ไวยากรณ์ฟิลิปปินส์

สรรพนามบุรุษ (Mga Panghalip na Panao) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามบุรุษในภาษาตากาล็อกมีสามกรณี ได้แก่ ang (หัวข้อ), ng (ไม่ใช่หัวข้อ/แสดงความเป็นเจ้าของ) และ sa (กรรมรองหรือส่วนขยาย) เช่น ako, ka/ikaw, siya, kami/tayo, kayo, sila

ตัวบอกกรณี ang/ng/sa (Mga Pantukoy (Ang/Ng/Sa)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ตัวบอกกรณีสามตัวนี้บอกบทบาทของคำนาม ได้แก่ ang (หัวข้อ/ประธาน), ng (เจ้าของ/ผู้กระทำ/กรรม) และ sa (สถานที่/ทิศทาง/ผู้รับประโยชน์) รวมถึง si/ni/kay สำหรับชื่อบุคคล

คำทักทายและสำนวนพื้นฐาน (Mga Pangunahing Pagbati at Ekspresyon) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำทักทายสำคัญ สำนวนสุภาพ และวลีทั่วไปที่ใช้ในการสนทนาภาษาตากาล็อกในชีวิตประจำวัน รวมถึง po/opo เพื่อแสดงความสุภาพ

คำบอกความสุภาพ (Po/Opo/Ho) (Mga Pananda ng Paggalang (Po/Opo/Ho)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำอนุภาคบอกความสุภาพ po, opo และ ho ใช้แสดงความเคารพเมื่อพูดกับผู้สูงอายุหรือผู้มีอำนาจ po เติมในประโยคบอกเล่า ส่วน opo หมายถึง 'ใช่' อย่างสุภาพ

ตัวบ่งชี้พหูพจน์ Mga (Pananda ng Maramihan (Mga)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ตัวบ่งชี้พหูพจน์ 'mga' (ออกเสียงว่า 'manga') วางไว้หน้าคำนามเพื่อบอกจำนวนมาก คำนามตากาล็อกไม่เปลี่ยนรูป เพียงเติมตัวบ่งชี้ mga เท่านั้น

ตัวเชื่อม na/-ng (Pangatnig na Na/-Ng) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ตัวเชื่อม na (หรือ -ng หลังสระ) ใช้เชื่อมคำขยายกับคำนาม คำคุณศัพท์กับคำนาม และอนุประโยค เป็นหนึ่งในอนุภาคที่ใช้บ่อยที่สุดในภาษาตากาล็อก

กริยาโฟกัสผู้กระทำแบบ -Um- (Pandiwang -Um- (Pokus sa Tagaganap)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) หน่วยแทรก -um- ใช้ทำเครื่องหมายกริยาโฟกัสผู้กระทำ เมื่อหัวข้อคือผู้กระทำ มีสามแง่มุม: เสร็จสิ้น (kumain), ยังดำเนินอยู่ (kumakain), และยังไม่เกิด/คาดหมาย (kakain) หน่วยแทรกนี้วางหลังพยัญชนะตัวแรก

กริยาโฟกัสผู้กระทำแบบ Mag- (Pandiwang Mag- (Pokus sa Tagaganap)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำนำหน้า mag- ทำเครื่องหมายกริยาโฟกัสผู้กระทำอีกกลุ่มหนึ่ง มีสามแง่มุม: เสร็จสิ้น (nag-), ยังดำเนินอยู่ (nag-...-), และยังไม่เกิด/คาดหมาย (mag-) มักสื่อถึงการกระทำที่ตั้งใจหรือดำเนินต่อเนื่อง

การกลับลำดับด้วย Ay (Pagbabaligtad na May Ay) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ลำดับคำปกติในภาษาตากาล็อกจะวางภาคแสดงก่อน (VSO) คำช่วย 'ay' ทำให้ประโยคกลับลำดับเป็นหัวเรื่องก่อน (SVO) ซึ่งพบบ่อยในการพูดและการเขียนที่เป็นทางการ

คำคุณศัพท์พื้นฐาน (Ma-) (Mga Pang-uri (Ma-)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำคุณศัพท์ตากาล็อกส่วนใหญ่ใช้คำนำหน้า ma- (maganda = สวย, mabait = ใจดี) คำคุณศัพท์วางได้ทั้งหน้าหรือหลังคำนาม โดยเชื่อมด้วยตัวเชื่อม na/-ng

คำชี้เฉพาะ (Mga Panghalip na Pamatlig) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาตากาล็อกระดับเริ่มต้น (A1) ภาษาตากาล็อกมีระบบชี้ระยะสามแบบ ได้แก่ ito สำหรับสิ่งที่อยู่ใกล้ผู้พูด, iyan สำหรับสิ่งที่อยู่ใกล้ผู้ฟัง, และ iyon สำหรับสิ่งที่อยู่ไกลจากทั้งสองฝ่าย นอกจากนี้ยังใช้หน้าคำนามในหน้าที่คล้ายคำกำหนดนามได้ด้วย

