A1

Tworzenie liczby mnogiej w języku hiszpańskim

Formación del Plural

Ten artykuł jest częścią drzewa gramatyki języka hiszpański w Settemila Lingue.

W skrócie

W hiszpańskim liczbę mnogą tworzysz najczęściej przez dodanie -s po samogłosce (libro → libros, książka → książki) albo -es po spółgłosce (ciudad → ciudades, miasto → miasta). Końcowe -z zmienia się w -ces: pez → peces (ryba → ryby). Sprawdź też zapis akcentu, np. examen → exámenes (egzamin → egzaminy), oraz dopasuj wyrazy towarzyszące: el libro nuevo → los libros nuevos (nowa książka → nowe książki).

Na czym polega liczba mnoga?

Liczba mnoga pozwala mówić o więcej niż jednej osobie, rzeczy czy sprawie. Na poziomie A1 potrzebujesz jej choćby do zamówienia dwóch kaw, opisania rodziny i zrobienia zakupów. Punktem wyjścia jest rzeczownik, czyli wyraz nazywający osobę, rzecz, miejsce lub pojęcie: amigo (przyjaciel), mesa (stół), ciudad (miasto).

Dla osoby polskojęzycznej dobra wiadomość jest taka, że hiszpański zwykle nie wymaga tylu różnych zakończeń co polski. Nie trzeba wybierać między odpowiednikami polskich form „koty”, „psy”, „ludzie” i „dzieci”: zdecydowana większość hiszpańskich rzeczowników otrzymuje po prostu -s albo -es. Końcówka nie zależy od miejsca rzeczownika w zdaniu, jak w polskich parach „widzę książki” i „szukam książek”.

Trzeba jednak patrzeć na całą grupę wyrazów, nie tylko na rzeczownik. Hiszpański rodzajnik, czyli krótkie słowo przed rzeczownikiem, np. el lub la, także wskazuje liczbę. Przymiotnik, czyli wyraz opisujący cechę, również zwykle się zmienia: la casa blanca → las casas blancas (biały dom → białe domy). Samo dopisanie końcówki do słowa casa nie wystarczy.

Jak tworzyć liczbę mnogą

1. Po nieakcentowanej samogłosce dodaj -s

Samogłoski to litery a, e, i, o, u. Jeśli wyraz kończy się samogłoską, na którą nie pada nacisk w wymowie, najczęściej wystarczy dopisać -s. Nie usuwaj ostatniej litery.

Liczba pojedyncza Liczba mnoga Znaczenie
libro libros książka → książki
casa casas dom → domy
coche coches samochód → samochody
estudiante estudiantes student lub studentka → studenci lub studentki
bici bicis rower → rowery
tribu tribus plemię → plemiona

Nie kieruj się rodzajem gramatycznym, czyli podziałem wyrazów na męskie i żeńskie. Zarówno el libro (książka), jak i la casa (dom) otrzymują -s. Zauważ przy okazji, że rodzaj hiszpański nie musi odpowiadać polskiemu: hiszpańskie słowo oznaczające książkę jest rodzaju męskiego, a oznaczające dom — żeńskiego.

2. Po większości typowych spółgłosek dodaj -es

W często spotykanych wyrazach zakończonych na -l, -n, -r, -d dopisujesz -es. Końcówka tworzy dodatkową sylabę, czyli część wyrazu wymawianą jednym rytmicznym uderzeniem głosu: pa-pel → pa-pe-les (papier → papiery).

Liczba pojedyncza Liczba mnoga Znaczenie
papel papeles papier → papiery
hotel hoteles hotel → hotele
pan panes bochenek chleba → bochenki chleba
profesor profesores nauczyciel → nauczyciele
ciudad ciudades miasto → miasta
pared paredes ściana → ściany

Reguła „po spółgłosce dodaj -es” jest dobrym początkiem, ale nie obejmuje wszystkich słów. Szczególnie ważne są zakończenia -z, -s i -x, omówione niżej. Zapożyczenia też mogą zachowywać się inaczej.

