het onderscheid tussen ng [ŋ] en ngg [ŋg], en combinaties zoals kh, sy en ny.

Aanspreekvormen en begroetingen (in het Indonesisch: Sapaan dan Salam) omvatten veelgebruikte uitdrukkingen in het Indonesisch. Veelvoorkomende aanspreekvormen zijn Pak/Bapak (meneer), Bu/Ibu (mevrouw), Mas (jongere man, Javaans) en Mbak (jongere vrouw, Javaans). Begroetingen verschillen vaak per moment van de dag.

Achtervoegsel -nya (in het Indonesisch: Akhiran -nya) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Multifunctioneel achtervoegsel -nya: bezittelijk (rumahnya = zijn/haar huis), bepaaldheidsmarkeerder (bukunya = het boek), nominaliseerder (besarnya = de grootte ervan).

Bijwoorden van plaats (in het Indonesisch: Kata Keterangan Tempat) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Bijwoorden van plaats: di sini (hier), di sana (daar), di atas (boven/op), di bawah (onder), di depan (voor), di belakang (achter), di samping (naast).

Voorvoegsel me(N)- (in het Indonesisch: Awalan me(N)-) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Het actiefvoorvoegsel me- komt voor in vormen als makan→memakan, tulis→menulis en baca→membaca. De N verandert op basis van de eerste medeklinker van de stam. Deze vormen horen vaak bij formele of geschreven stijl.

Voorvoegsel di- (passief) (in het Indonesisch: Awalan di-) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Passief voorvoegsel di-: dibaca (wordt gelezen), ditulis (wordt geschreven). De handelende persoon kan met oleh worden toegevoegd. Zeer gebruikelijk in het Indonesisch.

Voorvoegsel ber- (in het Indonesisch: Awalan ber-) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Het intransitieve of statieve voorvoegsel ber- verschijnt in woorden als berbicara (spreken), berjalan (lopen) en bekerja (werken). Het kan bezit, dragen of gewoonlijk doen aangeven.

Tijdsuitdrukkingen (in het Indonesisch: Keterangan Waktu) omvat veelgebruikte uitdrukkingen in het Indonesisch. Verleden: sudah, tadi, kemarin, dulu. Heden: sekarang, sedang. Toekomst: akan, nanti, besok. Gewoonte: biasanya, sering, jarang.

Vergelijking (in het Indonesisch: Perbandingan) heeft betrekking op bijvoeglijke naamwoorden in het Indonesisch. De vergrotende trap gebruikt lebih + bijvoeglijk naamwoord + daripada. De overtreffende trap gebruikt paling + bijvoeglijk naamwoord of het voorvoegsel ter-. Gelijkheid druk je uit met sama + bijvoeglijk naamwoord + dengan.

Gevorderde voorzetsels (in het Indonesisch: Preposisi Lanjutan) gaat over voor- en achterzetsels in het Indonesisch. Complexe voorzetsels zijn onder andere dari...ke (van...naar), di antara (tussen/onder), di sekitar (rondom), tentang (over/betreffende) en menurut (volgens).

Hoeveelheidsuitdrukkingen (in het Indonesisch: Ungkapan Jumlah) behandelt getallen en telwoorden in het Indonesisch. Hoeveelheidswoorden: banyak (veel), sedikit (weinig), setiap (elke), semua (alle), beberapa (enkele/sommige), cukup (genoeg).

Tijdsverbindingen (in het Indonesisch: Penghubung Waktu) behandelen voegwoorden en verbindingswoorden in het Indonesisch. Veelgebruikte tijdsverbinders zijn ketika/waktu (wanneer), sebelum (voordat), sesudah/setelah (nadat), sementara/sambil (terwijl), begitu (zodra) en sejak (sinds).

Wederkerende en wederkerige vormen (in het Indonesisch: Diri Sendiri dan Saling) zijn een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Wederkerend: sendiri (zelf/alleen), diri sendiri (zichzelf). Wederkerig: saling (elkaar). Ook belangrijk: bersama (samen).

Voorvoegsel ter- (in het Indonesisch: Awalan ter-) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Het voorvoegsel ter- kan een overtreffende trap aangeven (terbesar = grootste), een toevallige of onvrijwillige handeling (tertidur = in slaap gevallen) of mogelijkheid/zichtbaarheid (terlihat = zichtbaar). Het heeft meerdere betekenissen.