ตัวเลขและการนับ (Mga Bilang) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ตัวเลขตากาล็อกดั้งเดิม (isa, dalawa, tatlo...) และตัวเลขที่มาจากภาษาสเปน (uno, dos, tres...) ใช้กันอย่างแพร่หลายทั้งคู่ ตัวเลขดั้งเดิมใช้ร่วมกับตัวเชื่อม -ng เมื่อนับสิ่งของ

คำถามและการสร้างประโยคคำถาม (Mga Pananong) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาตากาล็อกระดับเริ่มต้น (A1) คำถามสำคัญได้แก่ ano (อะไร), sino (ใคร), saan (ที่ไหน), kailan (เมื่อไร), bakit (ทำไม) และ paano (อย่างไร) ส่วนคำถามแบบใช่/ไม่ใช่มักใช้อนุภาค ba

การปฏิเสธ (Hindi/Wala/Huwag) (Pagtanggi (Hindi/Wala/Huwag)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำปฏิเสธสามคำ ได้แก่ hindi (ปฏิเสธคำคุณศัพท์และกริยา), wala (ปฏิเสธการมีอยู่หรือความเป็นเจ้าของ) และ huwag (คำสั่งห้าม) แต่ละคำมีหน้าที่ทางไวยากรณ์ต่างกัน

May/Mayroon/Wala ที่ใช้บอกการมีอยู่ (May/Mayroon/Wala) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) May และ mayroon ใช้แสดงการมีอยู่หรือความเป็นเจ้าของ ('มี/มีอยู่') ส่วน wala เป็นรูปปฏิเสธของคำเหล่านี้ Mayroon เป็นรูปเต็มที่ใช้เมื่อคำนี้อยู่ลำพัง

คำบุพบทและตำแหน่งพื้นฐาน (Mga Pangunahing Pang-ukol) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำบอกตำแหน่งและทิศทางที่ใช้ sa เช่น sa loob (ข้างใน), sa labas (ข้างนอก), sa ibabaw (ข้างบน), sa ilalim (ข้างใต้) และใช้ nasa เพื่อบอกตำแหน่งที่อยู่ในขณะนั้น

สำนวนบอกเวลา (Mga Ekspresyon ng Oras) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สำนวนบอกเวลาพื้นฐาน ได้แก่ ngayon (ตอนนี้), kahapon (เมื่อวาน), bukas (พรุ่งนี้), kanina (ก่อนหน้านี้), mamaya (ภายหลัง), palagi (เสมอ), minsan (บางครั้ง)

คำสันธานพื้นฐาน (Mga Pangunahing Pangatnig) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำสันธานที่พบบ่อย ได้แก่ at (และ), o (หรือ), pero/ngunit (แต่), kasi/dahil (เพราะ) และ kaya (ดังนั้น) โดย at ใช้บ่อยที่สุด ส่วน ngunit เป็นทางการกว่า pero

Maging (เป็น/กลายเป็น) (Maging (Pagiging)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยา maging หมายถึง 'เป็น' หรือ 'กลายเป็น' ใช้กับสภาพและอัตลักษณ์ และยังใช้กับคำคุณศัพท์เพื่อบอกความปรารถนาหรือสภาพที่เป็นเป้าหมาย รูป aspecto ได้แก่ naging (เสร็จสิ้นแล้ว), nagiging (กำลัง/เป็นอยู่), magiging (จะเป็นในอนาคต)

ความต้องการและความชอบ (Gusto/Ayaw/Nais) (Gusto/Ayaw/Nais) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การแสดงความต้องการและความไม่ชอบ: gusto (อยาก/ชอบ แบบภาษาพูด), nais (ต้องการ แบบทางการ), ayaw (ไม่อยาก/ไม่ชอบ) คำเหล่านี้เป็นกริยากึ่งสมมติที่ไม่ผันตามแง่มุมของกริยา

การบอกความจำเป็นด้วย Kailangan/Dapat/Pwede เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำเหล่านี้ทำหน้าที่คล้ายกริยาช่วย: kailangan หมายถึง “จำเป็นต้อง/ต้อง”, dapat หมายถึง “ควร”, และ pwede/maaari หมายถึง “สามารถ/ขออนุญาตได้” โดยมักวางไว้หน้ากริยาในรูปตั้งใจหรือรูปไม่ผัน

คำกริยาวิเศษณ์พื้นฐาน (Mga Pangunahing Pang-abay) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำกริยาวิเศษณ์ที่พบบ่อย ได้แก่ na (แล้ว), pa (ยัง/อีก), din/rin (ด้วย/เช่นกัน), lang (เท่านั้น/แค่), muna (ก่อน), agad (ทันที), talaga (จริง ๆ) คำเหล่านี้เป็นอนุภาคเอนคลิติกที่ตามหลังคำที่ขยาย

