A1

การใช้ a, an และ the ในภาษาอังกฤษ

Articles

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนผังไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบน Settemila Lingue

สรุปสั้น ๆ

ใช้ a/an เมื่อพูดถึงคนหรือสิ่งหนึ่งที่ยังไม่ได้ระบุว่าคือคนไหนหรือสิ่งไหน และใช้ the เมื่อผู้พูดกับผู้ฟังรู้ได้ว่าหมายถึงอะไร เลือก an ตามเสียงสระที่ตามมา ไม่ใช่ตามตัวอักษร จึงเป็น an apple «แอปเปิลหนึ่งผล» และ an hour «หนึ่งชั่วโมง» ถ้าพูดถึงสิ่งต่าง ๆ โดยรวมด้วยคำนามพหูพจน์ เช่น I like dogs. «ฉันชอบสุนัข» ไม่ต้องเติมคำเหล่านี้

ภาพรวม: ทำไมคำสั้น ๆ เหล่านี้จึงสำคัญ

ภาษาไทยพูดว่า «ซื้อกาแฟมาแล้ว» หรือ «มีแมวอยู่หน้าบ้าน» ได้โดยไม่ต้องบอกทุกครั้งว่าเป็นกาแฟแก้วไหนหรือแมวตัวไหน แต่ภาษาอังกฤษมักแสดงข้อมูลนี้ไว้หน้าคำนาม คำว่า คำนาม คือคำที่ใช้เรียกคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือสิ่งที่คิดถึง เช่น หนังสือ น้ำ และความสุข ส่วน คำนำหน้านาม ที่เรียนในบทนี้คือ a, an, the ซึ่งช่วยบอกว่าผู้ฟังควรเข้าใจสิ่งที่เราพูดถึงอย่างไร

เนื้อหาหลักนี้เริ่มเรียนตั้งแต่ระดับ A1 และพบได้แทบทุกบทสนทนา ตั้งแต่บอกอาชีพ สั่งอาหาร ไปจนถึงเล่าเรื่อง ถ้าเลือกคำนำหน้านามต่างกัน ประโยคอาจยังถูกไวยากรณ์ แต่ความหมายเปลี่ยนจาก «สักคนก็ได้» เป็น «คนที่เรารู้กันอยู่แล้ว» การใช้ให้คล่องจึงไม่ใช่แค่จำว่าคำไหนอยู่หน้าคำไหน แต่ต้องมองสถานการณ์ด้วย

สำหรับผู้เรียนชาวไทย จุดที่ต้องระวังคือ a/an ไม่ได้แปลว่า «หนึ่ง» แบบเน้นจำนวนเสมอไป และ the ไม่ได้แปลว่า «นั้น» ทุกครั้ง บางประโยคแปลเป็นไทยอย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่ต้องแปลคำนำหน้านามเลย เช่น She is an engineer. แปลว่า «เธอเป็นวิศวกร» ไม่จำเป็นต้องแปลว่า «เธอเป็นวิศวกรคนหนึ่ง»

หลักการใช้ทีละขั้น

1. ดูก่อนว่าคำนามนับได้หรือไม่ และเป็นหนึ่งหน่วยหรือหลายหน่วย

คำนามนับได้ คือคำนามที่ภาษาอังกฤษใช้บอกจำนวนเป็นหนึ่ง สอง สามได้ เช่น a book «หนังสือหนึ่งเล่ม» และ two books «หนังสือสองเล่ม» ส่วน คำนามนับไม่ได้ คือคำนามที่ตามความหมายปกติไม่แบ่งนับเป็นหน่วยด้วยตัวคำนั้นโดยตรง เช่น water «น้ำ» และ information «ข้อมูล» ถ้าต้องการนับ มักต้องเพิ่มหน่วย เช่น a glass of water «น้ำหนึ่งแก้ว»

เอกพจน์ หมายถึงหนึ่งคนหรือหนึ่งสิ่ง ส่วน พหูพจน์ หมายถึงหลายคนหรือหลายสิ่ง ภาษาอังกฤษมักเปลี่ยนรูปคำนามเพื่อบอกความต่างนี้ เช่น dog «สุนัขหนึ่งตัว» กับ dogs «สุนัขหลายตัว» ต่างจากภาษาไทยที่คำว่า «สุนัข» ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนรูป

