A2

กริยาอดีตรูปไม่ปกติในภาษาอังกฤษ

Past Simple Irregular

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนผังไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบน Settemila Lingue

สรุปสั้น ๆ

เมื่อเล่าเรื่องในอดีตด้วย Past Simple กริยาบางคำไม่ได้เติม -ed แต่เปลี่ยนเป็นรูปเฉพาะ เช่น go → went, see → saw และ take → took รูปเหล่านี้ใช้เหมือนกันกับทุกประธาน เช่น I went และ she went แต่เมื่อมี did หรือ didn't ให้กลับไปใช้รูปเดิม: Did you go? และ I didn't go. ส่วน be → was/were เป็นกรณีพิเศษที่มีกฎต่างออกไป

ภาพรวม: เล่าเรื่องที่ผ่านมาให้ชัดเจน

ในภาษาไทย เราพูดว่า “เมื่อวานไปธนาคาร” หรือ “ปีที่แล้วไปเชียงใหม่” โดยคำว่า “ไป” ไม่เปลี่ยนรูป เวลาในประโยคหรือบริบทช่วยให้เข้าใจว่าเป็นอดีต ภาษาอังกฤษต่างออกไป แม้มีคำว่า yesterday ที่แปลว่า “เมื่อวาน” แล้ว กริยาก็ยังต้องอยู่ในรูปที่เข้ากับเวลา เช่น I went to the bank yesterday. — เมื่อวานฉันไปธนาคาร

กริยา คือคำที่บอกการกระทำหรือสภาพ เช่น ไป เห็น มี และรู้ ส่วน กาล คือรูปทางไวยากรณ์ที่ใช้สื่อเรื่องเวลา สำหรับบทนี้ เราจะใช้กาลอดีตแบบเรียบง่าย หรือ Past Simple เพื่อพูดถึงเหตุการณ์และสภาพในช่วงอดีตที่เรามองว่าสิ้นสุดไปแล้ว กริยาแบบปกติเติม -ed เช่น work → worked แต่กริยารูปไม่ปกติต้องจำรูปเป็นคำ ๆ และหลายคำเป็นคำที่ใช้ทุกวัน จึงคุ้มค่าที่จะเริ่มจำตั้งแต่ระดับ A2

ไม่จำเป็นต้องท่องตารางกริยาทั้งหมดก่อนเริ่มพูด ให้เริ่มจากคำที่ใช้เล่าเรื่องของตนเองได้ เช่น ไปไหน กินหรือมีอะไร เห็นใคร และทำอะไร จากนั้นฝึกทั้งประโยคบอกเล่า ปฏิเสธ และคำถามควบคู่กัน จะช่วยให้จำได้ว่าเมื่อใดต้องใช้ went และเมื่อใดต้องกลับไปใช้ go

หลักการใช้และการสร้างประโยค

1. เริ่มจากรูปพื้นฐานและรูปอดีต

รูปพื้นฐาน หมายถึงรูปกริยาที่ยังไม่เติมส่วนลงท้าย เช่น go, have, see ส่วน รูปอดีต ในบทนี้คือรูปที่ใช้กับประโยคบอกเล่าใน Past Simple ซึ่งในตำราไทยมักเรียกว่า “กริยาช่อง 2”

ตารางนี้รวมคำหลักของบท พร้อมความหมายที่ใช้บ่อย ความหมายจริงอาจเปลี่ยนไปตามคำที่อยู่ด้วย จึงควรจำทั้งคำและวลี ไม่ใช่จำคำแปลเพียงคำเดียว

รูปพื้นฐาน รูปอดีต ความหมายที่ใช้บ่อย
go went ไป
have had มี; กินหรือดื่ม; ได้รับประสบการณ์
see saw เห็น; พบ; ดู
do did ทำ
say said พูด; กล่าว
make made ทำ; สร้าง
take took เอา; พา; ขึ้นยานพาหนะ
come came มา
get got ได้รับ; ไปถึง; กลายเป็น
give gave ให้
think thought คิด
know knew รู้; รู้จัก

คำว่า “ไม่ปกติ” ไม่ได้หมายความว่าใช้เฉพาะภาษาพูดหรือเป็นภาษาที่ผิด แต่หมายความว่าไม่เป็นไปตามกฎเติม -ed เท่านั้น เช่น went เป็นรูปมาตรฐานของ go ทั้งในบทสนทนาและในงานเขียน

