A1

คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของในภาษาอังกฤษ

Possessive Adjectives

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนผังไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบน Settemila Lingue

สรุปสั้น ๆ

my, your, his, her, its, our และ their ใช้วางหน้าคำนามเพื่อบอกว่าสิ่งนั้นเป็นของใครหรือเกี่ยวข้องกับใคร เช่น my house แปลว่า “บ้านของฉัน” และ her name แปลว่า “ชื่อของเธอ” ให้เลือกรูปตามเจ้าของ ไม่ใช่ตามสิ่งที่ถูกกล่าวถึง และไม่ต้องเปลี่ยนรูปเมื่อมีหลายชิ้น ระวัง its ที่แปลว่า “ของมัน” กับ it's ซึ่งย่อมาจาก it is หรือ it has ไม่ใช่รูปแสดงความเป็นเจ้าของ

ภาพรวม

เมื่อแนะนำตัว พูดถึงครอบครัว หยิบของ หรือส่งเอกสาร เรามักต้องบอกว่า “ชื่อของฉัน” “โทรศัพท์ของคุณ” หรือ “งานของพวกเรา” ภาษาอังกฤษใช้คำกลุ่มนี้บ่อยมาก จึงเป็นพื้นฐานที่เริ่มเรียนตั้งแต่ระดับ A1 ชื่อที่ใช้กันทั่วไปคือ คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งหมายถึงคำที่ขยายคำนามเพื่อบอกเจ้าของหรือความเกี่ยวข้อง โดย คำนาม คือคำเรียกคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือแนวคิด เช่น เพื่อน แมว กระเป๋า บ้าน และความคิด

จุดที่ผู้เรียนชาวไทยต้องปรับคือ ลำดับคำ ภาษาไทยมักพูดว่า “กระเป๋าของฉัน” โดยวางเจ้าของไว้ด้านหลัง แต่ภาษาอังกฤษใช้ my bag โดยวางคำที่บอกเจ้าของไว้ข้างหน้า อีกทั้งภาษาไทยอาจละคำว่า “ของ” เหลือเพียง “กระเป๋าฉัน” ได้ ขณะที่ภาษาอังกฤษมาตรฐานต้องใช้รูป my ไม่ใช่นำ I มาวางหน้าคำนามตรง ๆ

ความเป็นเจ้าของในที่นี้ไม่ได้หมายถึงสิ่งของที่ซื้อหรือครอบครองเท่านั้น เช่น my mother คือ “แม่ของฉัน” และ our teacher คือ “ครูของพวกเรา” ทั้งสองวลีบอกความสัมพันธ์ ไม่ได้สื่อว่าคนเหล่านั้นเป็นทรัพย์สิน การมองว่าคำกลุ่มนี้ตอบคำถามว่า “ของใครหรือเกี่ยวข้องกับใคร” จะช่วยให้ใช้ได้กว้างกว่าการจำเฉพาะเรื่องสิ่งของ

หลักการใช้และรูปคำ

1. เลือกรูปตามคนหรือสิ่งที่เป็นเจ้าของ

เริ่มจากดูว่าใครเป็นเจ้าของ แล้วเลือกรูปในตาราง สรรพนาม คือคำที่ใช้แทนชื่อคนหรือสิ่งต่าง ๆ เช่น “ฉัน” และ “เขา” ส่วน ประธาน คือคนหรือสิ่งที่ประโยคกำลังบอกว่าเป็นอะไรหรือทำอะไร ตารางนี้จับคู่สรรพนามที่ใช้เป็นประธานกับคำแสดงเจ้าของ ไม่ได้หมายความว่าเจ้าของต้องเป็นประธานของทุกประโยค

สรรพนามที่เป็นประธาน รูปแสดงเจ้าของ ความหมายของรูปแสดงเจ้าของ ตัวอย่าง ความหมาย
I my ของฉัน my phone โทรศัพท์ของฉัน
you your ของคุณ หรือของพวกคุณ your ticket ตั๋วของคุณ
he his ของเขา โดยกล่าวถึงผู้ชาย his sister พี่สาวหรือน้องสาวของเขา
she her ของเธอ โดยกล่าวถึงผู้หญิง her desk โต๊ะทำงานของเธอ
it its ของมัน ใช้กับสิ่งของหรือสัตว์เมื่อเรียกสิ่งนั้นว่า it its door ประตูของมัน
we our ของพวกเรา our team ทีมของพวกเรา
they their ของพวกเขา their children ลูก ๆ ของพวกเขา

your ใช้ได้ทั้งเมื่อพูดกับคนเดียวและหลายคน ภาษาอังกฤษไม่ได้เปลี่ยนคำนี้เพื่อบอกจำนวนหรือระดับความสุภาพเหมือนที่ภาษาไทยเปลี่ยนคำเรียกคู่สนทนา จึงต้องดูบริบทว่าแปลเป็น “ของคุณ” “ของพวกคุณ” หรือคำเรียกที่เหมาะกับสถานการณ์