3. Końcowe -z zamień na -ces

Przed dodanym -es litera z przechodzi w c. To zmiana pisowni: nie pozostawiamy połączenia ze w regularnej liczbie mnogiej tych wyrazów.

Liczba pojedyncza Liczba mnoga Znaczenie
pez peces ryba → ryby
luz luces światło → światła
voz voces głos → głosy
lápiz lápices ołówek → ołówki
vez veces raz → razy

W większości Hiszpanii z oraz c przed e wymawia się tak samo; w większości Ameryki Łacińskiej obie odpowiadają dźwiękowi zbliżonemu do polskiego „s”. W żadnym z tych przypadków zmiana z → c nie oznacza, że trzeba celowo zmienić ten dźwięk.

4. Sprawdź akcent, nie tylko ostatnią literę

Akcent to nacisk na jedną sylabę. Kreska nad samogłoską, np. á, to graficzny znak akcentu; nie każdy akcent wymaga kreski. W liczbie mnogiej nacisk zwykle pozostaje na tej samej samogłosce co w liczbie pojedynczej, ale zmiana zakończenia może wymagać innego zapisu.

Najważniejsze zasady pisowni są następujące:

  • Wyrazy zakończone samogłoską, -n albo -s mają zwykle nacisk na przedostatniej sylabie. Inny akcent zaznacza się kreską.
  • Wyrazy zakończone inną spółgłoską mają zwykle nacisk na ostatniej sylabie. Odstępstwo również wymaga kreski.
  • Nacisk na trzeciej sylabie od końca zawsze wymaga kreski.

To wystarczy, by zrozumieć najczęstsze zmiany:

Liczba pojedyncza Liczba mnoga Co się zmienia?
examen exámenes egzamin → egzaminy; nacisk nadal pada na samogłoskę a, teraz w trzeciej sylabie od końca
joven jóvenes młoda osoba → młode osoby; potrzebna jest kreska nad o
canción canciones piosenka → piosenki; nacisk na o staje się regularnym akcentem przedostatniej sylaby
café cafés kawa → kawy; kreska pozostaje, bo nacisk nadal pada na ostatnią sylabę
lápiz lápices ołówek → ołówki; kreska pozostaje, teraz nad trzecią sylabą od końca

W parze examen → exámenes nie przenosimy nacisku na inną samogłoskę. Zmienia się liczba sylab i dlatego zmienia się wymagany zapis. Nie stosuj więc skrótu „w liczbie mnogiej usuń kreskę” ani „zawsze zachowaj kreskę”.

5. Niektóre słowa zakończone na -s i -x się nie zmieniają

Jeśli wielosylabowy wyraz kończy się na -s lub -x, a nacisk nie pada na ostatnią sylabę, jego forma zwykle pozostaje taka sama. Liczbę rozpoznasz po rodzajniku albo innych słowach.

Liczba pojedyncza Liczba mnoga Znaczenie
el lunes los lunes poniedziałek → poniedziałki
la crisis las crisis kryzys → kryzysy
el paraguas los paraguas parasol → parasole
el tórax los tórax klatka piersiowa → klatki piersiowe

Natomiast słowa jednosylabowe zakończone na -s oraz dłuższe słowa z akcentem na końcu otrzymują -es: mes → meses (miesiąc → miesiące), país → países (kraj → kraje), autobús → autobuses (autobus → autobusy).

6. Dopasuj resztę wyrażenia

Zgodność oznacza, że powiązane wyrazy wskazują tę samą liczbę i odpowiedni rodzaj. Najczęstsze zmiany rodzajników to el → los, la → las, un → unos, una → unas. Pierwsza para zestawów służy zwykle do mówienia o czymś znanym lub określonym; unos i unas mogą znaczyć „jacyś”, „jakieś” lub „kilka”.