Voorvoegsel se- (in het Indonesisch: Awalan se-) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Voorvoegsel se-: hetzelfde/één (sebesar = zo groot als), geheel (seluruh = heel), elk (setiap = ieder). Ook: se- + zelfstandig naamwoord = één (sebuah = één stuk/exemplaar).

Achtervoegsels -kan en -i (in het Indonesisch: Akhiran -kan dan -i) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Het achtervoegsel -kan heeft vaak een begunstigende of veroorzakende betekenis (memberikan = aan iemand geven). Het achtervoegsel -i kan een plaatselijke of herhaalde handeling aangeven (mendatangi = bezoeken/naar iemand toe gaan). Deze achtervoegsels veranderen vaak de transitiviteit van het werkwoord.

Voorwaardelijke zinnen (in het Indonesisch: Kalimat Kondisional) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Het gaat om constructies met kalau/jika (als) en seandainya (stel dat). Er zijn reële en irreële voorwaarden, vaak met maka (dan) als gevolg.

Betrekkelijke bijzinnen (in het Indonesisch: Klausa Relatif) betreft de zinsstructuur en woordvolgorde in het Indonesisch. Betrekkelijke bijzinnen met yang (die/dat): orang yang datang (de persoon die kwam), buku yang saya baca (het boek dat ik las).

Voorvoegsel pe(N)- (zelfstandige naamwoorden) (in het Indonesisch: Awalan pe(N)-) betreft de vorming en het gebruik van zelfstandige naamwoorden in het Indonesisch. Nominaliserend voorvoegsel pe(N)-: penulis (schrijver), pembaca (lezer), pelayan (bediende). Vormt persoonsnamen of instrumentnamen.

Achtervoegsel -an (zelfstandige naamwoorden) (in het Indonesisch: Akhiran -an) betreft de vorming en het gebruik van zelfstandige naamwoorden in het Indonesisch. Het nominaliserende achtervoegsel -an vormt zelfstandige naamwoorden zoals makanan (eten/voedsel), tulisan (geschrift) en minuman (drank). Het maakt resultaatnaamwoorden of verzamelnaamwoorden.

Uitroepen en nadruk (in het Indonesisch: Seruan dan Penekanan) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Nadrukspatronen zijn onder meer sekali (heel/zo), benar-benar (echt/werkelijk), betapa (wat een/hoe!) en alangkah (hoe ...!). Deze uitroepstructuren gebruik je om emoties krachtig uit te drukken.

Purpose Clauses (in het Indonesisch: Klausa Tujuan) betreft de doelbijzinnen in het Indonesisch. Deze worden gevormd met untuk, agar of supaya (Nederlands: "om te" / "zodat"), bijvoorbeeld Belajar untuk ujian ("Studeren voor het examen"). Agar en supaya leiden een bijzin in die het gewenste resultaat uitdrukt.

Resultaat en gevolg (in het Indonesisch: Hasil dan Konsekuensi) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Resultaten druk je uit met jadi/maka (dus/daarom), oleh karena itu (daarom), akibatnya (als gevolg daarvan) en sehingga (zodat/met als gevolg dat).

Gebeurtenissen vertellen (in het Indonesisch: Menarasikan Kejadian) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Gebeurtenissen ordenen: pertama (eerst), kemudian/lalu (daarna), akhirnya (uiteindelijk), selanjutnya (vervolgens). Tijdsaanduidingen combineren voor een vloeiende vertelling.

Met concessieve bijzinnen druk je een tegenstelling uit: iets gebeurt, ondanks een tegenargument of moeilijke omstandigheid. In het Indonesisch zijn woorden als meskipun, walaupun, sekalipun en bagaimanapun hierbij belangrijk.

Wensen en hoop (in het Indonesisch: Harapan dan Keinginan) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Je drukt wensen uit met woorden zoals andai/andaikan (als ik toch maar), semoga (ik hoop dat / moge), mudah-mudahan (hopelijk) en seandainya (stel dat / als maar). Je gebruikt dit zowel voor onwerkelijke als voor reële wensen.

Definiëren en uitleggen (in het Indonesisch: Mendefinisikan dan Menjelaskan) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Je gebruikt structuren zoals X itu apa (wat is X), artinya (het betekent), yaitu (namelijk/dat wil zeggen) en disebut/dinamakan (genoemd). Deze vormen komen vaak voor in academische en uitleggerige contexten.