2. ประโยคบอกเล่า: ประธาน + กริยารูปอดีต

ประธาน คือคนหรือสิ่งที่เรากำลังบอกว่าทำอะไรหรืออยู่ในสภาพใด เช่น “ฉัน” ใน “ฉันไปทำงาน” โครงสร้างพื้นฐานคือ ประธาน + กริยารูปอดีต + ข้อมูลที่เหลือ

  • I went home early. — ฉันกลับบ้านเร็ว
  • She made dinner. — เธอทำอาหารเย็น
  • They knew the answer. — พวกเขารู้คำตอบ

ต่างจากกริยาปัจจุบันบางรูป รูปอดีตของคำหลักในตารางไม่เปลี่ยนตามประธาน และไม่เติม -s หลัง he, she, it

ประธานในภาษาอังกฤษ ตัวอย่างรูปอดีต ความหมาย
I I went. ฉันไป
you You went. คุณไป
he He went. เขาไป
she She went. เธอไป
it It went well. มันเป็นไปด้วยดี
we We went. พวกเราไป
they They went. พวกเขาไป

ประโยคสั้นในตารางต้องอาศัยบริบทว่าไปที่ไหนและเมื่อใด หากเล่าเรื่องขึ้นมาใหม่ ควรใส่ข้อมูลให้พอเข้าใจ เช่น We went to the market this morning. — พวกเราไปตลาดเมื่อเช้านี้

3. ประโยคปฏิเสธ: ใช้ didn't แล้วกลับสู่รูปพื้นฐาน

กริยาช่วย คือคำที่เข้ามาช่วยสร้างโครงสร้างประโยค ในกรณีนี้ did ช่วยบอกว่าเป็นอดีต ส่วน did not หรือรูปย่อ didn't ใช้สร้างประโยคปฏิเสธ เมื่อมีคำนี้แล้ว กริยาหลักไม่ต้องเปลี่ยนเป็นรูปอดีตอีก

โครงสร้างคือ ประธาน + didn't + กริยารูปพื้นฐาน

  • I didn't go to the office. — ฉันไม่ได้ไปสำนักงาน
  • She didn't have breakfast. — เธอไม่ได้กินอาหารเช้า
  • We didn't know his name. — พวกเราไม่รู้ชื่อของเขา

อย่าเทียบตรงตัวว่า didn't เท่ากับคำไทย “ไม่ได้” ทุกครั้ง ประโยค I didn't know. มักแปลว่า “ฉันไม่รู้” โดยบริบทบอกอยู่แล้วว่าไม่รู้ในตอนนั้น ไม่จำเป็นต้องฝืนแปลว่า “ฉันไม่ได้รู้”

4. คำถาม: ย้าย did ไว้หน้าประธาน

คำถามที่ตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ใช้ Did + ประธาน + กริยารูปพื้นฐาน? หากถามข้อมูลเฉพาะ ให้เติมคำถาม เช่น where ที่แปลว่า “ที่ไหน” ไว้ข้างหน้า

  • Did you see Mali yesterday? — เมื่อวานคุณเจอมะลิไหม
  • Where did he go? — เขาไปไหน
  • What did she say? — เธอพูดว่าอะไร
  • When did they come back? — พวกเขากลับมาเมื่อไร

คำตอบสั้นใช้กริยาช่วย ไม่จำเป็นต้องพูดกริยาหลักซ้ำ เช่น Yes, I did. — ไป หรือ No, I didn't. — ไม่ได้ไป โดยคำแปลไทยจะเปลี่ยนตามสิ่งที่ถูกถาม

คำว่า do ทำหน้าที่ได้สองแบบ จึงอาจเห็น did และ do อยู่ในประโยคเดียวกัน:

  • I did the laundry. — ฉันซักผ้า: did เป็นกริยาหลัก หมายถึงทำกิจกรรมนั้น
  • Did you do the laundry? — คุณซักผ้าหรือยัง: Did ตัวแรกเป็นกริยาช่วย ส่วน do เป็นกริยาหลักรูปพื้นฐาน
  • I didn't do the laundry. — ฉันไม่ได้ซักผ้า: หลัง didn't จึงใช้ do ไม่ใช่ did

