ไวยากรณ์ฮิบรู

อักษรฮีบรู (האלפבית העברי) เป็นหัวข้อพื้นฐานระดับ A1 ที่ผู้เรียนทุกคนต้องรู้ก่อนเริ่มอ่านและเขียนภาษาฮีบรูได้อย่างมั่นใจ ระบบอักษรนี้เขียนจากขวาไปซ้าย และใช้ตัวอักษรพยัญชนะเป็นหลัก

คำสรรพนามบุรุษ (כינויי גוף) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำสรรพนามประธาน: אני, אתה/את, הוא/היא, אנחנו, אתם/אתן, הם/הן ภาษาฮีบรูแยกเพศชาย/หญิงในบุรุษที่สองและสาม

เพศของคำนาม (מין השמות) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำนามฮีบรูเป็นเพศชายหรือเพศหญิง คำเพศหญิงมักลงท้ายด้วย -ה หรือ -ת เช่น ילד (เด็กชาย), ילדה (เด็กหญิง), בית (บ้าน), דלת (ประตู)

การสร้างรูปพหูพจน์ (ריבוי) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับเริ่มต้น (A1) โดยทั่วไป คำนามเพศชายมักเติม -ים เช่น ספר → ספרים และคำนามเพศหญิงมักเติม -ות เช่น מילה → מילים หรือ ילדה → ילדות แต่ก็มีข้อยกเว้นที่ต้องจำเป็นคำ ๆ

คำนำหน้านามชี้เฉพาะ (ה' הידיעה) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับเริ่มต้น (A1) โดยคำนำหน้า הַ- (ha-) จะเติมหน้าคำนาม เช่น ספר (หนังสือหนึ่งเล่ม) → הספר (หนังสือเล่มนั้น/หนังสือเล่มที่กล่าวถึง) และรูปเสียงอาจเปลี่ยนตามพยัญชนะที่ตามมา

ระบบรากคำ (โชร์เรช) (מערכת השורש) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) รากคำสามพยัญชนะเป็นแกนสำคัญของคำภาษาฮีบรู เช่น ราก ס-פ-ר ให้คำว่า ספר, לספר, ספרייה และ סופר.

กริยา להיות (“เป็น/อยู่/คือ”) (הפועל להיות) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ในปัจจุบันกาล ภาษาฮีบรูมักละกริยา “เป็น/อยู่/คือ” แต่ในอดีตและอนาคตจะใช้รูปกริยา เช่น הייתי และ אהיה.

ปัจจุบันกาล (ปาอัล) (הווה - בניין פעל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) รูปปัจจุบันของปาอัลสอดคล้องกับเพศและจำนวน เช่น כותב/כותבת/כותבים/כותבות (เขียน) และไม่มีการแบ่งตามบุรุษในกาลปัจจุบัน

การบอกการมีอยู่และการไม่มีอยู่ (יש/אין) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) โดยใช้ יש เพื่อบอกว่า "มี/อยู่" หรือ "มีครอบครอง" และใช้ אין เพื่อบอกว่า "ไม่มี/ไม่อยู่" นอกจากนี้ยังใช้ร่วมกับคำนำหน้า ל- เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ เช่น יש לי = ฉันมี

การสอดคล้องของคำคุณศัพท์ (תארים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำคุณศัพท์ต้องสอดคล้องกับเพศและจำนวน และวางหลังคำนาม เช่น ילד גדול (เด็กผู้ชายตัวใหญ่), ילדה גדולה (เด็กผู้หญิงตัวใหญ่) ทั้งสองคำรับ הַ- เมื่อเป็นรูปชี้เฉพาะ

การปฏิเสธ (שלילה) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การปฏิเสธใช้ לא วางหน้ากริยาหรือคำคุณศัพท์ เช่น ปัจจุบัน: אני לא כותב. อดีต: לא כתבתי. ใช้ אין สำหรับ ‘ไม่มี/ไม่ได้มี’ และการปฏิเสธการมีอยู่

การสร้างคำถาม (שאלות) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษาฮีบรูสร้างคำถามได้ด้วยน้ำเสียง คำว่า האם ในบริบททางการ และคำถามอย่าง מה, מי, איפה, מתי, איך และ למה.

ปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของ (כינויי קניין) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของต่อท้ายคำนาม เช่น ספר+י=ספרי (หนังสือของฉัน) และมีรูปอิสระ เช่น שלי, שלך, שלו ในฮีบรูสมัยใหม่นิยมใช้ של มากกว่า

คำบุพบท (מילות יחס) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับเริ่มต้น (A1) คำเหล่านี้บอกความสัมพันธ์อย่างเช่น สถานที่ ทิศทาง แหล่งที่มา การอยู่ด้วยกัน หรือกรรมตรง เช่น ב- (ใน/ที่), ל- (ไปยัง/สำหรับ), מ- (จาก), על (บน/เกี่ยวกับ), עם (กับ) และ את (เครื่องหมายกรรมตรง)

ตัวเลข (מספרים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ตัวเลข 0-100 มีรูปเพศชายและเพศหญิง ต้องสอดคล้องกับเพศของคำนาม เช่น שני ילדים (เด็กชายสองคน), שתי ילדות (เด็กหญิงสองคน)

สำนวนและคำทักทายพื้นฐาน (ביטויים בסיסיים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับเริ่มต้น (A1) วลีสำคัญได้แก่ שלום (สวัสดี/ลาก่อน), בוקר טוב (อรุณสวัสดิ์), תודה (ขอบคุณ), בבקשה (กรุณา/ไม่เป็นไร), סליחה (ขอโทษ/ขออนุญาต)

คำบุพบทที่มีปัจจัยสรรพนาม (מילות יחס עם כינויים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำบุพบทผันร่วมกับปัจจัยสรรพนาม เช่น לי (ให้/ถึงฉัน), לך (ให้/ถึงคุณ), שלי (ของฉัน), בו (ในมัน/ในเขา), ממנו (จากเขา) เป็นสิ่งจำเป็นในการพูดประจำวัน

กริยาวิเศษณ์บอกเวลาและสถานที่ (תארי פועל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาวิเศษณ์ที่ใช้บ่อย เช่น עכשיו (ตอนนี้), היום (วันนี้), אתמול (เมื่อวาน), מחר (พรุ่งนี้), פה/כאן (ที่นี่), שם (ที่นั่น), תמיד (เสมอ)

คำสันธานพื้นฐาน (מילות חיבור בסיסיות) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับเริ่มต้น (A1) คำสันธานที่ใช้บ่อยได้แก่ ו- (และ), אבל (แต่), או (หรือ), כי (เพราะว่า), גם (ก็/ด้วย), אז (ดังนั้น/แล้ว)

สรรพนามชี้เฉพาะ (כינויי רמיזה) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามชี้เฉพาะ เช่น זה/זאת/זו (นี้ เพศชาย/หญิง), אלה/אלו (เหล่านี้), ההוא/ההיא (นั้น) และต้องสอดคล้องกับเพศและจำนวน

โครงสร้างประโยคพื้นฐาน (סדר המשפט) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับเริ่มต้น (A1) โดยลำดับคำพื้นฐานคือ ประธาน-กริยา-กรรม (SVO) ในปัจจุบันกาลมักละคำว่า "เป็น" และกรรมตรงที่ชี้เฉพาะจะมีคำว่า את นำหน้า

การบอกเวลาและวันที่ (שעון ותאריכים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) หัวข้อนี้ครอบคลุมการถามเวลา วันในสัปดาห์ เดือน ฤดูกาล และการอ้างอิงปฏิทินฮีบรู เช่น מה השעה?.

สำนวนบอกความต้องการ ความสามารถ และความจำเป็น (רוצה, יכול, צריך) (ביטויי אופן) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สำนวนคล้ายกริยาช่วย: רוצה (ต้องการ), יכול (สามารถ), צריך (จำเป็น/ต้อง), אפשר (เป็นไปได้/อนุญาต) ต้องสอดคล้องตามเพศและจำนวน และตามด้วยรูปกริยาไม่ผัน

พหูพจน์ไม่ปกติ (ריבוי חריג) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำนามที่มีรูปพหูพจน์ไม่เป็นไปตามที่คาด เช่น שולחן→שולחנות (นามเพศชายแต่ลงท้าย -ות), מילה→מילים (นามเพศหญิงแต่ลงท้าย -ים), עיר→ערים (มีการเปลี่ยนสระ) เป็นข้อยกเว้นที่พบบ่อย