คำเรียกครอบครัวและเครือญาติ (Mga Salitang Pangpamilya) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำเรียกญาติในบริบทวัฒนธรรมฟิลิปปินส์ เช่น nanay/ina (แม่), tatay/ama (พ่อ), kuya (พี่ชาย), ate (พี่สาว), bunso (น้องคนสุดท้อง), tito/tita (ลุง/อา/น้า/ป้า) คำว่า kuya และ ate ยังใช้เรียกผู้ที่ไม่ใช่ญาติอย่างให้เกียรติได้ด้วย

สีและการบรรยายลักษณะทางกาย (Mga Kulay at Pisikal na Paglalarawan) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำสีพื้นฐาน ได้แก่ pula (แดง), asul (น้ำเงิน/ฟ้า), dilaw (เหลือง), berde (เขียว), puti (ขาว), และ itim (ดำ) ส่วนการบรรยายลักษณะทางกายมักใช้รูป ma- เช่น matangkad (สูง), mababa (เตี้ย), mataba (อ้วน), และ payat (ผอม)

สำนวนเกี่ยวกับอาหารและการกิน (Pagkain at Kaugaliang Pagkain) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำศัพท์เกี่ยวกับอาหารเป็นหัวใจสำคัญของวัฒนธรรมฟิลิปปินส์ Kain na! (มากินกันเถอะ!) เป็นคำชวนแบบฟิลิปปินส์ที่พบได้บ่อยมาก รวมถึง merienda (เวลาอาหารว่าง) และคำสำคัญเกี่ยวกับอาหาร

คำบอกสถานที่ Dito/Diyan/Doon (Mga Salitang Panturo ng Lugar) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ระบบบอกตำแหน่งมีสามระดับและสอดคล้องกับคำชี้เฉพาะ: dito (ที่นี่ ใกล้ผู้พูด), diyan (ที่นั่น ใกล้ผู้ฟัง), และ doon (ตรงโน้น ไกลจากทั้งผู้พูดและผู้ฟัง) มักใช้ร่วมกับ nasa เพื่อบอกตำแหน่งปัจจุบัน

ส่วนต่าง ๆ ของร่างกายและสุขภาพพื้นฐาน (Mga Bahagi ng Katawan at Pangunahing Kalusugan) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เนื้อหานี้รวมคำเรียกส่วนต่าง ๆ ของร่างกายที่พบบ่อย เช่น ulo (ศีรษะ), kamay (มือ), paa (เท้า), mata (ตา) รวมถึงวลีสุขภาพง่าย ๆ เช่น masakit (เจ็บ/ปวด), pagod (เหนื่อย), และ gutom (หิว)

คำศัพท์สภาพอากาศและธรรมชาติ (Panahon at Kalikasan) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เนื้อหานี้ครอบคลุมคำพื้นฐาน เช่น umuulan (ฝนตก), maaraw (มีแดด), mainit (ร้อน), malamig (หนาว/เย็น), hangin (ลม), และ ulap (เมฆ) รวมถึงคำเกี่ยวกับสภาพอากาศในฟิลิปปินส์ เช่น bagyo (ไต้ฝุ่น)

กริยา -in ที่เน้นกรรม (Pandiwang -In (Pokus sa Layon)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) ปัจจัย -in ทั้งแบบต่อท้ายและแทรกกลางใช้ทำกริยาเน้นกรรม โดยหัวข้อคือสิ่งที่ถูกกระทำ รูป completed ใช้ -in- แทรกกลาง รูป incompleted ใช้ -in- ร่วมกับการซ้ำพยางค์ และรูป contemplated ใช้ -in ต่อท้าย

กริยา I- แบบโฟกัสผู้รับประโยชน์หรือเครื่องมือ (Pandiwang I- (Pokus sa Tagatanggap)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) คำนำหน้า i- ใช้กับกริยาที่ให้หัวเรื่องเป็นผู้ได้รับประโยชน์จากการกระทำ หรือเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการกระทำนั้น รูปที่เสร็จสิ้นแล้วมักใช้ i-in- (เช่น ipinag-), รูปกำลังเกิดขึ้นใช้ i-in- พร้อมการซ้ำพยางค์ และรูปตั้งใจ/อนาคตใช้คำนำหน้า i-

คำกริยา -an ที่เน้นสถานที่หรือทิศทาง (Pandiwang -An (Pokus sa Pinangyarihan)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาตากาล็อกระดับเบื้องต้น (A2) ปัจจัย -an ใช้กับกริยาที่หัวข้อของประโยคเป็นสถานที่ ปลายทาง หรือผู้รับผลในเชิงทิศทาง รูปกริยาจะแปรตามแอสเปก เช่น รูปที่เสร็จสิ้นแล้ว รูปที่กำลังดำเนินอยู่ และรูปที่ยังไม่เกิดขึ้น

