คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของในภาษาอิตาลี

ภาพรวม

คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของบอกว่าสิ่งใดเป็นของใคร — "หนังสือของฉัน" "รถของคุณ" "บ้านของพวกเขา" ในภาษาอิตาลี ได้แก่: mio, tuo, suo, nostro, vostro, loro ต่างจากภาษาไทย คำคุณศัพท์เหล่านี้เปลี่ยนรูปตามเพศและจำนวนของสิ่งที่ถูกครอบครอง ไม่ใช่ตามผู้ครอบครอง ดังนั้น "ของฉัน" อาจเป็น mio, mia, miei หรือ mie ขึ้นอยู่กับคำนามที่ตามมา

ความแตกต่างที่สำคัญอีกประการหนึ่ง: คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของในภาษาอิตาลีเกือบจะใช้ร่วมกับคำนำหน้านามชี้เฉพาะ (definite article) เสมอ พูดว่า il mio libro (แปลตรงตัวว่า "the ของฉัน หนังสือ") ไม่ใช่แค่ mio libro ในตอนแรกอาจรู้สึกแปลก แต่รูปแบบนี้จะกลายเป็นธรรมชาติอย่างรวดเร็ว

มีข้อยกเว้นที่มีชื่อเสียงสำหรับกฎคำนำหน้านาม กับสมาชิกในครอบครัวเอกพจน์ที่ไม่มีคำขยาย คำนำหน้านามจะถูกตัดออก: mia madre (แม่ของฉัน) ไม่ใช่ la mia madre ข้อยกเว้นนี้ใช้เฉพาะกับคำเครือญาติเอกพจน์เท่านั้น — ในพหูพจน์หรือมีคำคุณศัพท์เพิ่มเติม คำนำหน้านามจะกลับมา นี่เป็นหัวข้อสำคัญระดับ A1 ที่คุณจะใช้ในเกือบทุกการสนทนา

วิธีการทำงาน

ตารางคำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของฉบับสมบูรณ์

บุรุษ	เพศชายเอกพจน์	เพศหญิงเอกพจน์	เพศชายพหูพจน์	เพศหญิงพหูพจน์
ของฉัน	il mio	la mia	i miei	le mie
ของคุณ (tu)	il tuo	la tua	i tuoi	le tue
ของเขา/เธอ/ของท่าน (Lei)	il suo	la sua	i suoi	le sue
ของพวกเรา	il nostro	la nostra	i nostri	le nostre
ของพวกคุณ (voi)	il vostro	la vostra	i vostri	le vostre
ของพวกเขา	il loro	la loro	i loro	le loro

สังเกตว่า loro ไม่เคยเปลี่ยนรูป — คงเดิมไม่ว่าเพศหรือจำนวนจะเป็นอะไร รูปแสดงความเป็นเจ้าของอื่นๆ ทั้งหมดตามปัจจัยลงท้ายคำคุณศัพท์ปกติ (-o/-a/-i/-e)

กฎการสอดคล้อง

คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของสอดคล้องกับสิ่งที่ถูกครอบครอง ไม่ใช่กับผู้ครอบครอง:

• Maria legge il suo libro. — มาเรียอ่านหนังสือของเธอ (suo เป็นเพศชายเพราะ libro เป็นเพศชาย)
• Marco guida la sua macchina. — มาร์โกขับรถของเขา (sua เป็นเพศหญิงเพราะ macchina เป็นเพศหญิง)

ข้อยกเว้นสมาชิกในครอบครัว

กับคำเครือญาติเอกพจน์ที่ไม่มีคำขยาย คำนำหน้านามชี้เฉพาะจะถูกตัดออก:

มีคำนำหน้านาม (คำนามทั่วไป)	ไม่มีคำนำหน้านาม (เครือญาติเอกพจน์)
il mio libro (หนังสือของฉัน)	mio padre (พ่อของฉัน)
la tua casa (บ้านของคุณ)	tua sorella (พี่/น้องสาวของคุณ)
il suo amico (เพื่อนของเขา)	suo fratello (พี่/น้องชายของเขา)

คำนำหน้านามกลับมาเมื่อ:

• คำเครือญาติเป็นพหูพจน์: i miei fratelli (พี่น้องชายของฉัน)
• คำเครือญาติถูกขยายด้วยคำคุณศัพท์: la mia sorella maggiore (พี่สาวของฉัน)
• ใช้รูปเรียกด้วยความรักหรือรูปย่อ: la mia mamma (แม่ของฉัน), il mio fratellino (น้องชายเล็กของฉัน)
• คำแสดงความเป็นเจ้าของคือ loro: la loro madre (แม่ของพวกเขา) — loro จะมีคำนำหน้านามเสมอ