คำกริยาไม่ปกติที่ใช้บ่อย (ปาอัล) (פעלים שכיחים לא רגילים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำกริยาไม่ปกติในบินยานปาอัลที่ใช้บ่อย เช่น הלך (ไป/เดิน), בא (มา), נתן (ให้), לקח (เอา/หยิบ), אכל (กิน), ישב (นั่ง) ซึ่งมีการเปลี่ยนรูปของรากคำเมื่อผัน

การบอกตำแหน่งและทิศทาง (הבעת מיקום וכיוון) เป็นหัวข้อพื้นฐานระดับ A1 ที่ใช้เมื่อต้องการบอกว่าใครหรือสิ่งของอยู่ที่ไหน กำลังไปทางไหน หรืออยู่สัมพันธ์กับสิ่งอื่นอย่างไร หัวข้อนี้สำคัญมากในชีวิตประจำวัน เพราะใช้เวลาพูดถึงบ้าน โรงเรียน เมือง ถนน และการเดินทาง

การบอกปริมาณ (הבעת כמות) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับเริ่มต้น (A1) ใช้คำอย่าง הרבה (มาก/จำนวนมาก), קצת (เล็กน้อย), מעט (น้อย), และ כמה (บ้าง/กี่/เท่าไร) เพื่อบอกว่ามีสิ่งใดมาก น้อย หรือไม่ทราบจำนวนเท่าใด

กริยาวิเศษณ์บอกลักษณะอาการ (תארי אופן) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาวิเศษณ์บอกลักษณะอาการ เช่น טוב (อย่างดี), מהר (อย่างรวดเร็ว), לאט (อย่างช้าๆ), יפה (อย่างสวยงาม), קשה (อย่างหนัก) ซึ่งมักมีรูปเหมือนคำคุณศัพท์

ประโยคนาม (ไม่มีกริยา) (משפט שמני) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษาฮีบรูมักละกริยา “เป็น/อยู่/คือ” ในกาลปัจจุบัน เช่น אני מורה (ฉันเป็นครู). โครงสร้างพื้นฐานคือ ประธาน + ส่วนขยาย โดยไม่มีตัวเชื่อมกริยา และอาจใช้ הוא/היא/זה เพื่อเน้น.

การแสดงความเป็นเจ้าของด้วย של (קניין עם של) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำว่า של ใช้แสดงความเป็นเจ้าของ เช่น הספר של דני หมายถึง “หนังสือของดานี” และพบบ่อยมากในภาษาพูด.

อดีตกาล (ปาอัล) (עבר - בניין פעל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) อดีตกาลในปาอัลใช้ปัจจัยท้ายตามบุรุษและเพศ เช่น כתבתי, כתבת, כתב, כתבה, כתבנו, כתבתם, כתבו โดยพยัญชนะรากคำอาจเปลี่ยนรูปได้

กาลอนาคต (ปาอัล) (עתיד - בניין פעל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) กาลอนาคตสร้างจากอุปสรรค + รากคำ + ปัจจัยท้าย เช่น אכתוב, תכתוב, יכתוב, תכתוב, נכתוב, תכתבו, יכתבו โดยใช้อุปสรรค א-, ת-, י-, נ-

รูปแบบกริยา Pi'el (בניין פיעל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปแบบ Pi'el มักให้ความหมายเข้มข้นหรือทำให้เกิดการกระทำ เช่น מדבר (พูด), מלמד (สอน), מבקש (ขอ) โดยมักมีพยัญชนะกลางซ้ำ/เน้น

รูปกริยา Hif'il (בניין הפעיל) เป็นหัวข้อระดับ A2 ในระบบบิญยานของภาษาฮีบรู โดยมักเกี่ยวข้องกับความหมายเชิง "ทำให้เกิด" หรือ "ก่อให้เกิดบางอย่าง" จึงมักถูกอธิบายว่าเป็นรูปกริยาเชิงเหตุปัจจัย

สมิคุต หรือ รูปประกอบนาม (סמיכות) เป็นหัวข้อภาษาฮีบรูระดับเบื้องต้น (A2) ที่ใช้เชื่อมคำนามสองคำเข้าด้วยกันเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของหรือความสัมพันธ์ โดยไม่ต้องใช้คำว่า של เช่น בית ספר และ חדר שינה