Liczba pojedyncza Liczba mnoga Znaczenie
el libro nuevo los libros nuevos nowa książka → nowe książki
la ciudad grande las ciudades grandes duże miasto → duże miasta
un pez pequeño unos peces pequeños mała ryba → kilka małych ryb
una casa blanca unas casas blancas biały dom → kilka białych domów

Jeśli zmieniasz całe zdanie, może być potrzebna również inna forma czasownika, czyli słowa oznaczającego czynność lub stan: El libro está aquí → Los libros están aquí (Książka jest tutaj → Książki są tutaj).

Przykłady w kontekście

Zwróć uwagę na całe wyrażenia. Polskie tłumaczenie nie zawsze pokazuje rodzajnik, bo w polszczyźnie nie ma jego bezpośredniego odpowiednika.

Po hiszpańsku Po polsku Na co zwrócić uwagę
Necesito dos libros para el curso. Potrzebuję dwóch książek na kurs. Po liczebniku dwa rzeczownik ma liczbę mnogą.
Las casas de esta calle son pequeñas. Domy przy tej ulicy są małe. Rodzajnik, rzeczownik i przymiotnik wskazują liczbę mnogą.
Visitamos tres ciudades en una semana. Zwiedzamy trzy miasta w tydzień. Po końcowym d dodajemy -es.
Hay muchos peces en el río. W rzece jest dużo ryb. Końcowe z zmienia się w ces.
Los exámenes empiezan el lunes. Egzaminy zaczynają się w poniedziałek. Forma exámenes wymaga kreski nad a.
¿Dónde están los lápices? Gdzie są ołówki? Zmiana z na c nie usuwa znaku akcentu.
He comprado dos cafés para llevar. Kupiłem dwie kawy na wynos. Kawa oznacza tu porcję napoju; dodajemy -s.
Los autobuses pasan cada diez minutos. Autobusy jeżdżą co dziesięć minut. W formie autobuses znika kreska nad u.
Trabajo todos los lunes. Pracuję w każdy poniedziałek. Forma lunes się nie zmienia.
Estos paraguas son de mis amigos. Te parasole należą do moich przyjaciół. Liczbę mnogą pokazują m.in. estos i son.
Las canciones de este disco son muy conocidas. Piosenki z tej płyty są bardzo znane. Forma canciones nie wymaga znaku akcentu.
Mis hermanos viven en países diferentes. Moi bracia mieszkają w różnych krajach. Forma países zachowuje kreskę nad i.

Najczęstsze błędy

1. Dodawanie -s bezpośrednio do spółgłoski

  • Błędnie: dos ciudads.
  • Poprawnie: dos ciudades — dwa miasta.
  • Dlaczego: Po końcowym -d potrzebne jest -es, nie samo -s. Podobnie hotel → hoteles (hotel → hotele).

2. Pozostawianie litery z przed -es

  • Błędnie: tres pezes.
  • Poprawnie: tres peces — trzy ryby.
  • Dlaczego: Przy tworzeniu tej formy zapis z zmienia się na c. Ta sama zasada daje luces (światła) i veces (razy).

3. Pomijanie zmiany znaku akcentu

  • Błędnie: los examenes.
  • Poprawnie: los exámenes — egzaminy.
  • Dlaczego: Nacisk pada na trzecią sylabę od końca, co wymaga kreski. Z kolei canción (piosenka) traci ją w formie canciones (piosenki).

4. Zmienianie tylko rzeczownika

  • Błędnie: la casas blanco.
  • Poprawnie: las casas blancas — białe domy.
  • Dlaczego: Rodzajnik i przymiotnik muszą pasować do żeńskiego rzeczownika w liczbie mnogiej. Polskie „białe domy” też wymaga dopasowania, lecz hiszpańskie końcówki i rodzaje są inne.