5. กรณีพิเศษที่ควรรู้: be เปลี่ยนเป็น was/were

กริยา be ใช้บอกสภาพ ตัวตน หรือสถานที่ เช่น เป็น อยู่ หรือรู้สึกอย่างไรในบางโครงสร้าง รูปอดีตต่างจากกริยาอื่นตรงที่ต้องเลือกตามประธาน และเมื่อเป็นกริยาหลักจะไม่ใช้ did มาสร้างคำถามหรือปฏิเสธ

ประธาน บอกเล่า ปฏิเสธ คำถาม
I / he / she / it was wasn't Was I/he/she/it …?
you / we / they were weren't Were you/we/they …?
  • She was tired. — ตอนนั้นเธอเหนื่อย
  • She wasn't tired. — ตอนนั้นเธอไม่เหนื่อย
  • Was she tired? — ตอนนั้นเธอเหนื่อยไหม

ให้แยกคู่ went / didn't go ออกจาก was / wasn't ไว้ก่อน ไม่ต้องนำกฎของสองกลุ่มนี้มาปนกัน

ตัวอย่างในสถานการณ์จริง

ตัวอย่างต่อไปนี้ครอบคลุมการเดินทาง การนัดหมาย และการทำงาน คำแปลไทยเน้นความหมายตามบริบท ไม่ได้บังคับให้ทุกประโยคต้องมีคำว่า “ได้” หรือ “แล้ว”

ภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย จุดที่ควรสังเกต
I went to Paris last year. ปีที่แล้วฉันไปปารีส มีช่วงเวลาในอดีตที่จบไปแล้ว
She had a good time. เธอสนุกมาก เป็นสำนวนบอกว่าได้รับประสบการณ์ที่ดี ไม่ใช่มีเวลาเหลือ
We saw a movie. พวกเราดูหนังเรื่องหนึ่ง กริยาที่มักแปลว่าเห็น ใช้กับการดูหนังได้ด้วย
He took the train. เขาเดินทางด้วยรถไฟ ไม่ได้หมายถึงหยิบรถไฟไป
I did the shopping after work. หลังเลิกงานฉันไปซื้อของ ใช้กับกิจกรรมซื้อของเข้าบ้าน
The doctor said I needed more rest. หมอบอกว่าฉันต้องพักผ่อนให้มากขึ้น ใช้เล่าสิ่งที่มีคนพูด
My partner made dinner last night. เมื่อคืนคู่ของฉันทำอาหารเย็น รูปอดีตไม่เปลี่ยนตามคนที่ทำ
Our friends came over on Sunday. เพื่อน ๆ ของเราแวะมาหาเมื่อวันอาทิตย์ เล่าเหตุการณ์ในวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
I got your message this morning. ฉันได้รับข้อความของคุณเมื่อเช้านี้ ในที่นี้หมายถึงได้รับ
She gave me a lift home. เธอขับรถไปส่งฉันที่บ้าน เป็นวลีเกี่ยวกับการให้ติดรถไปด้วย
We thought the shop was closed. พวกเราคิดว่าร้านปิดอยู่ เล่าความคิดหรือความเข้าใจในตอนนั้น
He knew the way to the station. เขารู้ทางไปสถานี อดีตใช้กับสภาพการรู้ได้ ไม่จำกัดเฉพาะการกระทำ
I didn't take a taxi because it was expensive. ฉันไม่ได้ขึ้นแท็กซี่เพราะค่าโดยสารแพง หลังคำปฏิเสธใช้กริยารูปพื้นฐาน
Did you see the email I sent yesterday? คุณเห็นอีเมลที่ฉันส่งไปเมื่อวานไหม กริยาที่ตามหลังกริยาช่วยกลับสู่รูปพื้นฐาน
What did she say about the meeting? เธอพูดถึงการประชุมว่าอย่างไร คำถามถามข้อมูลมีคำถามนำหน้า

ลองสังเกตว่า had, knew, thought ไม่จำเป็นต้องเป็นการกระทำสั้น ๆ ที่เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่ Past Simple ใช้บอกสภาพหรือความคิดในอดีตได้เช่นกัน สิ่งสำคัญคือผู้พูดกำลังเล่าในกรอบเวลาอดีต ไม่ใช่ว่ากริยานั้นต้องหมายถึงการเคลื่อนไหว