คำว่า “เขา” ในภาษาไทยอาจไม่ได้ระบุเพศชัดเจน แต่ภาษาอังกฤษแยก his กับ her ตามบุคคลที่กล่าวถึง หากยังไม่รู้ว่าบุคคลนั้นใช้สรรพนามอะไร อาจใช้ their ซึ่งใช้กับคนคนเดียวได้ด้วย รายละเอียดอยู่ในส่วนที่เกินพื้นฐาน

2. วางไว้หน้าคำนาม ไม่ใช่ท้ายคำนาม

รูปพื้นฐานคือ คำแสดงเจ้าของ + คำนาม เช่น my keys แปลว่า “กุญแจของฉัน” ไม่ใช่ keys my หากมี คำคุณศัพท์ ซึ่งเป็นคำบอกลักษณะ เช่น ใหม่ เล็ก หรือสีแดง ให้แทรกคำบอกลักษณะระหว่างคำแสดงเจ้าของกับคำนาม

รูปภาษาอังกฤษ ความหมาย โครงสร้าง
my bag กระเป๋าของฉัน คำแสดงเจ้าของตามด้วยคำนาม
my new bag กระเป๋าใบใหม่ของฉัน มีคำบอกลักษณะคั่นกลาง
her two cats แมวสองตัวของเธอ จำนวนอยู่หลังคำแสดงเจ้าของ
our small office สำนักงานเล็ก ๆ ของพวกเรา คำแสดงเจ้าของครอบคลุมทั้งกลุ่มคำ

ดังนั้น คำว่า “วางหน้าคำนาม” ไม่ได้แปลว่าต้องติดกับคำนามเสมอไป ใน my new bag คำว่า my ยังบอกว่าใครเป็นเจ้าของกระเป๋า แม้มี new คั่นอยู่

3. รูปคำไม่เปลี่ยนตามจำนวนของสิ่งของ

เจ้าของคนเดียวอาจมีกระเป๋าใบเดียวหรือหลายใบก็ได้ จึงใช้ my bag “กระเป๋าของฉันหนึ่งใบ” และ my bags “กระเป๋าหลายใบของฉัน” โดย my ไม่เปลี่ยนรูป ในทำนองเดียวกัน their car หมายถึง “รถของพวกเขาหนึ่งคัน” ส่วน their cars หมายถึง “รถหลายคันของพวกเขา” จำนวนเจ้าของกับจำนวนสิ่งของเป็นคนละเรื่องกัน

ไม่ต้องเติม s ให้คำแสดงเจ้าของเมื่อมีสิ่งของหลายชิ้น เช่น “หนังสือของพวกเรา” ใช้ our books ไม่ใช่ ours books แม้ ours จะเป็นคำที่ถูกต้องในโครงสร้างอีกแบบหนึ่ง แต่ไม่ได้ใช้หน้าคำนามเช่นนี้

4. ดูเจ้าของ ไม่ใช่เพศของคนที่ถูกกล่าวถึง

เปรียบเทียบ his mother “แม่ของเขา” กับ her father “พ่อของเธอ” รูป his บอกว่าเจ้าของความสัมพันธ์นั้นเป็นผู้ชาย ไม่ได้บอกว่าแม่เป็นผู้ชาย ส่วน her บอกว่าผู้ที่เรากำลังพูดถึงเป็นผู้หญิง ไม่ได้เปลี่ยนตามพ่อ

หลักเดียวกันใช้กับสิ่งของ เช่น ผู้ชายพูดถึงกระเป๋าของตัวเองด้วย my bag และผู้หญิงก็ใช้ my bag ได้เหมือนกัน my ไม่แสดงเพศของผู้พูด ส่วนภาษาอังกฤษไม่ได้จัดกระเป๋า โต๊ะ หรือหนังสือให้มีเพศทางไวยากรณ์เพื่อเลือกรูปคำกลุ่มนี้