Plaatsing van bijwoorden (in het Indonesisch: Penempatan Kata Keterangan) gaat over waar een bijwoord in de zin staat. In het Indonesisch is die plaatsing vaak flexibel, maar er zijn duidelijke voorkeuren: tijdsbepalingen staan vaak aan het begin of einde, bijwoorden van wijze meestal na het werkwoord, frequentiebijwoorden vaak vóór het werkwoord en graadbijwoorden vóór een bijvoeglijk naamwoord.

Gevorderde passieve constructies (in het Indonesisch: Konstruksi Pasif Lanjutan) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Uitgebreid passief met handelende persoon: di- + werkwoord + oleh. Kena is een informele passiefvorm voor nadelige gebeurtenissen. Terkena betekent ‘getroffen worden door’. Passieve vormen verschillen per register.

Type 2-passief (in het Indonesisch: Pasif Tipe 2) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Passief met een handelende persoon in de 1e/2e persoon: voornaamwoord + stamwerkwoord. Saya baca (door mij gelezen) tegenover dibaca oleh saya. Meer spreektaalachtig.

Indirecte rede (in het Indonesisch: Kalimat Tak Langsung) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Het gaat om gerapporteerde spraak met bahwa (dat), zoals mengatakan bahwa (zeggen dat) en bertanya apakah (vragen of). Er is geen verschuiving van tijd zoals in sommige andere talen.

Conjunctions (in het Indonesisch: Konjungsi) behandelt voegwoorden en verbindingswoorden in het Indonesisch. Connectors: tetapi/tapi (but), dan (and), atau (or), karena (because), oleh karena itu (therefore), namun (however).

Gevorderde voorwaardelijke patronen (in het Indonesisch: Pola Kondisional Lanjutan) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Complexe voorwaardelijke zinnen gebruiken onder andere kalau tidak (anders), asalkan (zolang), kecuali (tenzij) en meskipun (zelfs als). Er bestaan ook gemengde voorwaardelijke patronen.

Correlatieve constructies (in het Indonesisch: Konstruksi Korelatif) behandelt complexe zinsconstructies in het Indonesisch. Gepaarde structuren: semakin...semakin (hoe meer...hoe meer), baik...maupun (zowel...als), bukan hanya...tetapi juga (niet alleen...maar ook), entah...entah (of...of).

Complexe zinsstructuren (in het Indonesisch: Kalimat Kompleks) gaan over zinsopbouw en woordvolgorde in het Indonesisch. Het gaat om meerledige zinnen zoals karena...maka (omdat...dan), kalau...maka (als...dan) en walaupun...tetapi (hoewel...maar). Deze patronen komen vooral voor in formele schrijftaal.

Gevorderde causatieve constructies (in het Indonesisch: Konstruksi Kausatif Lanjutan) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Uitgebreide causatieven gebruiken werkwoorden als membuat (maken/veroorzaken), memaksa (dwingen), meminta (vragen/verzoeken), mengusulkan (voorstellen) en memerintahkan (opdragen). Let op formele hiërarchie.

Discourspartikels (in het Indonesisch: Partikel Wacana) betreft de vorming en het gebruik van zelfstandige naamwoorden in het Indonesisch. Discourspartikels zijn onder meer -lah (nadruk/verzachting), -kah (vraag), sih (informele nadruk), dong (aansporing) en kok (verrassing/tegenspraak).

Schriftelijke discourse-verbinders (in het Indonesisch: Penghubung Wacana Tulis) behandelt voegwoorden en verbindingswoorden in het Indonesisch. Academische/schriftelijke verbinders: pertama (ten eerste), selain itu (bovendien), singkatnya (kortom), sebaliknya (daarentegen), dengan kata lain (met andere woorden).

Geavanceerde indirecte rede (in het Indonesisch: Kalimat Laporan Lanjutan) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Het gaat om complexere vormen van indirecte rede, zoals indirecte vragen, ingebedde bevelen en verschillende werkwoorden van zeggen, zoals mengakui (toegeven), menyangkal (ontkennen), menegaskan (bevestigen) en menyarankan (aanraden).