5. Tworzenie dodatkowej końcówki w wyrazie nieodmiennym

  • Błędnie: los luneses.
  • Poprawnie: los lunes — poniedziałki.
  • Dlaczego: Wielosylabowe lunes ma nacisk na przedostatniej sylabie i nie zmienia formy. Nie każda końcowa litera s jest dopisanym znakiem liczby mnogiej.

6. Przenoszenie polskiej konstrukcji po liczebnikach

  • Błędnie: cinco libro.
  • Poprawnie: cinco libros — pięć książek.
  • Dlaczego: Po hiszpańsku po liczebnikach takich jak dwa czy pięć używasz zwykłej liczby mnogiej. Nie ma osobnej formy odpowiadającej polskiemu „książek”, innej niż w „dwie książki”.

Uwagi dotyczące użycia

Liczba mnoga nie musi mieć rodzajnika

Mówimy Quiero comprar libros (Chcę kupić książki), gdy nie wskazujemy konkretnych egzemplarzy. Natomiast Quiero comprar los libros de la lista oznacza „Chcę kupić książki z listy”: chodzi o określony zestaw. Liczba mnoga jest taka sama, zmienia się sposób wskazania rzeczy.

Nie dopisuj automatycznie unos do każdego polskiego rzeczownika w liczbie mnogiej. Tengo libros en casa (Mam w domu książki) jest pełnym, naturalnym zdaniem.

Forma rzeczownika nie zależy od polskiego przypadku

Przypadek to forma pokazująca związek wyrazu z resztą zdania, np. „książki”, „książek”, „książkami”. W hiszpańskim rzeczownik libros nie zmienia się w takich sytuacjach: con libros (z książkami), sin libros (bez książek), sobre libros (o książkach). Relację wyrażają m.in. krótkie słowa takie jak con, sin i sobre, a nie nowe końcówki rzeczownika.

Nie pomijaj -s w starannej wymowie

W niektórych odmianach hiszpańskiego końcowe -s bywa osłabiane lub pomijane w mowie. To regionalna cecha wymowy, nie zmiana zasad zapisu. Na początku nauki wymawiaj końcówki wyraźnie i zawsze zapisuj je zgodnie z regułami.

Dla dociekliwych — wyjątki i dalsze zastosowania

Podstawowe trzy wzory wystarczą na początek. Poniższe przypadki warto rozpoznawać, ale nie trzeba uczyć się wszystkich naraz.

Akcentowane samogłoski na końcu

Po akcentowanych -á, -é, -ó zwykle dodajemy -s: sofá → sofás (sofa → sofy), café → cafés (kawa → kawy), dominó → dominós (zestaw do domina → zestawy do domina).

Przy -í i -ú często dopuszczalne są dwie formy: bisturí → bisturíes / bisturís (skalpel → skalpele), tabú → tabúes / tabús (tabu → różne tabu). Nie jest to jednak swobodny wybór dla każdego słowa: menú → menús (menu → karty dań), champú → champús (szampon → szampony). W razie wątpliwości sprawdź konkretny wyraz w słowniku.

Końcowe -y oraz zapożyczenia

W tradycyjnych wyrazach zakończonych na -y po samogłosce spotkasz -es: rey → reyes (król → królowie), ley → leyes (prawo → prawa).

W zapożyczeniach reguła „spółgłoska + -es” bywa zawodna. Typowe formy to robot → robots (robot → roboty), cómic → cómics (komiks → komiksy), club → clubes / clubs (klub → kluby). Nie próbuj rozstrzygać wszystkich takich przypadków wyłącznie na podstawie ostatniej litery.

Rzeczywista zmiana miejsca akcentu

W większości słów nacisk pozostaje na tej samej samogłosce. Istnieją jednak nieliczne wyjątki, np. carácter → caracteres (cecha → cechy; także znak → znaki w odpowiednim kontekście). W liczbie mnogiej nacisk pada na e w części -te-, a nie na á. Tego wyjątku najlepiej nauczyć się jako gotowej pary, zamiast traktować go jako wzór dla innych wyrazów.