5. โดยทั่วไปไม่ใช้ร่วมกับ a, an หรือ the หน้าคำนามเดียวกัน

a, an และ the เป็นคำที่วางหน้าคำนามเพื่อช่วยบอกว่ากำลังพูดถึงสิ่งไหนหรือกล่าวถึงแบบใด เมื่อใช้ my, your หรือรูปอื่นในกลุ่มนี้ ก็ไม่ใส่คำเหล่านั้นซ้ำหน้าคำนามเดียวกันในโครงสร้างทั่วไป

  • This is my house. — นี่คือบ้านของฉัน ไม่ใช้ This is the my house.
  • She is my friend. — เธอเป็นเพื่อนของฉัน ไม่ใช้ She is a my friend.

หากต้องการสื่อว่า “เพื่อนคนหนึ่งของฉัน” มีโครงสร้าง a friend of mine ซึ่งจะอธิบายในส่วนที่เกินพื้นฐาน สำหรับช่วงเริ่มต้น จำเพียงว่าใช้ my friend ได้โดยไม่ต้องใส่ a ก็เพียงพอ

6. แยก its กับ it's ด้วยการลองขยายคำ

its ไม่มีเครื่องหมายอะพอสทรอฟี หรือเครื่องหมาย ' ใช้แสดงเจ้าของ เช่น its food “อาหารของมัน” ส่วน it's เป็นรูปย่อ ลองแทนด้วย it is หรือ it has แล้วตรวจว่าประโยคยังถูกต้องและมีความหมายเดิมหรือไม่

ภาษาอังกฤษ ความหมาย วิธีสังเกต
The cat is eating its food. แมวกำลังกินอาหารของมัน its บอกว่าอาหารเป็นของแมว
It's hungry. มันหิว ขยายเป็น It is hungry. ได้
It's eaten all its food. มันกินอาหารของมันหมดแล้ว It's ต้นประโยคย่อจาก It has ส่วน its หน้า food บอกเจ้าของ

ผู้เริ่มเรียนยังไม่จำเป็นต้องใช้รูปกริยาในประโยคสุดท้ายได้ทั้งหมด จุดสำคัญคือ it's อาจย่อจาก it has ด้วย จึงไม่ควรจำว่าเท่ากับ it is เพียงอย่างเดียว

ตัวอย่างในสถานการณ์จริง

ตัวอย่างต่อไปนี้ครอบคลุมการแนะนำตัว ครอบครัว ที่ทำงาน และสิ่งของรอบตัว คำแปลใช้สำนวนไทยตามสถานการณ์ ไม่จำเป็นต้องแปลคำว่า “ของ” ออกมาทุกครั้ง แต่ภาษาอังกฤษยังต้องเลือกรูปแสดงเจ้าของให้เหมาะสม

ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย จุดสังเกต
This is my house. นี่คือบ้านของฉัน my อยู่หน้า house
Her name is Anna. เธอชื่อแอนนา her name หมายถึงชื่อของเธอ
Their children are at school. ลูก ๆ ของพวกเขาอยู่ที่โรงเรียน their ไม่เปลี่ยนรูปแม้มีลูกหลายคน
The cat is eating its food. แมวกำลังกินอาหารของมัน its ไม่มีเครื่องหมาย '
Is this your umbrella? นี่ใช่ร่มของคุณไหม your ใช้ในคำถามได้ตามปกติ
Our office is near the station. สำนักงานของพวกเราอยู่ใกล้สถานี our บอกความเกี่ยวข้องกับกลุ่มผู้พูด
His daughter works in Bangkok. ลูกสาวของเขาทำงานในกรุงเทพฯ his เลือกตามพ่อ ไม่ใช่ลูกสาว
I can't find my glasses. ฉันหาแว่นตาไม่เจอ my ใช้กับคำเรียกสิ่งของรูปพหูพจน์ได้
Please write your name here. กรุณาเขียนชื่อตรงนี้ ไทยละคำว่า “ของคุณ” ได้เมื่อเข้าใจตรงกัน
We keep our passports in this drawer. พวกเราเก็บหนังสือเดินทางไว้ในลิ้นชักนี้ our passports คือหนังสือเดินทางของพวกเรา
The shop changed its opening hours. ร้านเปลี่ยนเวลาเปิดทำการ its ใช้กับร้านซึ่งไม่ใช่คนได้
Anna lent me her blue jacket. แอนนาให้ฉันยืมเสื้อแจ็กเก็ตสีน้ำเงินของเธอ her อยู่ก่อนคำบอกสีและคำนาม