ลักษณะคำนาม เมื่อยังไม่ระบุว่าเป็นสิ่งไหน เมื่อรู้กันว่าหมายถึงสิ่งไหน
นับได้ เอกพจน์ ใช้ a/an เช่น a bag «กระเป๋าสักใบ» ใช้ the เช่น the bag «กระเป๋าใบที่รู้กัน»
นับได้ พหูพจน์ ไม่ใช้ a/an เช่น bags «กระเป๋าหลายใบ» ใช้ the เช่น the bags «กระเป๋าหลายใบที่รู้กัน»
นับไม่ได้ ไม่ใช้ a/an เช่น water «น้ำ» ใช้ the เช่น the water «น้ำส่วนที่รู้กัน»

หลักสำคัญสำหรับผู้เริ่มต้นคือ คำนามนับได้เอกพจน์ในประโยคทั่วไปมักต้องมีคำกำกับข้างหน้า จึงพูดว่า I have a car. «ฉันมีรถยนต์» ไม่ใช่ I have car. แต่คำกำกับนั้นไม่จำเป็นต้องเป็น a/an หรือ the เสมอไป อาจเป็น my car «รถของฉัน» หรือ this car «รถคันนี้» ก็ได้ และไม่ซ้อนเป็น the my car

2. ใช้ a/an เมื่อยังไม่ได้ชี้ว่าเป็นคนไหนหรือสิ่งไหน

a กับ an มีหน้าที่เหมือนกัน ต่างกันเพียงเสียงที่ตามมา ใช้กับคำนามนับได้เอกพจน์เมื่อแนะนำสิ่งหนึ่งเข้ามาในเรื่อง หรือเมื่อสิ่งนั้นเป็นเพียงหนึ่งในหลายสิ่งที่เข้าข่าย

  • I need a pen. — ฉันต้องการปากกาสักด้าม ไม่ได้ระบุว่าต้องเป็นด้ามไหน
  • We stayed in a hotel near the station. — เราพักในโรงแรมแห่งหนึ่งใกล้สถานี แนะนำโรงแรมเข้ามาในเรื่องเป็นครั้งแรก
  • My sister is a doctor. — พี่สาวของฉันเป็นหมอ บอกว่าเธออยู่ในกลุ่มคนที่มีอาชีพนี้

อย่าจำว่า a/an หมายถึงผู้พูดไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไรเสมอไป ผู้พูดอาจรู้จักโรงแรมนั้นดี แต่ยังไม่ได้ให้ผู้ฟังระบุได้ว่าคือแห่งไหน สิ่งที่ต้องพิจารณาคือ ผู้ฟังตามได้หรือยังว่าเราหมายถึงอะไร

อีกด้านหนึ่ง ถ้าต้องการย้ำว่า «หนึ่งเท่านั้น ไม่ใช่สอง» มักใช้ one เช่น I have one brother. «ฉันมีพี่ชายหรือน้องชายหนึ่งคน» แต่ I have a brother. «ฉันมีพี่ชายหรือน้องชาย» เป็นเพียงการบอกว่ามี ไม่ได้ย้ำจำนวนทั้งหมด

3. เลือก a หรือ an จากเสียงถัดไป

ใช้ a ก่อนเสียงพยัญชนะ และ an ก่อนเสียงสระ คำว่า «เสียง» สำคัญมาก เพราะตัวอักษรภาษาอังกฤษไม่ได้บอกเสียงได้ตรงตัวเสมอ

รูปที่ใช้ ความหมาย เหตุผล
a car รถยนต์หนึ่งคัน คำถัดไปเริ่มด้วยเสียงพยัญชนะ
an apple แอปเปิลหนึ่งผล คำถัดไปเริ่มด้วยเสียงสระ
an hour หนึ่งชั่วโมง ไม่ออกเสียง h จึงเริ่มด้วยเสียงสระ
a university มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เสียงต้นคล้าย «ยู» เริ่มด้วยเสียงพยัญชนะ /j/
a useful tool เครื่องมือที่มีประโยชน์ชิ้นหนึ่ง ดูเสียงต้นของ useful ไม่ใช่ tool
an old car รถเก่าคันหนึ่ง ดูเสียงต้นของ old ไม่ใช่ car
an umbrella ร่มหนึ่งคัน เสียงต้นเป็นสระ
an MBA วุฒิบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต ถ้าอ่านชื่ออักษร M ว่า «เอ็ม» จะเริ่มด้วยเสียงสระ