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

1. เติม -ed ให้คำที่มีรูปเฉพาะอยู่แล้ว

  • ผิด: I goed home early.
  • ถูก: I went home early. — ฉันกลับบ้านเร็ว
  • เหตุผล: go มีรูปอดีตคือ went จึงไม่ใช้กฎเติม -ed เมื่อไม่แน่ใจควรตรวจรูปของคำนั้น ไม่เดาจากคำใกล้เคียง

2. ใช้รูปอดีตซ้ำหลัง did หรือ didn't

  • ผิด: Did you saw him? / I didn't went.
  • ถูก: Did you see him? — คุณเห็นเขาไหม / I didn't go. — ฉันไม่ได้ไป
  • เหตุผล: did บอกอดีตให้โครงสร้างแล้ว กริยาหลักจึงใช้รูปพื้นฐาน ให้จำเป็นคู่ saw → did … see และ went → didn't go

3. เห็นคำบอกอดีตแล้วคิดว่าไม่ต้องเปลี่ยนกริยา

  • ผิด: Yesterday I go to the bank.
  • ถูก: Yesterday I went to the bank. — เมื่อวานฉันไปธนาคาร
  • เหตุผล: ในภาษาไทย “เมื่อวาน” ทำให้เข้าใจเวลาได้โดยไม่เปลี่ยนคำว่า “ไป” แต่ในภาษาอังกฤษ คำบอกเวลาไม่ได้ทำหน้าที่แทนรูปกริยา ทั้งสองส่วนต้องเข้ากัน

4. เติม -s ตามประธานทั้งที่เป็นอดีตแล้ว

  • ผิด: She wents to work early.
  • ถูก: She went to work early. — เธอไปทำงานแต่เช้า
  • เหตุผล: กฎเติม -s ที่คุ้นจากประโยคปัจจุบันไม่ใช้กับรูปอดีตนี้ ไม่ว่าจะเป็น I, she หรือ they ก็ใช้ went เหมือนกัน

5. สับสนกริยาช่อง 2 กับกริยาช่อง 3

  • ผิด: We seen a movie last night.
  • ถูก: We saw a movie last night. — เมื่อคืนพวกเราดูหนังเรื่องหนึ่ง
  • เหตุผล: seen เป็นกริยาช่อง 3 ซึ่งเป็นอีกรูปหนึ่งที่ใช้ในโครงสร้างอื่น ไม่ใช่รูปบอกเล่า Past Simple ของ see คู่นี้ต้องแยกให้ได้ว่า see → saw → seen

6. ใช้ did กับ be เหมือนกริยาทั่วไป

  • ผิด: Did she be at home? / She didn't was at home.
  • ถูก: Was she at home? — ตอนนั้นเธออยู่บ้านไหม / She wasn't at home. — ตอนนั้นเธอไม่อยู่บ้าน
  • เหตุผล: เมื่อ be เป็นกริยาหลักในโครงสร้างนี้ ใช้ was/were สลับตำแหน่งเพื่อถาม หรือเติม not เพื่อปฏิเสธได้โดยตรง

ข้อสังเกตในการใช้งาน

ไม่ต้องมีคำว่าเมื่อวานทุกประโยค

คำบอกเวลาที่พบบ่อย ได้แก่ yesterday — เมื่อวาน, last week — สัปดาห์ที่แล้ว, two days ago — สองวันก่อน และ in 2020 — ในปี 2020 แต่ไม่จำเป็นต้องใส่ทุกครั้ง หากบทสนทนาตั้งกรอบเวลาไว้แล้ว

ตัวอย่างเช่น เมื่อมีคนถามว่า How was your trip? — ไปเที่ยวมาเป็นอย่างไรบ้าง เราตอบได้ว่า We went to the beach and had lunch there. — พวกเราไปชายหาดแล้วกินมื้อกลางวันที่นั่น แม้ประโยคตอบจะไม่มีคำว่า “เมื่อวาน” หรือ “สัปดาห์ที่แล้ว” ก็รู้ว่าเป็นการเดินทางที่ผ่านมา