ตัวอย่างในบริบท

ภาษาอิตาลี	ภาษาไทย	หมายเหตุ
Il mio gatto dorme sul divano.	แมวของฉันนอนบนโซฟา	เพศชายเอกพจน์ คำนามทั่วไป
La tua valigia è molto pesante.	กระเป๋าเดินทางของคุณหนักมาก	เพศหญิงเอกพจน์
Suo fratello lavora a Milano.	พี่/น้องชายของเขา/เธอทำงานที่มิลาน	ข้อยกเว้นครอบครัว — ไม่มีคำนำหน้านาม
I nostri vicini sono gentili.	เพื่อนบ้านของเราใจดี	เพศชายพหูพจน์
Le vostre idee sono interessanti.	ความคิดของพวกคุณน่าสนใจ	เพศหญิงพหูพจน์
Il loro appartamento è grande.	อพาร์ตเมนต์ของพวกเขาใหญ่	Loro — รูปไม่เปลี่ยน
Mia madre cucina molto bene.	แม่ของฉันทำอาหารเก่งมาก	ข้อยกเว้นครอบครัว — ไม่มีคำนำหน้านาม
La mia sorella maggiore vive a Londra.	พี่สาวของฉันอาศัยอยู่ที่ลอนดอน	คำเครือญาติมีคำขยาย — มีคำนำหน้านาม
I miei genitori sono in vacanza.	พ่อแม่ของฉันไปพักร้อน	เครือญาติพหูพจน์ — ต้องมีคำนำหน้านาม
Dov'è la sua borsa?	กระเป๋าของเขา/เธออยู่ไหน?	เพศหญิงเอกพจน์
Le tue scarpe sono sotto il letto.	รองเท้าของคุณอยู่ใต้เตียง	เพศหญิงพหูพจน์
Ho dimenticato il mio telefono a casa.	ฉันลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน	เพศชายเอกพจน์

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

จับคู่คำแสดงความเป็นเจ้าของกับผู้ครอบครองแทนที่จะเป็นสิ่งที่ถูกครอบครอง

• ผิด: Marco guida il suo macchina.
• ถูก: Marco guida la sua macchina.
• ทำไม: คำแสดงความเป็นเจ้าของสอดคล้องกับคำนาม Macchina เป็นเพศหญิง จึงต้องใช้ la sua

ใช้คำนำหน้านามกับสมาชิกในครอบครัวเอกพจน์

• ผิด: La mia madre è italiana.
• ถูก: Mia madre è italiana.
• ทำไม: คำเครือญาติเอกพจน์ที่ไม่มีคำขยายไม่ใช้คำนำหน้านามก่อนคำแสดงความเป็นเจ้าของ

ตัดคำนำหน้านามกับสมาชิกในครอบครัวพหูพจน์

• ผิด: Miei fratelli vivono a Roma.
• ถูก: I miei fratelli vivono a Roma.
• ทำไม: ข้อยกเว้นใช้เฉพาะเอกพจน์ ในพหูพจน์ คำนำหน้านามจำเป็นเสมอ

เปลี่ยนรูป "loro"

• ผิด: Le lore amiche sono simpatiche.
• ถูก: Le loro amiche sono simpatiche.
• ทำไม: Loro ไม่เปลี่ยนรูป — ไม่มีวันกลายเป็น lora, lori หรือ lore

เคล็ดลับการฝึกฝน

1. ฝึกกับสิ่งของในชีวิตประจำวัน ชี้ไปที่สิ่งรอบตัวคุณและพูดวลีแสดงความเป็นเจ้าของออกเสียง: il mio telefono, la mia tazza, i miei libri, le mie chiavi การได้ยินการสอดคล้องของเพศและจำนวนช่วยเสริมสร้างความเป็นอัตโนมัติ

2. ทำแบบฝึกหัดแผนผังครอบครัว เขียนสมาชิกในครอบครัวพร้อมคำแสดงความเป็นเจ้าของและตรวจสอบ: เอกพจน์ไม่มีคำนำหน้านาม (mio padre, mia zia) พหูพจน์มีคำนำหน้านาม (i miei cugini) มีคำขยายและคำนำหน้านาม (la mia sorella piccola)

3. ฝึกความกำกวมของ "suo" เขียนห้าประโยคที่ใช้ suo/sua แล้วระบุว่าใครเป็นเจ้าของ ในการสนทนาจริง ชาวอิตาลีมักเพิ่ม di lui หรือ di lei เมื่อบริบทไม่ชัดเจน

แนวคิดที่เกี่ยวข้อง

• ข้อกำหนดเบื้องต้น: คำนำหน้านามชี้เฉพาะ — คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของมักใช้ร่วมกับคำนำหน้านามชี้เฉพาะ
• ขั้นตอนถัดไป: คำชี้เฉพาะ (questo/quello) — กลุ่มคำคุณศัพท์อีกกลุ่มที่วางก่อนคำนามและสอดคล้องกันในเพศและจำนวน