คำคุณศัพท์ คือคำที่บอกลักษณะ เช่น เก่า ใหญ่ หรือมีประโยชน์ ถ้าคำคุณศัพท์คั่นระหว่างคำนำหน้านามกับคำนาม ให้เลือก a/an จากเสียงของคำคุณศัพท์นั้น จึงเปลี่ยนจาก a car «รถยนต์หนึ่งคัน» เป็น an old car «รถเก่าคันหนึ่ง» ได้โดยไม่มีอะไรขัดกัน

สำหรับคำย่อ ให้ดูวิธีอ่านที่ใช้จริง ไม่ใช่ดูตัวอักษรตัวแรกอย่างเดียว หากยังไม่รู้ว่าคำนั้นออกเสียงอย่างไร ควรฟังเสียงอ่านในพจนานุกรมก่อนเลือก

4. ใช้ the เมื่อผู้ฟังรู้ได้ว่าหมายถึงอะไร

the ใช้ได้ทั้งกับคำนามนับได้เอกพจน์ พหูพจน์ และคำนามนับไม่ได้ โดยไม่เปลี่ยนรูป ไม่ต้องเลือกตามเพศหรือจำนวน หลักคือมีข้อมูลพอให้ผู้ฟังระบุคนหรือสิ่งนั้นได้

กล่าวถึงมาแล้ว

  • I bought a bag. The bag is very light. — ฉันซื้อกระเป๋ามาใบหนึ่ง กระเป๋าใบนั้นเบามาก

ครั้งแรกใช้ a เพื่อแนะนำกระเป๋า ครั้งต่อมาใช้ the เพราะผู้ฟังเชื่อมกลับไปยังกระเป๋าใบเดิมได้ แต่ «ครั้งแรกต้องเป็น a ครั้งที่สองต้องเป็น the» เป็นเพียงรูปแบบที่พบบ่อย ไม่ใช่กฎตายตัว

เห็นอยู่ด้วยกันหรือเข้าใจจากสถานการณ์

  • Please close the door. — ช่วยปิดประตูด้วย

แม้ยังไม่เคยพูดถึงประตูมาก่อน ก็ใช้ the ได้ถ้าทั้งคู่รู้ว่าหมายถึงประตูบานไหน เช่น ประตูห้องที่กำลังนั่งอยู่ ถ้ามีหลายบานและไม่ชัด อาจต้องบอกเพิ่ม

มีข้อความช่วยระบุ

  • The book on your desk is mine. — หนังสือที่อยู่บนโต๊ะของคุณเป็นของฉัน
  • The water in this bottle is cold. — น้ำในขวดนี้เย็น

ข้อความที่ตามมาช่วยจำกัดวงให้รู้ว่าพูดถึงหนังสือเล่มไหนหรือน้ำส่วนไหน แต่การมีคำขยายไม่ได้บังคับว่าต้องใช้ the เสมอ เช่น I need a book about Thai food. «ฉันต้องการหนังสือเกี่ยวกับอาหารไทยสักเล่ม» ยังเป็นเล่มใดก็ได้ที่ตรงเงื่อนไข

เป็นสิ่งที่ระบุได้ในบริบทกว้าง

  • The sun is shining. — แดดกำลังส่อง

เมื่อพูดถึงโลกและชีวิตประจำวัน ผู้ฟังเข้าใจว่า the sun หมายถึงดวงอาทิตย์ที่เรารู้จัก ไม่ใช่ดาวฤกษ์ดวงใดก็ได้ในเรื่องดาราศาสตร์

5. ไม่เติมคำนำหน้านามเมื่อพูดถึงสิ่งต่าง ๆ โดยรวม

ถ้าพูดถึงคำนามนับได้พหูพจน์โดยรวม หรือคำนามนับไม่ได้ในความหมายทั่วไป ให้ใช้คำนามได้เลย การไม่เติมในลักษณะนี้เป็นรูปแบบที่ถูกต้อง ไม่ใช่การละแบบภาษาพูด

  • I like dogs. — ฉันชอบสุนัข หมายถึงสุนัขโดยทั่วไป
  • Coffee keeps me awake. — กาแฟทำให้ฉันตื่นตัว หมายถึงกาแฟโดยทั่วไป
  • Children need sleep. — เด็ก ๆ ต้องการการนอนหลับ กล่าวถึงเด็กโดยรวม

เปรียบเทียบกับ I like the dogs next door. «ฉันชอบสุนัขบ้านข้าง ๆ» คราวนี้ใช้ the เพราะพูดถึงสุนัขกลุ่มหนึ่งที่ระบุได้ ไม่ใช่สุนัขทั้งประเภท ในทำนองเดียวกัน The coffee is cold. «กาแฟเย็นแล้ว» มักหมายถึงกาแฟที่อยู่ตรงหน้าหรือที่กล่าวถึงอยู่