สังเกตประโยคสุดท้าย เจ้าของเสื้อคือแอนนา จึงใช้ her แม้ผู้เล่าเรื่องจะเป็น I ซึ่งปรากฏในประโยคเป็น me รูปแสดงเจ้าของไม่ได้ต้องตรงกับผู้พูดหรือประธานเสมอไป ต้องดูว่าใครเป็นเจ้าของสิ่งนั้นจริง ๆ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

1. ใช้รูปประธานแทนรูปแสดงเจ้าของ

  • ผิด: This is I bag.
  • ถูก: This is my bag. — นี่คือกระเป๋าของฉัน
  • เหตุผล: คำว่า “ฉัน” ในภาษาไทยอาจตามหลังชื่อสิ่งของได้ตรง ๆ แต่ภาษาอังกฤษต้องเปลี่ยนจาก I เป็น my เมื่อนำมาบอกเจ้าของหน้าคำนาม เช่นเดียวกับ we ที่เปลี่ยนเป็น our

2. วางคำแสดงเจ้าของไว้ด้านหลังแบบภาษาไทย

  • ผิด: Where is phone your?
  • ถูก: Where is your phone? — โทรศัพท์ของคุณอยู่ที่ไหน
  • เหตุผล: เรียงเป็น your phone ไม่ใช่ phone your ลองฝึกจำเป็นกลุ่มคำทั้งกลุ่ม แทนการแปล “โทรศัพท์” และ “ของคุณ” แยกกันแล้วนำมาเรียงตามภาษาไทย

3. ใส่คำหน้าคำนามซ้อนกัน

  • ผิด: I left the my keys at home.
  • ถูก: I left my keys at home. — ฉันทิ้งกุญแจไว้ที่บ้าน
  • เหตุผล: ในกลุ่มคำนี้ my ทำหน้าที่ระบุเจ้าของอยู่แล้ว ไม่ใช้ the ซ้ำ เช่นเดียวกับที่ไม่ใช้ a my key เพื่อหมายถึงกุญแจของฉันหนึ่งดอก

4. เลือก his หรือ her ตามคนในครอบครัวที่ตามมา

  • ผิดเมื่อหมายถึงพ่อของแอนนา: Anna lives with his father.
  • ถูก: Anna lives with her father. — แอนนาอยู่กับพ่อของเธอ
  • เหตุผล: ต้องดูว่าเป็นพ่อของใคร เมื่อแอนนาใช้สรรพนาม she ก็ใช้ her father ไม่ใช่เลือกรูป his เพียงเพราะคำว่า “พ่อ” หมายถึงผู้ชาย ประโยคแรกอาจถูกได้ถ้าหมายถึงพ่อของผู้ชายอีกคน แต่ไม่ตรงกับความหมายที่ต้องการในที่นี้

5. เติมเครื่องหมาย ' ใน its

  • ผิด: The dog is wagging it's tail.
  • ถูก: The dog is wagging its tail. — สุนัขกำลังกระดิกหาง
  • เหตุผล: หางเป็นของสุนัขจึงใช้ its หากขยาย it's เป็น it is จะได้ข้อความที่ไม่ถูกโครงสร้างในตำแหน่งนี้ อย่านำกฎ 's ที่เติมหลังชื่อคนมาใช้กับ its

6. ใช้ my หรือ your เดี่ยว ๆ เมื่อไม่มีคำนามตามหลัง

  • ผิด: This seat is my.
  • ถูก: This is my seat. — นี่คือที่นั่งของฉัน
  • หรือ: This seat is mine. — ที่นั่งนี้เป็นของฉัน
  • เหตุผล: my ต้องมีคำนามตามหลังในโครงสร้างที่กำลังเรียน หากใช้แทนทั้งคำว่า “ที่นั่งของฉัน” ให้ใช้ mine ความแตกต่างนี้จะชัดขึ้นจากตารางในส่วนที่เกินพื้นฐาน