โครงสร้างแสดงความเป็นเจ้าของ (Mga Pag-aari) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) การแสดงความเป็นเจ้าของใช้สรรพนามรูป ng (ko, mo, niya, namin, natin, ninyo, nila) หลังคำนาม หรือใช้รูป aking/iyong วางหน้าคำนามพร้อมตัวเชื่อม

ระบบลักษณะการณ์ (Sistema ng Aspekto) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) กริยาภาษาตากาล็อกแสดง “ลักษณะการณ์” ว่าการกระทำนั้นเสร็จแล้ว กำลังดำเนินอยู่ หรือยังเป็นสิ่งที่คาดว่าจะเกิด มากกว่าการแบ่งกาลแบบอดีต ปัจจุบัน และอนาคตโดยตรง บริบทและคำบอกเวลาจะช่วยระบุว่าเหตุการณ์เกิดในช่วงเวลาใด ส่วนลักษณะการณ์มักแสดงผ่านการเติมหน่วยคำกลางคำ การเติมหน้า และการซ้ำพยางค์

กริยา maka-/ma- แสดงความสามารถหรือการกระทำไม่ตั้งใจ (Pandiwang Maka-/Ma- (Kakayahan)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) maka- (เน้นผู้กระทำ) และ ma- (เน้นกรรม) ใช้แสดงความสามารถ การกระทำโดยบังเอิญ หรือการกระทำที่ไม่ตั้งใจ เช่น nakakain = กินได้/เผลอกิน ต่างจากรูป mag-/um- ที่สื่อการกระทำโดยตั้งใจ

คำอนุภาค Na/Pa (แล้ว/ยัง) (Mga Katagang Na/Pa) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) คำอนุภาคด้านแง่มุมเหล่านี้บอกสถานะของการกระทำ: na หมายถึง “แล้ว/ตอนนี้” และ pa หมายถึง “ยัง/อีก” เมื่อใช้ร่วมกับ hindi จะได้ hindi pa (“ยังไม่”) และ hindi na (“ไม่…อีกแล้ว”) ซึ่งพบได้บ่อยมากในภาษาพูดประจำวัน

รูปแปรของคำนำหน้า mag- (magpa-, magka-, mag-...-an) (Mga Pagkakaiba ng Panlaping Mag-) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปขยายของคำนำหน้า mag- ได้แก่ magpa- (ก่อให้ผู้อื่นทำ), magka- (ต่างตอบแทนหรือเกิดขึ้นเอง) และ mag-...-an (การกระทำต่างตอบแทนระหว่างผู้กระทำหลายคน)

ลำดับอนุภาคเอนคลิติก (Pagkakasunod-sunod ng mga Katagang Dugtong) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) อนุภาคเอนคลิติกในภาษาตากาล็อกมีลำดับค่อนข้างตายตัวหลังคำเต็มคำแรก ได้แก่ เอนคลิติกสรรพนาม (ko, mo, siya) ต่อด้วย na/pa, din/rin, ba และ daw/raw การเรียงให้ถูกเป็นหัวใจของการพูดให้เป็นธรรมชาติ

กริยาคำนำหน้า Mang- (กระจาย/เป็นนิสัย) (Pandiwang Mang-) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) คำนำหน้า mang- แสดงการกระทำที่เป็นนิสัย เป็นอาชีพ หรือกระจายไปยังหลายเป้าหมาย รูปแง่มุมคือ nang- (เสร็จสิ้น), nang-...- (ยังดำเนินอยู่), mang- (คาดหมาย) มีการเปลี่ยนเสียง เช่น mang- + b → mam-, mang- + d → man-

Kami กับ Tayo (เราแบบไม่รวมผู้ฟังกับรวมผู้ฟัง) (Kami at Tayo (Eksklusibo at Inklusibo)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) ภาษาตากาล็อกแยก 'เรา' แบบรวมผู้ฟัง (tayo = ผู้พูด + ผู้ฟัง) ออกจาก 'เรา' แบบไม่รวมผู้ฟัง (kami = ผู้พูด + คนอื่น แต่ไม่รวมผู้ฟัง) ความแตกต่างนี้ปรากฏในสรรพนามหลายรูป เช่น namin/natin และ amin/atin

อดีตอันใกล้ด้วยคำนำหน้า Ka- (Kamakailang Nakaraan gamit ang Ka-) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) คำนำหน้า ka- ใช้บอกว่าการกระทำเพิ่งเสร็จสิ้น เช่น kakain lang (เพิ่งกิน), kagising lang (เพิ่งตื่น), และ kadating lang (เพิ่งมาถึง) มักใช้ร่วมกับ lang เพื่อให้ความหมายว่า “เพิ่งทำไป”