ตัวอย่างในสถานการณ์จริง

คำแปลไทยบางประโยคไม่แปล a/an หรือ the ออกมาตรง ๆ เพราะภาษาไทยสื่อความหมายผ่านบริบทได้ ช่องหมายเหตุจะช่วยชี้ว่าคำเหล่านี้กำลังทำหน้าที่อะไร

ภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย ข้อสังเกต
I have a car. ฉันมีรถยนต์ บอกว่ามีรถหนึ่งคันโดยยังไม่ระบุคันไหน
The book is on the table. หนังสืออยู่บนโต๊ะ ทั้งหนังสือและโต๊ะเป็นสิ่งที่ผู้ฟังระบุได้
She is an engineer. เธอเป็นวิศวกร บอกอาชีพ และคำถัดไปเริ่มด้วยเสียงสระ
I like dogs. ฉันชอบสุนัข พูดถึงสุนัขโดยทั่วไป
We waited for an hour. เรารออยู่หนึ่งชั่วโมง ไม่ออกเสียงพยัญชนะต้นของคำว่าชั่วโมงในภาษาอังกฤษ
He works at a university. เขาทำงานที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เสียงต้นของคำว่ามหาวิทยาลัยในภาษาอังกฤษคล้าย «ยู»
I bought a sandwich. The sandwich was delicious. ฉันซื้อแซนด์วิชมาชิ้นหนึ่ง แซนด์วิชชิ้นนั้นอร่อยมาก แนะนำก่อน แล้วกล่าวถึงชิ้นเดิม
Can you open the window? ช่วยเปิดหน้าต่างให้หน่อยได้ไหม สถานการณ์ทำให้รู้ว่าหมายถึงบานไหน
There is an old café near my office. มีร้านกาแฟเก่าแก่ร้านหนึ่งใกล้สำนักงานของฉัน เลือกคำนำหน้าจากเสียงของคำว่าเก่า
Please put the keys on the table. ช่วยวางกุญแจไว้บนโต๊ะด้วย ใช้กับกุญแจหลายดอกที่รู้กันอยู่แล้ว
Water is important for health. น้ำสำคัญต่อสุขภาพ น้ำในความหมายทั่วไป ไม่เติมคำนำหน้านาม
The water in the kettle is hot. น้ำในกาต้มน้ำร้อน ระบุน้ำส่วนที่อยู่ในกา
I need a phone with a good camera. ฉันต้องการโทรศัพท์สักเครื่องที่มีกล้องดี ๆ มีคำขยาย แต่ยังไม่ได้ระบุเครื่องไหน
My brother is a nurse. พี่ชายของฉันเป็นพยาบาล บอกอาชีพ ไม่ต้องแปลว่า «พยาบาลคนหนึ่ง»
The dogs in this park are friendly. สุนัขในสวนนี้เป็นมิตร กล่าวถึงสุนัขกลุ่มที่ระบุไว้ ไม่ใช่ทุกตัวโดยทั่วไป

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

1. ลืมคำนำหน้าคำนามนับได้เอกพจน์

  • ไม่ถูก: I bought book.
  • ถูก: I bought a book.
  • ความหมาย: ฉันซื้อหนังสือมาหนึ่งเล่ม

ภาษาไทยพูดว่า «ซื้อหนังสือมา» ได้ แต่ภาษาอังกฤษในประโยคแบบนี้ต้องมีคำกำกับ ถ้าผู้ฟังรู้อยู่แล้วว่าหมายถึงหนังสือเล่มไหน ก็เปลี่ยนเป็น I bought the book. «ฉันซื้อหนังสือเล่มนั้นมาแล้ว» ได้

2. เลือก a/an จากตัวสะกด

  • ไม่ถูก: We waited for a hour.
  • ถูก: We waited for an hour.
  • ความหมาย: เรารออยู่หนึ่งชั่วโมง

อย่าดูเพียงว่าคำขึ้นต้นด้วยอักษรสระหรือพยัญชนะ ต้องฟังเสียงจริง ส่วน a university «มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง» ใช้ a แม้ขึ้นต้นด้วยตัว u เพราะเริ่มด้วยเสียงพยัญชนะคล้าย «ย»