เรื่องเล่าหลายประโยคสามารถใช้กรอบเวลาเดียวกันได้ แต่กริยาแต่ละคำยังต้องใช้รูปที่เหมาะสม เช่น I got home, made dinner and went to bed. — ฉันกลับถึงบ้าน ทำอาหารเย็น แล้วเข้านอน ไม่ใช่เปลี่ยนเฉพาะกริยาตัวแรกแล้วปล่อยคำถัดไปเป็นรูปพื้นฐาน

ใช้ได้ทั้งเหตุการณ์ครั้งเดียวและสิ่งที่ทำซ้ำในอดีต

We took the bus every day when we lived there. — ตอนที่อยู่ที่นั่น พวกเราขึ้นรถเมล์ทุกวัน เป็นเหตุการณ์ที่เกิดซ้ำ ไม่ใช่ขึ้นรถเมล์ครั้งเดียว รูปอดีตไม่ได้บอกจำนวนครั้งด้วยตัวมันเอง ต้องดูคำอย่าง “ทุกวัน” และบริบทประกอบ

เช่นเดียวกัน I knew her for years. — ฉันรู้จักเธออยู่หลายปี บอกสภาพที่กินระยะเวลานานได้ Past Simple จึงไม่ได้แปลว่า “เหตุการณ์สั้น ๆ” เสมอไป

รูปย่อเป็นเรื่องของน้ำเสียง ไม่ใช่กฎกริยาชุดใหม่

Didn't ใช้ทั่วไปทั้งในบทสนทนาและงานเขียนที่ไม่เป็นทางการมาก ส่วน did not พบได้ในงานเขียนทางการหรือเมื่อเน้นการปฏิเสธ เช่น I did not give him permission. — ฉันไม่ได้อนุญาตเขา ไม่ว่าจะเลือกแบบใด กริยาที่ตามมายังคงเป็นรูปพื้นฐาน

รูปอดีต went, saw, took ไม่ได้เป็นคำแบบกันเองหรือแบบทางการโดยเฉพาะ สามารถใช้ในรายงานการเดินทาง อีเมลงาน หรือบทสนทนากับเพื่อนได้ตามความเหมาะสมของเนื้อหา

เสียงอ่านอาจไม่ได้ตรงกับที่เดาจากตัวสะกด

Said ออกเสียง /sed/ และ read เมื่อเป็นอดีตออกเสียง /red/ แม้ read รูปพื้นฐานจะสะกดเหมือนกันแต่ออกเสียง /riːd/ นอกจากนี้ knew ออกเสียงเหมือน new โดยไม่ออกเสียงตัว k สัญลักษณ์ระหว่างเครื่องหมายทับเป็นสัญลักษณ์บอกเสียง ควรฟังเสียงตัวอย่างประกอบ แทนการจำจากคำอ่านภาษาไทยอย่างเดียว

การจำรูปสะกดจึงควรทำพร้อมการฟังและพูด ไม่เช่นนั้นอาจเขียนรูปอดีตถูก แต่ยังอ่านเป็นเสียงปัจจุบันโดยไม่รู้ตัว

ต่อยอดจากพื้นฐาน: เรื่องที่จะพบในระดับถัดไป

ยังไม่จำเป็นต้องใช้ทุกหัวข้อด้านล่างให้คล่องในครั้งแรก เป้าหมายคือแยกกฎพื้นฐานออกจากกรณีที่ดูคล้ายกัน เพื่อให้เมื่อพบในหนังหรือหนังสือแล้วไม่เข้าใจว่ากฎเดิมใช้ไม่ได้

คำถามที่ถามว่าใครเป็นผู้ทำ อาจไม่มี did

เปรียบเทียบสองประโยคนี้:

  • Who did you see? — คุณเห็นใคร: เรารู้ว่าคุณเป็นคนเห็น แต่ถามว่าคนที่ถูกเห็นคือใคร จึงใช้ did + see
  • Who saw you? — ใครเห็นคุณ: เราถามหาประธาน หรือคนที่เป็นผู้เห็น จึงใช้ saw ได้โดยไม่มี did ในคำถามกลาง ๆ

หลักเดียวกันใช้กับ Who came to the meeting? — ใครมาประชุมบ้าง ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเป็นโครงสร้างที่มี did ทุกครั้งเพียงเพราะเห็นเครื่องหมายคำถาม