การใช้ Mayroon/Wala แบบขยาย (Mga Gamit ng Mayroon/Wala) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) การใช้ mayroon (มี/มีอยู่) และ wala (ไม่มี/ไม่มีอยู่) แบบขยาย นอกเหนือจากการบอกการมีอยู่พื้นฐาน เช่น การแสดงความเป็นเจ้าของ ความพร้อมหรือความมีอยู่ และโครงสร้างบอกการมีอยู่ร่วมกับสรรพนามและคำขยาย

การเติมปัจจัยกริยาซับซ้อน (pag-, pang-, paki-) (Masalimuot na Panlapi ng Pandiwa) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) ปัจจัยขั้นสูง ได้แก่ pag- (ทำกริยาให้เป็นคำนาม), pang- (เครื่องมือหรือวัตถุประสงค์) และ paki- (คำขอร้องสุภาพ) ปัจจัยเหล่านี้ผสมกับรากคำและปัจจัยอื่นเพื่อสร้างความหมายที่ละเอียดขึ้น

ขั้นกว่าและขั้นสุด (Pahambing at Pasukdol) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) ขั้นกว่าใช้ mas...kaysa (มากกว่า...เมื่อเทียบกับ) ขั้นสุดใช้คำนำหน้า pinaka- ส่วนการเท่ากันใช้คำนำหน้า kasing- หรือ sing- กับรากคำคุณศัพท์

คำสั่งและคำขอร้อง (Mga Utos at Pakiusap) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำสั่งใช้รูป contemplated หรือรูปคล้าย infinitive ของกริยา คำขอร้องที่สุภาพเติมคำนำหน้า paki- หรือใช้อนุภาค nga/naman ส่วนคำสั่งห้ามใช้ huwag + รูป contemplated

อนุประโยคสัมพันธ์ที่ใช้ na/-ng (Mga Sugnay na Panuring na May Na/-Ng) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) อนุประโยคสัมพันธ์สร้างด้วยตัวเชื่อม na/-ng ซึ่งเป็นอนุภาคเดียวกับที่ใช้เชื่อมคำคุณศัพท์กับคำนาม อนุประโยคนี้ขยายคำนามหลักโดยตรง

ประโยคเงื่อนไข (Kung) (Mga Pangungusap na Pasubali) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาตากาล็อกระดับกลาง (B1) อนุประโยคเงื่อนไขมักใช้คำว่า kung แปลว่า “ถ้า” เงื่อนไขที่เป็นไปได้จริงมักใช้แอสเปกที่สื่อถึงการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่หรือยังไม่เกิดขึ้น ส่วน sana ใช้แสดงความปรารถนา และ kahit มักหมายถึง “ถึงแม้ว่า” หรือ “แม้ว่า”

การรายงานคำพูด (Daw/Raw) (Di-tuwirang Pagsasalita) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาตากาล็อกระดับกลาง (B1) ใช้อนุภาค daw/raw เพื่อสื่อความหมายเชิงคำบอกเล่าหรือสิ่งที่ได้ยินต่อ ๆ กันมา คล้ายความหมายว่า “เขาว่ากันว่า” หรือ “ได้ยินมาว่า” โดยทั่วไป daw มักตามหลังคำที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะ ส่วน raw มักตามหลังคำที่ลงท้ายด้วยสระ นอกจากนี้ยังพบโครงสร้างร่วมกับคำว่า sabi ได้บ่อย

โครงสร้างก่อเหตุ Pa- (Palagyuang Pa-) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำนำหน้า pa- แสดงการก่อเหตุ (“ให้/ทำให้ใครบางคนทำบางอย่าง”) และรวมกับหน่วยเติมโฟกัสได้ เช่น magpa- (ผู้กระทำ), pa-...-in (กรรม), ipa- (ผู้รับประโยชน์), pa-...-an (สถานที่)

รูปแบบการซ้ำคำ (Mga Pag-uulit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) การซ้ำรากคำทั้งคำหรือบางส่วนมีหน้าที่หลายอย่าง เช่น บอกพหูพจน์ (araw-araw = ทุกวัน), เพิ่มความเข้ม (maliit-liit = เล็กมาก), บอกความหลากหลาย (iba't iba = หลายแบบ) และบอกแง่มุมของกริยา

ตัวเชื่อมบอกเวลา (Mga Pangatnig na Pang-oras) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำที่เชื่อมความสัมพันธ์ด้านเวลา เช่น noong (เมื่อ, อดีต), kapag/pag (เมื่อ, เหตุการณ์เป็นนิสัย/อนาคต), habang (ขณะที่), bago (ก่อน), pagkatapos (หลังจาก), mula nang (ตั้งแต่)