3. เติม the เมื่อพูดถึงทั้งประเภท

  • ไม่ตรงกับความหมายที่ตั้งใจ: I like the dogs. เมื่อต้องการบอกว่าชอบสุนัขโดยทั่วไป
  • ตรงกับความหมายที่ตั้งใจ: I like dogs.
  • ความหมาย: ฉันชอบสุนัข

ประโยคแรกไม่ได้ผิดในตัวเอง แต่หมายถึงสุนัขกลุ่มที่ระบุได้ จึงใช้แทนประโยคหลังโดยอัตโนมัติไม่ได้ ผู้เรียนชาวไทยควรคิดว่า «กำลังพูดถึงสุนัขกลุ่มไหนเป็นพิเศษหรือไม่» แทนการพยายามแปล the เป็นคำไทยทุกครั้ง

4. ใช้ a/an กับคำนามนับไม่ได้

  • ไม่ถูกในความหมายทั่วไป: I need an advice.
  • ถูก: I need some advice.
  • ความหมาย: ฉันต้องการคำแนะนำ

advice «คำแนะนำ» เป็นคำนามนับไม่ได้ในภาษาอังกฤษ แม้ภาษาไทยจะพูดว่า «คำแนะนำหนึ่งข้อ» ได้ ถ้าจะระบุหนึ่งข้อ ใช้ a piece of advice «คำแนะนำหนึ่งข้อ» หลักเดียวกันใช้กับ information «ข้อมูล» ซึ่งไม่ใช้ an นำหน้าในความหมายทั่วไป

5. ใช้ the ซ้อนกับคำบอกเจ้าของ

  • ไม่ถูก: The my bag is heavy.
  • ถูก: My bag is heavy.
  • ความหมาย: กระเป๋าของฉันหนัก

my «ของฉัน» ทำหน้าที่กำกับคำนามอยู่แล้ว ไม่เติม the ซ้ำข้างหน้า เช่นเดียวกับ this bag «กระเป๋าใบนี้» ไม่ใช้ the this bag

6. ลืม a/an เมื่อบอกอาชีพของคนหนึ่งคน

  • ไม่ถูก: She is engineer.
  • ถูก: She is an engineer.
  • ความหมาย: เธอเป็นวิศวกร

ชื่ออาชีพที่นับเป็นคนได้และใช้ในรูปเอกพจน์มักต้องมี a/an ในโครงสร้างนี้ ถ้าพูดถึงหลายคน ใช้ They are engineers. «พวกเขาเป็นวิศวกร» ไม่ใส่ a/an เพราะเป็นพหูพจน์

ข้อสังเกตเวลาใช้จริง

คำแปลไทยอาจเหมือนกัน แต่ภาษาอังกฤษเลือกต่างกัน

I need a doctor. และ I need the doctor. อาจแปลสั้น ๆ ว่า «ฉันต้องการหมอ» เหมือนกัน แต่ประโยคแรกต้องการหมอสักคน ส่วนประโยคหลังต้องการหมอคนที่รู้กัน เช่น หมอที่กำลังรักษาอยู่ ความต่างจึงอยู่ที่ความรู้ร่วมกัน ไม่ใช่ว่าใครสำคัญกว่าใคร

the ยังไม่จำเป็นต้องชี้ด้วยนิ้วหรืออยู่ใกล้ตัว เราพูดถึง the airport «สนามบิน» ได้เมื่อบริบทการเดินทางทำให้รู้ว่าหมายถึงแห่งไหน แต่ถ้าต้องการย้ำว่า «อันนี้» หรือ «อันนั้น» โดยเปรียบเทียบกับอีกอัน คำชี้เฉพาะอย่าง this และ that มักเหมาะกว่า

เสียงอ่านมักเบา แต่ไม่ควรละออก

ในประโยคที่พูดตามปกติ a มักออกเสียงเบาคล้าย «อะ» ส่วน an คล้าย «เอิน» เบา ๆ เสียงของ the มักเป็น /ðə/ ก่อนเสียงพยัญชนะ และ /ði/ ก่อนเสียงสระ โดย /ð/ คือเสียงที่วางปลายลิ้นแตะหรือยื่นระหว่างฟันเล็กน้อยแล้วเปล่งเสียง ไม่ใช่เสียง «ด» ตรง ๆ

เมื่อเน้นคำ อาจได้ยินเสียงที่ยาวหรือชัดขึ้น จึงไม่ควรจำว่าเสียงอ่านมีรูปเดียวตลอด เป้าหมายช่วงแรกคือฟังให้รู้ว่าคำนำหน้านามยังอยู่ แม้มันจะไม่เด่นเท่าคำนาม ไม่ใช่ตัดทิ้งเพราะได้ยินไม่ชัด