การเปรียบเทียบ (השוואה) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับเบื้องต้น (A2) โดยรูป ขั้นกว่า ใช้โครงสร้าง יותר + คำคุณศัพท์ + מ- (มากกว่า...กว่า) และรูป ขั้นสูงสุด ใช้ ה- + คำคุณศัพท์ + ביותר (ที่สุด) นอกจากนี้ยังมีรูปไม่ปกติ เช่น טוב → יותר טוב / הכי טוב

คำเชื่อมเวลา (מילות חיבור זמן) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) คำเชื่อมเวลา เช่น כש-, אחרי ש-, לפני ש-, בזמן ש-, מאז ש- และ עד ש- ช่วยบอกลำดับและความสัมพันธ์ของเหตุการณ์.

สรรพนามกรรม (כינויי מושא) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) สรรพนามกรรมตรง เช่น אותי (ฉัน/ผม), אותך (คุณ), אותו (เขา), אותה (เธอ), אותנו (พวกเรา), אותם/ן (พวกเขา/พวกเธอ) มักวางตามหลังกริยา

คำสรรพนามไม่ชี้เฉพาะ (כינויים בלתי מוגדרים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) คำไม่ชี้เฉพาะ: מישהו (ใครบางคน), משהו (บางสิ่ง), אף אחד (ไม่มีใคร), שום דבר (ไม่มีอะไร), כל (ทุก/ทั้งหมด), כמה (บางส่วน/หลาย).

อดีตกาล (ปิเอลและฮิฟอิล) (עבר - פיעל והפעיל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) อดีตกาลในปิเอลและฮิฟอิลใช้รูปปัจจัยท้ายคล้ายปาอัล แต่มีสระแกนคำและอุปสรรคต่างกัน

คำสันธานที่ซับซ้อน (מילות חיבור מורכבות) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับเบื้องต้น (A2) ที่พาผู้เรียนก้าวเลยจากคำเชื่อมพื้นฐานไปสู่คำอย่าง לכן (ดังนั้น), בנוסף (นอกจากนี้), לא רק...אלא גם (ไม่เพียงแต่...แต่ยัง...) และ בכל זאת (ถึงอย่างนั้น/อย่างไรก็ดี)

ปัจจุบันกาล (ปิเอลและฮิฟอิล) (הווה - פיעל והפעיל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปปัจจุบันในปิเอล (מְ-ַ-ֵ-) เช่น מדבר/מדברת/מדברים/מדברות และในฮิฟอิล (מַ-ְ-ִי-) เช่น מתחיל/מתחילה โดยกริยาแต่ละคำมี 4 รูปหลัก

รูปกริยา Hitpa'el (בניין התפעל) เป็นหัวข้อระดับกลาง (B1) ในระบบบิญยานของภาษาฮีบรู โดยมักเกี่ยวข้องกับความหมายแบบสะท้อนกลับมาที่ประธานเอง หรือการกระทำที่เกิดขึ้นระหว่างกัน เช่น การแต่งตัวเอง การเตรียมตัว หรือการติดต่อกันระหว่างคนสองฝ่ายขึ้นไป

รูปกริยาแบบนิฟอัล (בניין נפעל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปแบบนิฟอัล ใช้บอกความหมายแบบกรรมวาจกหรือการเริ่มเกิดสภาพ เช่น נכתב (ถูกเขียน), נשמע (ได้ยิน/ถูกได้ยิน), נפתח (เปิด/ถูกเปิด) มักมีคำนำหน้า נ-

รูปคำสั่ง (ציווי) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปคำสั่งมักมาจากรูปอนาคตที่ตัดอุปสรรคออก เช่น כתוב! (เขียน! ชายเอกพจน์), כתבי! (เขียน! หญิงเอกพจน์), כתבו! (เขียน! พหูพจน์) ส่วนปฏิเสธใช้ אל + กาลอนาคต

ประโยคซับซ้อน (משפטים מורכבים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับกลาง (B1) โดยใช้อนุประโยคย่อย เช่น ש- (ที่/ซึ่ง), כש- (เมื่อ), אם (ถ้า), למרות ש- (แม้ว่า), בגלל ש- (เพราะว่า)