ข้อควรรู้เมื่อนำไปใช้

ภาษาไทยละเจ้าของได้บ่อย แต่ภาษาอังกฤษอาจต้องระบุ

ภาษาไทยพูดว่า “ล้างมือก่อนกินข้าว” หรือ “ลืมกุญแจไว้ที่บ้าน” ได้โดยไม่ต้องระบุว่าเป็นมือหรือกุญแจของใคร ภาษาอังกฤษมักระบุความเกี่ยวข้องให้ชัด เช่น Wash your hands before eating. “ล้างมือก่อนกินข้าว” และ I left my keys at home. “ฉันทิ้งกุญแจไว้ที่บ้าน” จึงไม่ควรแปลโดยตัดคำแสดงเจ้าของออกทุกครั้งที่คำแปลไทยไม่มีคำว่า “ของ”

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ว่าคำนามทุกคำในภาษาอังกฤษต้องมีคำแสดงเจ้าของ เช่น I like music. “ฉันชอบดนตรี” ใช้ได้โดยไม่มี my ให้ดูว่าต้องการบอกความสัมพันธ์กับคนใดโดยเฉพาะหรือกำลังพูดถึงสิ่งนั้นโดยทั่วไป

คำกลุ่มนี้ไม่ได้กำหนดระดับความสุภาพด้วยตัวเอง

your name อาจใช้ถามเพื่อนหรือใช้ในแบบฟอร์มราชการก็ได้ ความสุภาพเกิดจากคำเรียก น้ำเสียง และรูปประโยค เช่น Could you write your name here, please? “ช่วยเขียนชื่อตรงนี้หน่อยได้ไหม” สุภาพขึ้นเพราะรูปคำขอ ไม่ใช่เพราะมีรูปพิเศษแทน your

การใช้ my หรือ our ยังแสดงความผูกพันหรือความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งได้ เช่น our town “เมืองของพวกเรา” โดยไม่ได้แปลว่าผู้พูดเป็นเจ้าของเมืองตามกฎหมาย ส่วน my friend ก็เป็นการบอกความสัมพันธ์ตามปกติ ไม่ได้มีความหมายครอบครองคนอีกฝ่าย

สัตว์เลี้ยงไม่จำเป็นต้องใช้ its เสมอไป

เมื่อพูดถึงสัตว์โดยไม่ระบุเพศหรือเรียกสัตว์นั้นด้วย it ก็ใช้ its ได้ แต่ผู้เลี้ยงมักใช้ he หรือ she กับสัตว์ที่รู้จัก จึงใช้ his หรือ her ตามนั้น เช่น My cat is sleeping in her basket. “แมวของฉันกำลังนอนในตะกร้าของมัน” คำแปลไทยอาจยังใช้ “มัน” แม้ภาษาอังกฤษเลือก her

อย่าสรุปว่าเห็นสัตว์แล้วต้องใช้ its ทุกครั้ง ให้ดูว่าผู้พูดกำลังกล่าวถึงสัตว์ตัวนั้นอย่างไร ส่วนสิ่งของทั่วไปใช้ its เช่น The phone has lost its signal. “โทรศัพท์ไม่มีสัญญาณแล้ว”

ต่อจากพื้นฐาน: รูปที่ใช้แทนคำนามและกรณีที่พบภายหลัง

ส่วนนี้ยังไม่จำเป็นต้องใช้ได้ทั้งหมดในระดับเริ่มต้น หากใช้เจ็ดรูปหน้าคำนามได้แล้ว ค่อยกลับมาดูความแตกต่างต่อไปนี้เมื่อเริ่มอ่านหรือฟังประโยคที่หลากหลายขึ้น

คำแสดงเจ้าของหน้าคำนาม กับคำที่แทนทั้งกลุ่มคำนาม

สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ คือคำที่ใช้แทนทั้งกลุ่มคำ เช่น แทน “กระเป๋าของฉัน” โดยไม่ต้องพูดคำว่า “กระเป๋า” ซ้ำ เปรียบเทียบ This is my bag. “นี่คือกระเป๋าของฉัน” กับ This bag is mine. “กระเป๋าใบนี้เป็นของฉัน”

รูปที่ใช้หน้าคำนาม รูปที่ใช้แทนกลุ่มคำนาม ตัวอย่างเปรียบเทียบ ความหมาย
my mine my seat → The seat is mine. ที่นั่งของฉัน → ที่นั่งนี้เป็นของฉัน
your yours your coat → The coat is yours. เสื้อโค้ตของคุณ → เสื้อโค้ตตัวนี้เป็นของคุณ
his his his bag → The bag is his. กระเป๋าของเขา → กระเป๋าใบนี้เป็นของเขา
her hers her phone → The phone is hers. โทรศัพท์ของเธอ → โทรศัพท์เครื่องนี้เป็นของเธอ
our ours our room → The room is ours. ห้องของพวกเรา → ห้องนี้เป็นของพวกเรา
their theirs their car → The car is theirs. รถของพวกเขา → รถคันนี้เป็นของพวกเขา