การละในหัวข่าวไม่ใช่แบบอย่างของประโยคทั่วไป

หัวข่าว ป้าย และบันทึกย่ออาจตัดคำนำหน้านาม เช่น New café opens Monday «ร้านกาแฟแห่งใหม่เปิดวันจันทร์» แต่ถ้าเล่าเป็นประโยคทั่วไป มักใช้ A new café opens on Monday. «ร้านกาแฟแห่งใหม่จะเปิดในวันจันทร์» อย่านำรูปย่อบนป้ายไปใช้กับงานเขียนทั่วไปทุกกรณี

ต่อยอดจากพื้นฐาน: ข้อยกเว้นและความหมายที่ละเอียดขึ้น

ส่วนนี้อ่านเก็บไว้เป็นแหล่งอ้างอิงได้ ผู้เริ่มต้นยังไม่จำเป็นต้องจำทั้งหมด ให้ใช้หลักเรื่องนับได้หรือไม่ และผู้ฟังระบุได้หรือไม่ให้คล่องก่อน

1. การกล่าวถึงทั้งประเภทมีได้มากกว่ารูปพหูพจน์

รูปที่ใช้ได้กว้างและง่ายที่สุดคือคำนามพหูพจน์ที่ไม่มีคำนำหน้า แต่ในบางบริบท a/an และ the ก็กล่าวถึงทั้งประเภทได้

ตัวอย่าง ความหมาย มุมมอง
Tigers are endangered. เสือโคร่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ พูดถึงสมาชิกของประเภทโดยรวม เป็นรูปที่ใช้ได้ง่าย
The tiger is endangered. เสือโคร่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ มองเสือโคร่งเป็นชนิดพันธุ์หนึ่ง มักพบในคำอธิบายเชิงความรู้
A tiger is a powerful animal. เสือโคร่งเป็นสัตว์ที่แข็งแรงทรงพลัง ใช้หนึ่งตัวเป็นตัวแทนเพื่อบอกลักษณะทั่วไป

สามรูปนี้ไม่ได้สลับกันได้ทุกประโยค เช่น ถ้าจะบอกสถานะของชนิดพันธุ์ การใช้ a tiger อาจทำให้ดูเหมือนกล่าวถึงเสือตัวหนึ่ง ไม่ใช่ทั้งชนิดพันธุ์ สำหรับการพูดเรื่องความชอบทั่วไป จึงควรเริ่มจาก I like dogs. «ฉันชอบสุนัข» ไม่ต้องเลียนแบบโครงสร้าง the ที่ใช้ในบทความเรื่องสัตว์

2. คำนามเดียวกันอาจนับได้หรือนับไม่ได้ตามความหมาย

ความนับได้ไม่ได้ติดอยู่กับตัวสะกดอย่างเดียว แต่ขึ้นกับว่าเรากำลังพูดถึงอะไร

  • I drink coffee every morning. — ฉันดื่มกาแฟทุกเช้า พูดถึงเครื่องดื่มโดยรวม
  • Two coffees, please. — ขอกาแฟสองแก้ว ในร้านกาแฟเข้าใจว่าหมายถึงสองที่หรือสองแก้ว
  • There is glass on the floor. — มีเศษแก้วอยู่บนพื้น กล่าวถึงวัสดุ
  • There is a glass on the table. — มีแก้วน้ำใบหนึ่งอยู่บนโต๊ะ กล่าวถึงภาชนะหนึ่งใบ

นี่ไม่ใช่ข้ออนุญาตให้เติม a/an กับคำนามนับไม่ได้ทุกคำ ต้องเป็นความหมายหรือวิธีใช้ที่มีอยู่จริง หากไม่แน่ใจให้ระบุหน่วย เช่น a cup of coffee «กาแฟหนึ่งถ้วย» แทนการเดา

3. ชื่อเฉพาะและชื่อภูมิศาสตร์ต้องดูธรรมเนียมของชื่อ

ชื่อเฉพาะ คือชื่อที่ตั้งให้คน สถานที่ หรือองค์กรใดโดยตรง เช่น ชื่อบุคคลและชื่อประเทศ ชื่อคน เมือง และประเทศส่วนใหญ่ไม่ใช้ the เช่น Anna, Bangkok, Thailand แต่ชื่อบางกลุ่มมี the เป็นรูปปกติ