รูปถูกกระทำ (סביל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปถูกกระทำแสดงผ่านแบบแผนนิฟอัลและปูอัล และยังใช้รูปวิเคราะห์ร่วมกับกริยาช่วยได้ เช่น הספר נכתב / הספר היה כתוב

รูปกริยาไม่ผัน (שם הפועל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปกริยาไม่ผัน (שם הפועל) สร้างด้วยคำนำหน้า ל- เช่น לכתוב (เขียน), לדבר (พูด) แต่ละกลุ่มกริยามีรูปแบบกริยาไม่ผันเฉพาะของตนเอง

กาลอนาคต (ทุกบินยาน) (עתיד - כל הבניינים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) กาลอนาคตในบินยานทั้งเจ็ดใช้ชุดอุปสรรคเหมือนกัน (א-, ת-, י-, נ-) แต่รูปแกนคำต่างกัน

แบบแผนคำนาม (משקלים של שמות) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำนามจำนวนมากสร้างจากรากศัพท์โดยใส่ลงในรูปแบบคำนามหรือ “มิชคาลิม” เช่น מִכְתָּב (จดหมาย), כּוֹתֵב (ผู้เขียน), כְּתִיבָה (การเขียน)

คำบอกปริมาณและคำเน้นระดับ (מילות ריבוי וצמצום) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำสำคัญ เช่น הרבה, מעט, מספיק, רוב และ כמעט ช่วยบอกปริมาณ ระดับ หรือความใกล้เคียงของเหตุการณ์.

อาการนาม (שמות פעולה) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) อาการนามเป็นคำนามที่สร้างจากกริยาในแต่ละบินยาน เช่น כתיבה, דיבור และ הכנה และทำหน้าที่เป็นคำนามนามธรรม.

การแสดงเหตุและผล (ביטוי סיבה ותוצאה) เป็นหัวข้อระดับกลาง (B1) ที่ช่วยให้คุณอธิบายว่าเหตุใดบางสิ่งจึงเกิดขึ้น และผลที่ตามมาคืออะไร หัวข้อนี้สำคัญมากเมื่อคุณเริ่มสร้างประโยคที่ยาวขึ้นและเชื่อมความคิดหลายส่วนเข้าด้วยกัน

รูปอินฟินิทีฟคอนสตรัคต์ (מקור מוחלט) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปอินฟินิทีฟคอนสตรัคต์ที่ใช้กับ ב-/ל-/כ- เพื่อสร้างอนุประโยคบอกเวลา เช่น בבואי (เมื่อฉันมา), בצאתו (เมื่อเขาออกไป) มักพบในภาษาเขียนหรือบริบททางการ

เลขลำดับและสำนวนวันที่ (מספרים סודרים ותאריכים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) เลขลำดับ เช่น ראשון, שני, שלישי หมายถึง ที่หนึ่ง ที่สอง ที่สาม เป็นต้น การเขียนวันที่ใช้รูปอย่าง ב-1 בינואר และวันที่ทางการอาจใช้ปฏิทินฮีบรู.

รูปแบบปุอัลและโฮฟอัล (בניין פועל והופעל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) รูปเหล่านี้มักทำหน้าที่เป็นรูปถูกกระทำ ปุอัลสัมพันธ์กับรูป פיעל และโฮฟอัลสัมพันธ์กับรูป הפעיל โดยเน้นผู้ได้รับผลหรือผลลัพธ์ของการกระทำ.

ประโยคเงื่อนไข (משפטי תנאי) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) ประโยคเงื่อนไขแบบจริง (אם + อนาคต), แบบไม่จริงในปัจจุบัน (אילו/לו + อดีต, היה + กริยากลาง), และแบบไม่จริงในอดีต (אילו/לו + อดีต, היה + อดีต)

คำพูดอ้อม (דיבור עקיף) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การรายงานคำพูดด้วยอนุประโยค ש- โดยกาลมักเปลี่ยนตามบริบท คล้ายภาษาอังกฤษ และคำถามรายงานใช้ אם หรือคำคำถามอื่น

กริยารูป participle และคุณศัพท์จากกริยา (בינוני פועל ותארי פועל) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กริยารูป participle ฝ่ายกระทำ (בינוני פועל) ใช้เป็นปัจจุบันกาลได้ด้วย ส่วน participle ฝ่ายถูกกระทำ (בינוני סביל) ใช้เป็นคำคุณศัพท์ เช่น כתוב (ที่ถูกเขียน), סגור (ปิดอยู่)