Formeel Indonesisch (in het Indonesisch: Bahasa Formal) is cruciaal voor gepast taalgebruik in sociale situaties. Formele registers komen voor in officiële documenten, academisch schrijven en nieuwstaal. Je ziet er volledige affigering, formele woordenschat en het aanspreekvorm Anda (u).

Circumfixen (in het Indonesisch: Konfiks) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Gecombineerde affixen: ke-...-an (abstracte zelfstandige naamwoorden), pe-...-an (procesnamen), per-...-an (formele zelfstandige naamwoorden). Complexe woordvorming.

Administratieve taal (in het Indonesisch: Bahasa Administrasi) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Officieel en bureaucratisch Indonesisch gebruikt juridische termen, overheidsdocumenten en formele kennisgevingen. Het is kenmerkend voor surat dinas (officiële brieven).

Topikalisatie en focus (in het Indonesisch: Topikalisasi dan Fokus) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Je gebruikt topic-commentstructuren door elementen naar voren te halen voor nadruk. Focusconstructies met -lah en yang-splitsingen komen ook veel voor, zoals in Yang datang adalah Ali.

Literair Indonesisch (in het Indonesisch: Bahasa Sastra) is een belangrijk stijlregister in het Indonesisch. Het omvat poëtische structuren, klassieke Maleise elementen, literaire woordenschat, retorische middelen en parallellisme in proza en poëzie.

News and Media Language (in het Indonesisch: Bahasa Media) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Het gaat over journalistiek Indonesisch: patronen van koppen, indirecte rede in nieuwsberichten, formele bronvermeldingen en passiefconstructies die gebruikelijk zijn in de media.

Formeel passief en onpersoonlijke constructies (in het Indonesisch: Pasif Formal dan Impersonal) is een belangrijk werkwoordconcept in het Indonesisch. Het gaat om formele passieve vormen zonder expliciete handelende persoon in geschreven Indonesisch en om onpersoonlijke constructies zoals dapat dikatakan (er kan gezegd worden) en perlu diketahui (het is belangrijk om te weten).

Leenwoorden en woordvorming (in het Indonesisch: Kata Serapan dan Pembentukan Kata) beschrijft hoe het Indonesisch woorden uit andere talen opneemt en aanpast. Veel vocabulaire komt historisch uit het Sanskriet, Arabisch, Nederlands, Portugees en Engels.

Informeel Indonesisch (in het Indonesisch: Bahasa Gaul) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Het gaat om informele spreektaal: Jakartaanse dialectvormen, jongerentaal, weggelaten voorvoegsels en leenwoorden. Voorbeelden zijn gue/gw (ik), lu/lo (jij) en nggak (nee/niet).

Spreekwoorden en idiomen (in het Indonesisch: Peribahasa dan Idiom) vormen een belangrijk taal- en cultuuronderdeel in het Indonesisch. Voorbeelden zijn sambil menyelam minum air, sedia payung sebelum hujan en besar pasak daripada tiang.

Internet- en socialmediataal (in het Indonesisch: Bahasa Internet) is een belangrijk hedendaags register binnen het Indonesisch. Denk aan afkortingen, conventies van sociale media, memetaal, chattaal en verindonesischte Engelse termen.

Academisch Indonesisch (in het Indonesisch: Bahasa Akademik) is een belangrijk grammaticaal concept in het Indonesisch. Academische schrijfstijl omvat scriptiestructuren, abstracte taal, voorzichtige formuleringen, bronverwijzingen en formele argumentatiepatronen.

Regionale variëteiten (in het Indonesisch: Ragam Daerah) gaan over verschillen in Indonesisch taalgebruik per regio. Lokale talen zoals Javaans, Soendanees, Balinees en Minangkabaus beïnvloeden woordenschat, aanspreekvormen en stijl.

Retorische stijlmiddelen (in het Indonesisch: Majas dan Gaya Bahasa) vormen een belangrijk grammaticaal en stilistisch concept in het Indonesisch. Indonesische stijlfiguren zijn onder meer: perumpamaan (vergelijking), metafora (metafoor), personifikasi (personificatie), hiperbola (hyperbool) en ironi (ironie).

Klassieke Maleise elementen (in het Indonesisch: Unsur Melayu Klasik) verwijzen naar oudere woordenschat en stijlkenmerken die bewaard zijn gebleven in formeel, literair of historisch Indonesisch. Je ziet ze onder meer in oude verhalen, ceremoniële taal en teksten met een klassieke toon.