สรรพนาม Kita (ฉันถึงคุณ) (Panghalip na Kita) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สรรพนามพิเศษ kita รวมความหมายของ 'ฉัน' (ผู้กระทำ) และ 'คุณ' (ผู้รับการกระทำ) ไว้ในคำเดียว ใช้เฉพาะเมื่อผู้กระทำเป็นบุรุษที่หนึ่งเอกพจน์และผู้รับการกระทำเป็นบุรุษที่สองเอกพจน์ จึงเป็นรูปที่กระชับมากในภาษาตากาล็อก

การใช้ Nang/Ng (Mga Gamit ng Nang/Ng) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) Nang มีหลายหน้าที่ ได้แก่ ตัวบ่งชี้กริยาวิเศษณ์ (tumakbo nang mabilis = วิ่งอย่างรวดเร็ว), ตัวเชื่อมเวลา (nang dumating siya = เมื่อเขา/เธอมาถึง) และการเชื่อมการกระทำที่เสร็จสิ้น ต้องแยกจาก ng ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้กรณี

กริยา Ma- (ไม่ตั้งใจ/สภาพ) (Mga Pandiwang Ma- (Di-sinasadya/Lagay)) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำนำหน้า ma- สร้างกริยาแบบไม่ตั้งใจหรือบอกสภาพ ตรงข้ามกับ mag-/um- ที่มักบอกการกระทำโดยเจตนา เช่น matulog (เผลอหลับ) กับ magtulog (เข้านอน), matakot (กลัว) กับ takutin (ทำให้กลัว) รวมถึงเหตุการณ์โดยบังเอิญ เช่น mahulog (ตกโดยไม่ตั้งใจ)

รายละเอียดแง่มุมของกริยา (Detalyadong Aspekto ng Pandiwa) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) การเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับแง่มุมคาดหมาย (magbabasa), กำลังดำเนินอยู่ (nagbabasa) และเสร็จสิ้น (nagbasa) ในกริยาหลายชนิด รวมถึงปฏิสัมพันธ์กับโฟกัส และวิธีที่แง่มุมสื่อความละเอียดด้านเวลาโดยไม่ต้องมีตัวบอกกาล

การสลับโฟกัส/วาจกในวาทกรรม (Pagpapalit ng Pokus sa Diskurso) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การสลับอย่างมีกลยุทธ์ระหว่างโฟกัสผู้กระทำ กรรม ผู้รับประโยชน์ และสถานที่ เพื่อเน้นผู้มีส่วนร่วมต่างกัน การเลือกโฟกัสส่งผลต่อโครงสร้างข้อมูลและน้ำหนักเชิงปฏิบัติภาษา

โครงสร้างกรรมวาจกและสภาวะ (Mga Balangkas na Palakad at Panalagay) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) โครงสร้างสภาวะที่ใช้คำนำหน้า na- และ naka- บอกสภาพหรือผลลัพธ์ เช่น nabasag (แตกแล้ว/ถูกทำให้แตก), nakaupo (นั่งอยู่) ต่างจาก ma-/maka- ที่สื่อการกระทำเชิงกระตือรือร้นหรือตั้งใจ

ประโยคเงื่อนไขซับซ้อนและเงื่อนไขตรงข้ามความจริง (Masalimuot na Pasubali at Kontra-katunayan) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) เงื่อนไขที่ไม่เป็นจริงหรือสวนทางกับความจริงใช้ sana + รูป completed aspect รูปซับซ้อน ได้แก่ kung...sana (ถ้า...ก็คง...), kung...ay...sana (รูปยาวกว่า) และการอ้างอิงเวลาหลายแบบผสมกัน

Verbs become nouns via pag- (action), pagka- (state/manner), and pagkaka- (manner of completion). These are essential for formal writing and abstract discussion.

อนุภาคกำกับวัจนกรรม (nga, naman, kasi, pala, daw) (Mga Katagang Pambalangkas) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) อนุภาคเหล่านี้เพิ่มความหมายเชิงวัจนปฏิบัติ เช่น nga (เน้นหรือยืนยัน), naman (เปรียบต่างหรือลดความแรง), kasi (เพราะ ในภาษาพูด), pala (เพิ่งตระหนัก) และ daw/raw (ได้ยินมาว่า) จึงสำคัญมากต่อการพูดอย่างเป็นธรรมชาติ

คำสันธานและตัวเชื่อมขั้นสูง (Mga Pangkat na Pangatnig) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) ตัวเชื่อมซับซ้อนสำหรับภาษาตากาล็อกทางการหรือภาษาเขียน เช่น samakatuwid (ดังนั้น), gayunpaman (อย่างไรก็ตาม), samantala (ขณะเดียวกัน/ในขณะที่), bukod sa (นอกจาก)

คำกริยาเชิงนามธรรมและอารมณ์ (Mga Pandiwang Abstrakto at Damdamin) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กริยากลุ่มนี้ใช้แสดงอารมณ์และแนวคิดนามธรรม หลายคำใช้ ma- (ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเอง) หรือ mag- (การกระทำตั้งใจ) เช่น matuwa (ดีใจ), magalit (โกรธ), mag-isip (คิด), maniwala (เชื่อ)