อนุประโยคบอกเหตุผลและจุดประสงค์ (משפטי סיבה ומטרה) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับกลางสูง (B2) ใช้เพื่ออธิบายว่าเหตุการณ์เกิดขึ้น “เพราะอะไร” หรือทำบางสิ่ง “เพื่ออะไร” คำเชื่อมบอกเหตุผลที่พบบ่อย ได้แก่ בגלל ש- (เพราะว่า), מכיוון ש- (เนื่องจาก), הואיל ו- (ด้วยเหตุที่) ส่วนคำเชื่อมบอกจุดประสงค์ ได้แก่ כדי ש-/כדי ל- (เพื่อที่จะ) และ על מנת ל- (เพื่อ)

อนุประโยคแสดงการยอมรับและความขัดแย้ง (משפטי ויתור וניגוד) เป็นหัวข้อภาษาฮีบรูระดับกลางสูง (B2) ที่ใช้เชื่อมความคิดสองด้านเข้าด้วยกัน เช่น การยอมรับอุปสรรคด้วย למרות ש- และ אף על פי ש- หรือการวางสิ่งสองอย่างให้ตัดกันด้วย בעוד ש- และ לעומת זאת

อนุประโยคสัมพันธ์ขั้นสูง (משפטי זיקה מתקדמים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) หัวข้อนี้ครอบคลุมการใช้ ש-, אשר, מי ש- และ מה ש- เพื่อเชื่อมข้อมูลซับซ้อนกับคำนามหรือความคิดในประโยค.

อดีตกาลต่อเนื่องและการกระทำเป็นประจำ (היה + בינוני) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) โครงสร้าง היה + กริยากลาง ใช้บอกการกระทำต่อเนื่องหรือเป็นประจำในอดีต เช่น הייתי כותב (ฉันเคยเขียน / ฉันกำลังเขียน) และยังใช้ในประโยคเงื่อนไขสมมติ

การสอดคล้องที่ซับซ้อน (הסכמה מורכבת) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับกลางสูง (B2) โดยครอบคลุมกรณีที่การสอดคล้องระหว่างประธาน คำกริยา และคำขยายไม่ได้เป็นไปตามรูปแบบพื้นฐานเสมอไป เช่น คำนามหมู่ คำที่อ้างถึงกลุ่มชายและหญิงร่วมกันซึ่งมักใช้รูปเพศชายเป็นค่าเริ่มต้น ตัวเลข 11-19 และประธานที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตซึ่งบางครั้งใช้คำกริยารูปเพศหญิง

การเปลี่ยนรากคำข้ามบินยานิม (שינויי שורש בין בניינים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) รากคำเดียวสามารถให้ความหมายต่างกันเมื่อเข้าสู่รูปกริยาแต่ละบินยาน เช่น ราก ש-מ-ר ให้ שמר, שימר และ השתמר.

ภาษาฮีบรูระดับสูง (שפה גבוהה) เป็นหัวข้อระดับ C1 ที่ครอบคลุมการใช้ภาษาฮีบรูแบบเป็นทางการ วรรณกรรม หรือถ้อยคำที่ยกระดับกว่าภาษาพูดในชีวิตประจำวัน ผู้เรียนจะพบคำเชื่อมแบบคลาสสิก คำศัพท์เชิงกวี โครงสร้างทางการ และสำนวนที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาฮีบรูในคัมภีร์หรือแหล่งโบราณ

รูปแบบคำกริยาที่ซับซ้อน (בניינים מורכבים) เป็นหัวข้อภาษาฮีบรูระดับสูง (C1) ที่ครอบคลุมระบบ binyanim ทั้งเจ็ดและความสัมพันธ์ระหว่างกัน รวมถึงรากคำสี่พยัญชนะ เช่น פרגן และ טלפן ตลอดจนคำกริยาที่สร้างจากคำนามหรือคำยืมสมัยใหม่ เช่น Google → לגגל