รูปภาษาอังกฤษ ความหมาย แนวทางจำ
Thailand; Japan ประเทศไทย; ประเทศญี่ปุ่น ชื่อประเทศส่วนใหญ่ไม่ใช้คำนำหน้านาม
the United Kingdom; the United States สหราชอาณาจักร; สหรัฐอเมริกา ชื่อประเทศบางชื่อมี the ตามธรรมเนียม
the Netherlands ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นชื่อที่ควรจำพร้อม the
the Chao Phraya River แม่น้ำเจ้าพระยา ชื่อแม่น้ำโดยทั่วไปใช้ the
the Pacific Ocean มหาสมุทรแปซิฟิก ชื่อมหาสมุทรโดยทั่วไปใช้ the
Mount Fuji ภูเขาไฟฟูจิ ชื่อยอดเขาที่ขึ้นต้นด้วย Mount โดยทั่วไปไม่ใช้ the
the Alps เทือกเขาแอลป์ ชื่อเทือกเขาโดยทั่วไปใช้ the

ชื่อโรงแรม มหาวิทยาลัย และองค์กรมีรูปใช้เฉพาะของตนเอง อย่าอนุมานว่าชื่อทุกชื่อที่มีคำว่า «มหาวิทยาลัย» ต้องเหมือนกัน ควรจำชื่อเต็มตามแหล่งที่น่าเชื่อถือ

4. สถานที่บางคำเปลี่ยนความหมายเมื่อมีหรือไม่มี the

ในสำนวนบางชุด การไม่ใส่คำนำหน้านามเน้นกิจกรรมหรือบทบาทตามปกติของสถานที่ ส่วนการมี the มักชี้ไปที่สถานที่หรืออาคารที่ระบุได้

  • She goes to school. — เธอไปโรงเรียนเพื่อเรียน บอกกิจวัตรในฐานะนักเรียน
  • Her father went to the school to meet her teacher. — พ่อของเธอไปที่โรงเรียนเพื่อพบครู บอกการไปยังโรงเรียนแห่งนั้น
  • I go to bed at eleven. — ฉันเข้านอนตอนห้าทุ่ม
  • The cat is under the bed. — แมวอยู่ใต้เตียง เตียงเป็นสิ่งของที่ระบุได้

เรื่องโรงพยาบาลมีความต่างระหว่างถิ่นด้วย ภาษาอังกฤษแบบบริติชมักใช้ in hospital «นอนรักษาตัวในโรงพยาบาล» ส่วนแบบอเมริกันมักใช้ in the hospital ในความหมายเดียวกัน อย่าใช้ตัวอย่างนี้สรุปว่าแบบใดแบบหนึ่งผิด และอย่าขยายกฎการไม่ใส่ the ไปยังสถานที่ทุกคำ

5. มื้ออาหาร ภาษา วิชา และสำนวนประจำ

เมื่อพูดถึงมื้ออาหารตามปกติ มักไม่เติมคำนำหน้านาม เช่น We had breakfast at seven. «เรากินอาหารเช้าตอนเจ็ดโมง» แต่ถ้ามองเป็นมื้อหนึ่งที่มีลักษณะเฉพาะ ใช้ We had a big breakfast. «เรากินอาหารเช้ามื้อใหญ่» ได้ หรือใช้ The breakfast at our hotel was excellent. «อาหารเช้าที่โรงแรมของเราดีเยี่ยม» เมื่อระบุชัดว่าเป็นของที่ไหน

ชื่อภาษาและวิชาโดยทั่วไปไม่ใช้คำนำหน้านาม เช่น She speaks English. «เธอพูดภาษาอังกฤษ» และ He studies history. «เขาเรียนประวัติศาสตร์» ส่วน the history of Thailand «ประวัติศาสตร์ของประเทศไทย» จำกัดขอบเขตไปยังเรื่องที่ระบุแล้ว

สำนวนเดินทางก็ต้องจำเป็นชุด เช่น by bus «โดยรถประจำทาง» แต่ on the bus «บนรถประจำทางคันที่รู้กัน» ไม่มีคำนำหน้านามในชุดแรกไม่ได้หมายความว่าคำนามที่แปลว่ารถประจำทางกลายเป็นคำนามนับไม่ได้

6. ขั้นสูงสุด ลำดับ และกลุ่มคน

คำขั้นสูงสุด คือคำที่บอกว่าเด่นที่สุดในกลุ่ม เช่น ใหญ่ที่สุดหรือดีที่สุด ส่วน เลขลำดับ คือคำบอกตำแหน่ง เช่น ที่หนึ่งหรือที่สอง ทั้งสองแบบมักใช้กับ the เมื่อระบุสมาชิกในกลุ่ม