ประโยคบอกเล่าอาจมี did เมื่อต้องการย้ำ

ปกติเราพูดว่า I gave him the key. — ฉันให้กุญแจเขาแล้ว แต่ถ้ามีคนไม่เชื่อ สามารถย้ำว่า I did give him the key. — ฉันให้กุญแจเขาไปจริง ๆ

โครงสร้างนี้ใช้ did + รูปพื้นฐาน เหมือนเดิม ไม่ใช้ did gave น้ำเสียงมักลงน้ำหนักที่ did สำหรับผู้เริ่มเรียน ใช้รูปบอกเล่าปกติก่อน แล้วค่อยฝึกรูปย้ำเมื่อต้องแย้งหรือแก้ความเข้าใจผิด

ช่อง 2 และช่อง 3 บางคำเหมือนกัน แต่บางคำต่างกัน

กริยาช่อง 3 หรือรูปกริยาที่ใช้ประกอบในโครงสร้างบางชนิด เช่น การพูดถึงประสบการณ์ด้วย have/has ไม่ใช่รูปที่นำไปวางแทนช่อง 2 ได้ทุกกรณี ตารางสามช่องจึงมีประโยชน์ แต่ต้องรู้ด้วยว่าแต่ละช่องใช้เมื่อใด

รูปพื้นฐาน ช่อง 2 ช่อง 3 ความหมายหลัก
go went gone ไป
see saw seen เห็น
take took taken เอา; พา; ขึ้นยานพาหนะ
come came come มา
give gave given ให้
do did done ทำ
have had had มี
make made made ทำ; สร้าง
think thought thought คิด
know knew known รู้; รู้จัก
  • I saw that film last week. — ฉันดูหนังเรื่องนั้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว: เล่าเหตุการณ์ในช่วงอดีตที่ระบุไว้
  • I have seen that film. — ฉันเคยดูหนังเรื่องนั้นแล้ว: พูดถึงประสบการณ์จนถึงปัจจุบัน โดยไม่ได้ระบุว่าดูเมื่อใด

ประโยคหลังเรียกว่า Present Perfect ซึ่งเป็นโครงสร้างที่เชื่อมอดีตกับปัจจุบัน จึงใช้ have seen ไม่ใช่ have saw ส่วนการเล่าเรื่องที่จบไปแล้วพร้อมเวลาอย่าง “สัปดาห์ที่แล้ว” ตามปกติใช้ saw ไม่ใช่ have seen อย่าตัดสินจากคำไทย “แล้ว” เพียงคำเดียว เพราะคำแปลไทยใช้ “แล้ว” ได้กับหลายโครงสร้าง

รูปคำที่เหมือนเดิมและรูปที่ต่างกันตามถิ่น

กริยารูปไม่ปกติไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวสะกดทุกคำ เช่น put → put — วาง, cut → cut — ตัด และ cost → cost — มีราคา ในความหมายที่ใช้ทั่วไป เรารู้ว่าเป็นอดีตจากเวลาและบริบท เช่น The ticket cost 200 baht. — ตอนนั้นตั๋วราคา 200 บาท ไม่ควรเติม -ed เพียงเพราะเห็นว่าคำยังหน้าตาเหมือนรูปพื้นฐาน

บางคำมีรูปมาตรฐานมากกว่าหนึ่งแบบ เช่น learned/learnt — เรียนรู้ และ dreamed/dreamt — ฝัน รูปลงท้าย -ed พบบ่อยกว่าในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ส่วนอีกรูปพบได้บ่อยในภาษาอังกฤษแบบบริติช สำหรับคำหลักของบท เช่น go → went และ see → saw ไม่ต้องเลือกตามความต่างนี้

คำว่า get มีอดีตเป็น got ทั้งในภาษาอังกฤษแบบบริติชและอเมริกัน ส่วน gotten ที่อาจเคยเห็นเป็นรูปช่อง 3 ซึ่งใช้บ่อยในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ไม่ใช่รูป Past Simple: I got your email yesterday. — ฉันได้รับอีเมลของคุณเมื่อวาน