מילים מהמקרא เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูระดับสูง (C1) ที่เน้นการใช้ถ้อยคำจากพระคัมภีร์ในภาษาฮีบรูสมัยใหม่ เช่น สำนวนเชิงคัมภีร์ รูปกริยาอย่าง ויהי และ ויאמר รวมถึงคำโบราณที่ยังคงอยู่ในวลีตายตัวและวรรณกรรม

ภาษากฎหมายและราชการ (שפה משפטית) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ภาษาฮีบรูทางการในงานบริหาร: ศัพท์กฎหมาย เอกสารราชการ และถ้อยคำแบบราชการ มักใช้โครงสร้างสมיכותและกรรมวาจกมาก

ภาษาระดับวิชาการและสื่อมวลชน (רישום אקדמי ועיתונאי) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ลักษณะภาษาการเขียนเชิงวิชาการ: โครงสร้างประโยคซับซ้อน การทำคำนามนามธรรม คำเชื่อมทางการ และคำศัพท์เชิงวิชาการที่ใช้ในหนังสือพิมพ์และแวดวงวิชาการ

การสร้างคำขั้นสูง (גזירת מילים מתקדמת) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การสร้างคำด้วยอุปสรรค/ปัจจัยท้าย การรับคำยืม คำผสม และคำย่อ (ראשי תיבות) แสดงให้เห็นว่าภาษาฮีบรูสร้างคำใหม่อย่างไร

ลำดับกาล (רצף הזמנים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ลำดับกาลคือการเลือกกาลให้สอดคล้องกันในประโยคซับซ้อน โดยเฉพาะภาษาเขียนทางการและคำพูดรายงาน.

สำนวนตายตัวและคำที่มักจับคู่กัน (נוסחאות וצירופים קבועים) เป็นหัวข้อระดับสูง (C1) ที่ว่าด้วยกลุ่มคำหรือวลีซึ่งผู้พูดภาษาฮีบรูมักใช้เป็นชุดสำเร็จรูป โดยเฉพาะในภาษาเขียนเชิงทางการ ภาษาเชิงวรรณกรรม หรือถ้อยคำที่มีแบบแผนชัดเจน

สแลงอิสราเอล (סלנג ישראלי) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษาฮีบรูพูดทั่วไป: คำยืมจากอาหรับ (יאללה, סבבה), สแลงทหาร, ภาษาวัยรุ่น และคำเสริมในบทสนทนา (כאילו, סתם)

สุภาษิตและสำนวน (פתגמים וניבים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) สำนวนจำนวนมากมีรากจากคัมภีร์ไบเบิล ทัลมุด หรือวัฒนธรรมยิว จึงควรเรียนเป็นหน่วยความหมายทั้งวลี ไม่ใช่แปลทีละคำ.

ฮีบรูพูดกับฮีบรูเขียน (עברית מדוברת מול כתובה) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษาฮีบรูพูดและภาษาเขียนต่างกันอย่างเป็นระบบ ทั้งการออกเสียง การย่อรูป ไวยากรณ์ ระดับภาษา และคำศัพท์.

อิทธิพลจากฮีบรูทัลมุดและรับไบ (השפעות עברית תלמודית) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษาฮีบรูสมัยใหม่ยังคงคำยืมจากอราเมอิก สำนวนทัลมุด และวลีทางวัฒนธรรมหรือศาสนาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน.

วากยสัมพันธ์เน้นย้ำและโครงสร้างวาทศิลป์ (סגנון מוגשם ומבנים רטוריים) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฮีบรูที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ลำดับคำที่ไม่เป็นมาตรฐานเพื่อเน้นความหมาย โครงสร้างเชิงวรรณกรรม ประโยคแยกเน้น การย้ายส่วนประกอบออกไปข้างหน้า/ท้าย และกลวิธีระดับวาทกรรม

ความหลากหลายทางชาติพันธุ์และภูมิภาคของภาษาฮีบรู (עברית עדתית ואזורית) เป็นหัวข้อไวยากรณ์และการใช้ภาษาระดับเชี่ยวชาญ (C2) ที่ช่วยให้คุณเข้าใจว่าภาษาฮีบรูเปลี่ยนไปอย่างไรตามชุมชนผู้พูด ภูมิหลังทางวัฒนธรรม และพื้นที่ที่ใช้งานจริง ทั้งด้านการออกเสียง คำศัพท์ และน้ำเสียงทางสังคม