  • This is the best café in town. — นี่คือร้านกาแฟที่ดีที่สุดในเมือง
  • Take the second road on the left. — เลี้ยวเข้าถนนสายที่สองทางซ้าย

แต่ถ้ามีคำกำกับอื่นก็ไม่เติม the ซ้ำ เช่น my best friend «เพื่อนที่สนิทที่สุดของฉัน» และ my first job «งานแรกของฉัน»

นอกจากนี้ the + คำคุณศัพท์บางคำ ใช้หมายถึงกลุ่มคนได้ เช่น the rich «คนรวยโดยรวม» และ the elderly «ผู้สูงอายุโดยรวม» เช่น The rich are not always happy. «คนรวยไม่ได้มีความสุขเสมอไป» รูปนี้กล่าวถึงกลุ่มคน ไม่ใช่คนเดียว ถ้าหมายถึงคนรวยคนหนึ่ง ให้ใช้ a rich person

7. ความหมายว่า «ต่อ» และการเน้นว่าเป็นคนสำคัญ

a/an ใช้กับหน่วยเพื่อบอกอัตราได้ เช่น twice a week «สัปดาห์ละสองครั้ง» หรือ sixty kilometres an hour «หกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง» ไม่ต้องเปลี่ยนเป็น one ทุกครั้งที่ภาษาไทยมีคำว่า «ละ» หรือ «ต่อ»

บางครั้งผู้พูดเน้นเสียง the เพื่อสื่อว่าเป็นคนหรือสิ่งสำคัญที่ทุกคนรู้จัก เช่น Is she THE singer everyone is talking about? «เธอคือนักร้องคนดังที่ทุกคนกำลังพูดถึงคนนั้นหรือ» ตัวพิมพ์ใหญ่ในตัวอย่างแสดงการเน้นเสียง ไม่ใช่รูปสะกดที่ต้องใช้ตามปกติ นี่เป็นการใช้เพื่อสร้างน้ำหนักในการสื่อสาร ไม่ใช่กฎพื้นฐานที่ต้องนำไปใช้ทุกครั้ง

วิธีฝึกให้เลือกได้โดยไม่ต้องเดา

  1. ถามสามคำถามก่อนแต่งประโยค คำนามนับได้หรือไม่ ถ้านับได้เป็นหนึ่งหรือหลายหน่วย และผู้ฟังระบุได้หรือยังว่าหมายถึงอะไร ลองเริ่มจากสิ่งรอบตัว เช่น กระเป๋า กุญแจ น้ำ และหนังสือ ถ้าเป็นคำนามนับได้เอกพจน์ อย่าปล่อยไว้ลอย ๆ โดยไม่มีคำกำกับ
  2. เล่าเรื่องสั้นแบบแนะนำแล้วกล่าวซ้ำ เช่น I saw a cat near my house. The cat was sleeping. «ฉันเห็นแมวตัวหนึ่งใกล้บ้าน แมวตัวนั้นกำลังนอนหลับ» จากนั้นเปลี่ยนเป็นประโยคทั่วไป Cats sleep a lot. «แมวนอนเยอะ» จะเห็นพร้อมกันทั้งสิ่งที่เพิ่งแนะนำ สิ่งที่รู้กันแล้ว และการพูดถึงทั้งประเภท
  3. ฝึกเสียงเป็นคู่พร้อมความหมาย อ่าน a car — an old car «รถหนึ่งคัน — รถเก่าหนึ่งคัน» และ a university — an hour «มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง — หนึ่งชั่วโมง» ออกเสียงจริง อย่าฝึกด้วยการมองตัวอักษรอย่างเดียว เวลาอ่านบทความ ให้ขีดเส้นใต้คำนำหน้านามแล้วลองอธิบายว่าผู้เขียนทำให้ผู้อ่านระบุสิ่งนั้นได้จากตรงไหน

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

  • คำชี้เฉพาะ this, that, these, those — เรียนวิธีบอกว่าเป็นสิ่งนี้ สิ่งนั้น หรือหลายสิ่งเหล่านี้ และเปรียบเทียบการชี้โดยตรงกับการใช้ the เมื่อผู้ฟังระบุสิ่งที่หมายถึงได้อยู่แล้ว

แนวคิดที่ต่อยอดจากนี้

แนวคิดระดับ A1 อื่นๆ

แนวคิดนี้ในภาษาอื่น

เปรียบเทียบในทุกภาษา