การเชื่อมประโยคซับซ้อน (Pagdugtong ng Masalimuot na Pangungusap) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กลยุทธ์สำหรับสร้างประโยคหลายอนุประโยคที่ซับซ้อน เช่น อนุประโยค kung ที่ฝังอยู่ อนุประโยคสัมพันธ์ na/-ng หลายชั้น และการผสมระบบโฟกัสข้ามอนุประโยคเพื่อให้ถ้อยความต่อเนื่อง

อนุประโยคยอมรับและเปรียบต่าง (Mga Sugnay na Pagtatanggi at Pagsalungat) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การแสดงความยอมรับและความขัดแย้ง เช่น kahit (แม้ว่า), bagama't (แม้ว่า), sa kabila ng (ทั้ง ๆ ที่), gayunpaman (อย่างไรก็ตาม) รวมถึงรูปแบบประโยคซับซ้อนสำหรับการให้เหตุผลอย่างละเอียดอ่อน

กริยาแสดงการกระทำร่วมกันและทางสังคม (Mga Pandiwang Magkasama at Panlipunan) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) รูปกริยาแสดงการกระทำร่วมกันใช้รูป mag-...-an หรือ nagka- เช่น mag-usap (คุยกัน), magkasundo (ตกลงกันได้), magkaibigan (กลายเป็นเพื่อนกัน) ใช้เพื่อแสดงการกระทำที่เกิดร่วมกันหรือมีลักษณะทางสังคม

ระดับภาษาทางการและวรรณศิลป์ (Pormal at Pampanitikang Rehistro) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาตากาล็อกระดับสูง (C1) ครอบคลุมภาษาที่ใช้ในงานวิชาการ ข่าว งานราชการ และงานเขียนที่มีระดับภาษาเป็นทางการมากกว่าภาษาพูดทั่วไป มักพบคำอย่าง ngunit แทน pero, คำเชื่อมอย่าง subalit และ datapwat รวมถึงโครงสร้างประโยคที่ยาวและเป็นทางการกว่า เช่น การใช้โครงสร้าง ay

การฝังอนุประโยคซับซ้อน (Masalimuot na Pagkakabit ng Sugnay) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การฝังอนุประโยคหลายชั้นโดยใช้ตัวเชื่อม na/-ng, kung, at และตัวเชื่อมอื่น ๆ รวมถึงอนุประโยคสัมพันธ์และอนุประโยคเติมเต็มที่ซ้อนกันในภาษาเขียนทางการ

สำนวนและภาษาภาพพจน์ (Mga Idyomatikong Ekspresyon at Tayutay) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาตากาล็อกระดับสูง (C1) สำนวนตากาล็อกจำนวนมากอิงกับส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย ธรรมชาติ หรือภาพเปรียบเทียบทางวัฒนธรรม เช่น balat-sibuyas หมายถึง “อ่อนไหวง่าย”, bukas-palad หมายถึง “ใจกว้าง”, และ magaan ang dugo หมายถึง “เป็นคนน่าคบ”

การเติมปัจจัยและการสร้างคำขั้นสูง (Abanteng Panlapi at Pagbuo ng Salita) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) รูปผสมของปัจจัยที่ซับซ้อน เช่น makapag- (สามารถทำซ้ำได้), nakapag- (เคย/สามารถทำได้แล้ว), ipinag- (เหตุผลหรือสาเหตุ) และ pinag-...-an (สถานที่ที่การกระทำซ้ำเกิดขึ้น) เป็นระบบสร้างคำใหม่ที่ใช้ได้อย่างกว้างขวาง

ความแตกต่างด้านระดับภาษาระหว่างตากาล็อกกับฟิลิปิโน (Pagkakaiba ng Tagalog at Filipino) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การแยกแยะระหว่างภาษาตากาล็อกแบบพูดทั่วไปกับภาษาฟิลิปิโนแบบทางการ รวมถึงคำยืม รูปแบบการสลับรหัสกับภาษาอังกฤษ (Taglish) และภาษาฟิลิปิโนมาตรฐานที่ใช้ในการศึกษาและสื่อ

ระบบคำยกย่องและระดับภาษาในสังคม (Sistema ng Paggalang at Sosyal na Rehistro) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ระบบความสุภาพขั้นสูงที่นอกเหนือจาก po/opo ได้แก่ pagmamano (ท่าขอพรด้วยมือ), การใช้คำนำหน้านาม (Ginoo, Ginang, Binibini), การเรียกแบบทางการ ninyo แทน mo และการสลับระดับภาษาตามอายุ สถานะ และบริบท