Wyrazy złożone

Wyraz złożony powstaje z połączenia kilku elementów. Niektóre takie rzeczowniki zakończone na -s są nieodmienne: el abrelatas → los abrelatas (otwieracz do puszek → otwieracze do puszek). Podobnie el cumpleaños → los cumpleaños (urodziny jednej osoby → urodziny kilku osób) nie zmienia formy. Inne wyrazy złożone odmieniają się regularnie: el girasol → los girasoles (słonecznik → słoneczniki) otrzymuje -es. Sam fakt, że słowo jest złożone, nie przesądza więc o końcówce.

Gdy nazwa składa się z dwóch osobno zapisanych rzeczowników, często zmienia się tylko pierwszy: coche cama → coches cama (wagon sypialny → wagony sypialne). Takie połączenia warto poznawać w całości.

Materiał, porcja i znaczenie

Nie wszystko liczymy tak samo. Rzeczownik niepoliczalny to nazwa czegoś ujmowanego jako masa lub substancja, np. agua (woda). Zwykle mówimy Necesito agua (Potrzebuję wody), bez tworzenia liczby mnogiej.

Liczba mnoga może jednak wskazywać porcje lub odmiany: dos cafés to dwie kawy do wypicia, a los vinos de esta región to wina z tego regionu, czyli różne produkty lub rodzaje. Nie jest to wyjątek od zasad końcówek, lecz zmiana sposobu rozumienia rzeczownika.

Zwróć też uwagę na el agua fría → las aguas frías (zimna woda → zimne wody). Agua pozostaje rodzaju żeńskiego; szczególny rodzajnik el w liczbie pojedynczej wiąże się z początkowym akcentowanym dźwiękiem a. W liczbie mnogiej wraca zwykłe las, a przymiotnik pozostaje żeński.

Polskie i hiszpańskie zwyczaje nie zawsze się pokrywają

Polskie „urodziny” mają formę liczby mnogiej, ale hiszpańskie mi cumpleaños (moje urodziny) jest zwykle gramatycznie pojedyncze: Mi cumpleaños es en mayo (Moje urodziny są w maju). Podobnie polskie „spodnie” nie wymuszają hiszpańskiej liczby mnogiej: zarówno un pantalón, jak i unos pantalones mogą oznaczać jedną parę spodni. Liczbę gramatyczną ustalaj na podstawie hiszpańskiego wyrażenia, nie samego polskiego tłumaczenia.

Jak ćwiczyć

  1. Przekształcaj całe wyrażenia. Zapisz el libro nuevo, la ciudad grande, el pez pequeño i el examen difícil. Zmień je w los libros nuevos (nowe książki), las ciudades grandes (duże miasta), los peces pequeños (małe ryby), los exámenes difíciles (trudne egzaminy). Sprawdzaj kolejno rodzajnik, rzeczownik i przymiotnik.
  2. Ćwicz zapis razem z wymową. Przeczytaj pary examen / exámenes, canción / canciones, lápiz / lápices i zaznacz samogłoskę, na którą pada nacisk. Potem zapisz formy z pamięci. Dzięki temu kreska będzie wynikać z wymowy, a nie z odgadywania.
  3. Ułóż krótką listę zakupów i plan tygodnia. Użyj np. dos panes (dwa bochenki chleba), tres tomates (trzy pomidory), dos cafés (dwie kawy) oraz los lunes (w poniedziałki). Połącz każdą formę z własnym zdaniem, a następnego dnia spróbuj odtworzyć także liczbę pojedynczą.

Powiązane zagadnienia

  • Warto znać wcześniej: Rodzaj rzeczowników — wyjaśnia wybór rodzaju męskiego lub żeńskiego oraz pomaga dopasować rodzajniki i przymiotniki także w liczbie mnogiej.

Wymagania wstępne

Rodzaj rzeczowników w języku hiszpańskimA1

Więcej koncepcji A1

Ta koncepcja w innych językach

Porównaj we wszystkich językach