รูปอดีตไม่ได้หมายถึงอดีตจริงเสมอไป

ในประโยคสมมติ เช่น If I knew the answer, I would tell you. — ถ้าฉันรู้คำตอบ ฉันก็คงบอกคุณ รูป knew ใช้แสดงสิ่งที่สมมติและห่างจากความจริงในตอนนี้ ไม่ได้หมายความว่าฉันรู้คำตอบในอดีต

อีกกรณีคือคำถามอ้อมเพื่อให้น้ำเสียงนุ่มนวล เช่น I thought you might be able to help. — ฉันคิดว่าคุณอาจช่วยได้ ผู้พูดอาจกำลังเกริ่นขอความช่วยเหลือในตอนนี้ นี่เป็นการใช้รูปอดีตเพื่อลดความตรง ไม่ใช่เหตุผลให้เปลี่ยนประโยคอดีตทุกประโยคเป็นคำขอ สำหรับระดับเริ่มต้น ยังคงยึดการเล่าเหตุการณ์ในอดีตเป็นหลัก

วิธีฝึกให้จำได้และใช้เป็น

1. จำเป็นชุดตามเรื่องที่เล่า ไม่ใช่เรียงตามตัวอักษรอย่างเดียว

เลือกวันละสี่คำที่เกี่ยวกับชีวิตจริง เช่น went, took, saw, had แล้วเล่าเรื่องสั้นว่า I went to town, took the bus, saw a friend and had lunch. — ฉันเข้าเมือง นั่งรถเมล์ เจอเพื่อน แล้วกินมื้อกลางวัน วันต่อมาลองเล่าใหม่โดยไม่มองรายการคำ การเรียกคำกลับมาใช้เองช่วยตรวจได้ว่าจำได้จริงหรือเพียงอ่านแล้วคุ้นตา

เมื่อคล่องแล้วค่อยเพิ่ม made, got, gave, thought และ knew อย่าพยายามเดารูปของคำใหม่จากความคล้ายของตัวสะกด เพราะกลุ่มเสียงที่คล้ายกันช่วยจำได้ แต่ไม่ใช่กฎที่ใช้ได้กับทุกคำ

2. เปลี่ยนหนึ่งเหตุการณ์ให้ครบสามแบบ

เริ่มจาก She took the train. — เธอเดินทางด้วยรถไฟ แล้วเปลี่ยนเป็น She didn't take the train. — เธอไม่ได้เดินทางด้วยรถไฟ และ Did she take the train? — เธอเดินทางด้วยรถไฟไหม ทำเช่นเดียวกันกับ go, see, have และ do

ตรวจสองจุดทุกครั้ง: ประโยคบอกเล่าใช้รูปอดีตถูกหรือไม่ และหลัง did/didn't กลับสู่รูปพื้นฐานแล้วหรือยัง หากฝึกแต่รูปบอกเล่า อาจท่อง take → took ได้แม่น แต่ยังเผลอพูด didn't took

3. ฝึกเติมคำแล้วอธิบายเหตุผลสั้น ๆ

ลองทำโดยไม่เปิดตารางก่อน:

  1. Yesterday I ___ to the market. (go) — เมื่อวานฉันไปตลาด
  2. We didn't ___ any milk. (have) — ตอนนั้นเราไม่มีนมเลย
  3. What did she ___? (say) — เธอพูดว่าอะไร
  4. He ___ me his phone number. (give) — เขาให้เบอร์โทรศัพท์ฉัน
  5. Who ___ the cake? (make) — ใครทำเค้ก

เฉลย: 1. went เพราะเป็นประโยคบอกเล่าอดีต 2. have เพราะตามหลัง didn't 3. say เพราะมี did แล้ว 4. gave เพราะเป็นรูปอดีตของ give 5. made เพราะถามหาคนที่เป็นผู้ทำ จึงใช้กริยาอดีตโดยไม่ต้องมี did ในคำถามแบบปกติ

หลังตรวจคำตอบ ลองอ่านประโยคเต็มออกเสียง ไม่ใช่อ่านเฉพาะคำที่เติม เป้าหมายคือให้รูปกริยาติดมากับประโยคที่ใช้งานได้จริง

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

ความรู้พื้นฐาน

กริยาปกติในอดีตกาลภาษาอังกฤษ: การเติม -edA2

แนวคิดระดับ A2 อื่นๆ

แนวคิดนี้ในภาษาอื่น

เปรียบเทียบในทุกภาษา