การผสานคำยืมสเปนและอังกฤษ (Pagsasama ng mga Hiram na Salita) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ภาษาตากาล็อกมีชั้นของคำยืมจากสเปน (tiempo, trabaho, kusina) และอังกฤษ (kompyuter, nars) อย่างลึกซึ้ง ผู้เรียนต้องเข้าใจว่าคำใดกลายเป็นคำพื้นเมืองเต็มตัวแล้ว รับหน่วยเติมของตากาล็อกอย่างไร และมีนัยด้านระดับภาษาอย่างไร

วัจนปฏิบัติของการเลือกโฟกัส (Pragmatika ng Pagpili ng Pokus) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การทำความเข้าใจว่าทำไมผู้พูดจึงเลือกโครงสร้างโฟกัสแบบใดแบบหนึ่ง โฟกัสกรรมบอกความชี้เฉพาะและข้อมูลที่รู้ร่วมกัน ส่วนโฟกัสผู้กระทำใช้กับกรรมใหม่หรือไม่ชี้เฉพาะ การเลือกโฟกัสสะท้อนหัวข้อของบทสนทนา การไหลของข้อมูล และพลวัตทางสังคม

Advanced strategies for turning verbs and adjectives into nouns: pag- (action), pagka- (state/manner), ka-...-an (abstract quality). Critical for formal writing and academic discourse: kagandahan (beauty), pagkatao (personhood).

ตากาล็อกเชิงวรรณศิลป์และโบราณ (Pampanitikan at Sinaunang Tagalog) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) รูปแบบตากาล็อกเก่าที่พบในวรรณกรรม เช่น คู่คำตาม diin (น้ำหนักเสียง), คำศัพท์ก่อนอิทธิพลสเปน, รูปแบบกวีนิพนธ์คลาสสิก (tanaga, awit) และโครงสร้างไวยากรณ์โบราณ

ความแตกต่างของตากาล็อกตามภูมิภาค (Mga Pagkakaiba-iba ng Tagalog sa Rehiyon) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ความแตกต่างระหว่างตากาล็อกแบบมะนิลาและสำเนียงท้องถิ่น เช่น Batangas, Bulacan และ Quezon รวมถึงรูปสรรพนามที่กลับลำดับ รูปแบบน้ำเสียงต่างกัน และคำเก่าที่คงอยู่ในบางภูมิภาค

วากยสัมพันธ์แบบเน้นและโครงสร้างเชิงวาทศิลป์ (Natatanging Palaugnayan at Retorika) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ลำดับคำที่ไม่ใช่แบบปกติและอุปกรณ์ทางวาทศิลป์เพื่อสร้างน้ำหนัก เช่น การยกหัวข้อขึ้นหน้า การวางส่วนหน้า ประโยคแยกเน้น และการสลับตำแหน่งแบบกวีนิพนธ์ที่ใช้ในการปราศรัย วรรณกรรม และคำพูดโน้มน้าวใจ

ระดับภาษาพูดไม่เป็นทางการและคำสแลง (Kolokyal na Rehistro at Salitang Balbal) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาตากาล็อกระดับเชี่ยวชาญ (C2) ครอบคลุมภาษาพูดแบบไม่เป็นทางการ เช่น สแลง คำย่อในข้อความ ภาษาโซเชียลมีเดีย และคำสแลงที่ต่างกันตามช่วงวัย รวมถึงสำนวนจากสแลงกลุ่ม LGBTQ+ หรือ swardspeak ที่พบในบางบริบทสังคม

อักษรไบบายินและภาษาก่อนยุคอาณานิคม (Baybayin at Wikang Pre-Kolonyal) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ความรู้เกี่ยวกับ Baybayin (ระบบเขียนก่อนยุคอาณานิคม) การฟื้นฟูในปัจจุบัน และคำศัพท์ตากาล็อกก่อนอิทธิพลสเปน รวมถึงความสำคัญทางวัฒนธรรมของมรดกภาษาและขบวนการเรียกคืนภาษา

อิทธิพลของ Philippine English และการสลับรหัสภาษา (Impluwensya ng Philippine English at Code-Switching) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) หัวข้อนี้ช่วยให้เข้าใจการผสมภาษาอังกฤษในวาทกรรมฟิลิปิโนอย่างลึกซึ้ง ทั้งรูปแบบการสลับรหัสแบบ Taglish ลักษณะของ Philippine English และพลวัตทางสังคมภาษาศาสตร์ในการเลือกภาษาในบริบทต่าง ๆ

วัจนปฏิบัติของปริจเฉทและการผลัดกันพูด (Pragmatika ng Diskurso at Pagsasalitan) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาตากาล็อกที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) การทำความเข้าใจรูปแบบระดับปริจเฉทในบทสนทนาตากาล็อก เช่น คำเติมช่องว่าง (ano, e, kasi), กลวิธีลดความหนักแน่น (parang, medyo) และความอ้อมค้อมตามวัฒนธรรมในการขอร้อง ปฏิเสธ และไม่เห็นด้วย