สังเกตว่า his ใช้รูปเดียวกันได้ทั้งสองตำแหน่ง ส่วน its โดยปกติไม่ใช้เดี่ยว ๆ แบบ mine หรือ yours หากต้องการบอกว่าสิ่งหนึ่งเป็นของสัตว์ตัวใด มักพูดคำนามซ้ำหรือใช้ชื่อ เช่น This bowl belongs to the cat. “ชามใบนี้เป็นของแมว”

รูป yours, hers, ours และ theirs ไม่มีเครื่องหมาย ' จึงไม่เขียน your's หรือ her's และอย่าสับสน her ที่อยู่หน้าคำนามกับ her ใน I know her. “ฉันรู้จักเธอ” ซึ่งทำหน้าที่ต่างกัน แม้สะกดเหมือนกัน

their ใช้กับบุคคลคนเดียวได้

ภาษาอังกฤษปัจจุบันใช้ they/their กล่าวถึงบุคคลคนเดียวเมื่อไม่ทราบเพศ ไม่ต้องการระบุเพศ หรือบุคคลนั้นใช้สรรพนาม they เช่น Someone left their phone here. “มีคนลืมโทรศัพท์ไว้ที่นี่” ในประโยคนี้ their ไม่ได้หมายความว่ามีเจ้าของหลายคน

อีกตัวอย่างคือ Every student should bring their own notebook. “นักเรียนแต่ละคนควรนำสมุดของตัวเองมา” คำว่า every student กล่าวถึงแต่ละคน แต่ใช้ their เพื่อไม่ต้องระบุเพศได้ การใช้ลักษณะนี้พบได้ทั่วไปทั้งการพูดและการเขียน ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเป็น his โดยสมมติว่าทุกคนเป็นผู้ชาย

ใช้ own เพื่อเน้นว่าเป็นของตัวเอง

own ช่วยเน้นว่าเป็นของคนคนนั้นเอง วางหลังคำแสดงเจ้าของ เช่น my own room “ห้องส่วนตัวของฉันเอง” และ their own business “ธุรกิจของพวกเขาเอง” ตัวอย่าง I want my own room. แปลว่า “ฉันอยากมีห้องเป็นของตัวเอง” มักสื่อว่าไม่ต้องการใช้ห้องร่วมกับคนอื่น

อย่าใช้ own แทน my โดยตรง เช่น ไม่ใช้ I want own room. รูปพื้นฐานยังต้องมีคำบอกเจ้าของ ส่วน on my own เป็นสำนวนอีกแบบหนึ่ง หมายถึง “ตามลำพัง” หรือ “ด้วยตัวเอง” เช่น I did it on my own. “ฉันทำด้วยตัวเอง” ไม่ใช่การบอกว่ามีสิ่งของเป็นของฉัน

ชื่อเจ้าของกับ 's เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง

หากต้องระบุชื่อแทนการใช้ her สามารถใช้ Anna's bag “กระเป๋าของแอนนา” ได้ เมื่อรู้แล้วว่ากำลังพูดถึงแอนนา ก็เปลี่ยนเป็น her bag เพื่อลดการพูดชื่อซ้ำ ทั้งสองรูปทำหน้าที่บอกเจ้าของในตำแหน่งเดียวกัน จึงไม่รวมเป็น Anna's her bag ในภาษาอังกฤษมาตรฐาน

การเห็น Anna's อาจทำให้คิดว่ารูปแสดงเจ้าของทุกคำต้องมี 's แต่ my, your, his, her, its, our และ their เป็นรูปแสดงเจ้าของอยู่แล้ว ไม่ต้องเติมเครื่องหมายอีก

“เพื่อนคนหนึ่งของฉัน” ใช้โครงสร้างต่างออกไป

a friend of mine หมายถึง “เพื่อนคนหนึ่งของฉัน” เป็นวิธีพูดถึงคนหนึ่งในกลุ่มเพื่อน โดยใช้ mine ไม่ใช่ my หลัง of เช่น A friend of mine lives in Chiang Mai. “เพื่อนคนหนึ่งของฉันอาศัยอยู่ที่เชียงใหม่”

สำหรับสิ่งของก็พบได้ เช่น That old bike of yours needs a new tyre. “จักรยานเก่าคันนั้นของคุณต้องเปลี่ยนยางใหม่” โครงสร้างนี้ช่วยให้ใช้คำอย่าง a หรือ that ร่วมกับความเป็นเจ้าของได้ แต่ไม่ใช่การนำคำเหล่านั้นมาวางซ้อนกับ my หรือ your หน้าคำนามตรง ๆ

อวัยวะของร่างกายไม่ได้ใช้รูปแสดงเจ้าของทุกโครงสร้าง

รูปพื้นฐานคือ She hurt her hand. “เธอทำมือเจ็บ” ซึ่งระบุเจ้าของมือ แต่บางโครงสร้างใช้ the เพราะบอกบุคคลที่เกี่ยวข้องไว้แล้ว เช่น He took me by the hand. “เขาจูงมือฉัน” ในประโยคหลัง me ทำให้รู้ว่ามือเป็นของใคร

จึงไม่ควรตั้งกฎว่าเมื่อพูดถึงร่างกายต้องใช้ my, your, his หรือ her ทุกครั้ง ผู้เริ่มเรียนใช้รูปอย่าง Wash your hands. “ล้างมือ” และ My head hurts. “ฉันปวดหัว” ให้คล่องก่อน แล้วค่อยจำโครงสร้างอื่นเป็นกลุ่มคำ

ชื่อทางไวยากรณ์อาจต่างกันตามตำรา

บทเรียนทั่วไปเรียกคำกลุ่มนี้ว่า “คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ” แต่ตำราบางเล่มจัดเป็น คำกำหนดนาม หมายถึงคำที่ช่วยระบุว่ากำลังกล่าวถึงคนหรือสิ่งใด ชื่อนี้เน้นว่าคำกลุ่มดังกล่าวทำหน้าที่ระบุเจ้าของ มากกว่าบอกลักษณะอย่างสีหรือขนาด ไม่ว่าจะใช้ชื่อใด กฎสำคัญสำหรับผู้เรียนยังเหมือนเดิม คือ my bag มีคำนามตามหลัง แต่ mine ใช้แทนทั้งกลุ่มคำได้

วิธีฝึกให้ใช้ได้คล่อง

  1. ฝึกกลับลำดับจากภาษาไทยเป็นกลุ่มคำ เลือกของรอบตัวห้าอย่าง เช่น โทรศัพท์ กุญแจ กระเป๋า หนังสือ และโต๊ะ แล้วพูดเป็น my phone “โทรศัพท์ของฉัน” จากนั้นเปลี่ยนเจ้าของเป็น your phone “โทรศัพท์ของคุณ” และ our phone “โทรศัพท์ของพวกเรา” อย่าเปลี่ยนจำนวนสิ่งของพร้อมกันในรอบแรก เพื่อให้เห็นชัดว่ากำลังฝึกเรื่องเจ้าของ
  2. แยกคำถามสองข้อก่อนแต่งประโยค ถามว่า “ของใคร” เพื่อเลือกระหว่าง my, her, their และรูปอื่น แล้วค่อยถามว่า “สิ่งเดียวหรือหลายสิ่ง” เพื่อเลือกรูปคำนาม เช่น her key “กุญแจหนึ่งดอกของเธอ” กับ her keys “กุญแจหลายดอกของเธอ” วิธีนี้ช่วยป้องกันการเติม s ผิดตำแหน่ง
  3. ตรวจด้วยการเปรียบเทียบสั้น ๆ เขียนคู่ This is my seat. “นี่คือที่นั่งของฉัน” กับ This seat is mine. “ที่นั่งนี้เป็นของฉัน” เพื่อฝึกว่ามีคำนามตามหลังหรือไม่ ส่วนทุกครั้งที่เขียน it's ให้ลองขยายเป็น it is หรือ it has หากไม่เข้ากับความหมายที่ต้องการ ให้ตรวจว่าควรเป็น its แทนหรือไม่

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

ความรู้พื้นฐาน

คำสรรพนามประธานในภาษาอังกฤษA1

แนวคิดที่ต่อยอดจากนี้

แนวคิดระดับ A1 อื่นๆ

แนวคิดนี้ในภาษาอื่น

เปรียบเทียบในทุกภาษา