B1

การเล่าคำถามของผู้อื่นในภาษาอังกฤษ

Reported Questions

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนผังไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบน Settemila Lingue

สรุปสั้น ๆ

เมื่อเล่าว่ามีใครถามอะไร ภาษาอังกฤษใช้ ask + if/whether สำหรับคำถามที่ตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ และใช้ ask + คำแสดงคำถาม สำหรับคำถามที่ถามว่าใคร ที่ไหน เมื่อไร หรืออย่างไร ส่วนที่นำมาเล่าต้องเรียงคำแบบประโยคบอกเล่า เช่น He asked where I lived. แปลว่า “เขาถามว่าฉันอาศัยอยู่ที่ไหน” ไม่ใช่ where did I live หากทั้งประโยคเป็นการเล่าเรื่อง ให้ลงท้ายด้วยจุด ไม่ใช่เครื่องหมายคำถาม และปรับสรรพนามกับเวลาตามสถานการณ์ที่เล่า

ภาพรวม

สมมติว่าเพื่อนถามว่า “พรุ่งนี้ว่างไหม” แล้วเรานำเรื่องนี้ไปบอกคนที่บ้านว่า “เพื่อนถามว่าพรุ่งนี้ฉันว่างไหม” เราไม่ได้ถามคนที่บ้านให้ตอบแทน แต่กำลังเล่าว่าเกิดคำถามอะไรขึ้น ภาษาอังกฤษก็แยกการถามตรง ๆ ออกจากการเล่าคำถามเช่นกัน โดยเรียกการเล่าคำถามว่า reported questions ส่วนคำพูดที่ยกมาตรงตามต้นฉบับเรียกว่า direct questions

เรื่องนี้เริ่มเรียนได้ในระดับ B1 และใช้บ่อยมากในการเล่าบทสนทนา สรุปการประชุม ส่งต่อคำถามจากลูกค้า หรืออธิบายว่าเจ้าหน้าที่สอบถามอะไรบ้าง หัวใจไม่ได้อยู่ที่การจำตารางเปลี่ยนเวลาเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่การรู้ว่า ส่วนที่ตามหลัง “ถามว่า” ไม่ได้ใช้รูปประโยคคำถามแล้ว เช่น “Where do you live?” หรือ “คุณอาศัยอยู่ที่ไหน” เมื่อนำมาเล่าจึงเป็น He asked where I lived.

สำหรับผู้เรียนไทย มีทั้งจุดที่คุ้นเคยและจุดที่ต้องระวัง ภาษาไทยใช้ “ว่า” เชื่อมได้ตามธรรมชาติ และไม่ต้องสลับตำแหน่งคำกริยากับผู้ทำเหมือนคำถามภาษาอังกฤษ แต่ภาษาไทยมักเก็บคำว่า “ไหม” ไว้ท้ายประโยค และกริยาไม่ได้เปลี่ยนรูปเพื่อบอกเวลาแบบภาษาอังกฤษ จึงต้องฝึกเลือกคำเชื่อมและรูปกริยาเพิ่ม โดยไม่ยึดการแปลทีละคำ

หลักการสร้างประโยค

1. เริ่มจากแยกคำถามสองแบบ

คำถามแบบแรกต้องการคำตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ เช่น “คุณจองแล้วหรือยัง” อีกแบบต้องการข้อมูล เช่น “คุณจองที่ไหน” ทั้งสองแบบใช้คำกริยารายงาน ask ซึ่งหมายถึง “ถาม” ได้เหมือนกัน แต่ส่วนที่ตามมาต่างกัน

ในสูตรต่อไปนี้ ประธาน หมายถึงคนหรือสิ่งที่ประโยคกล่าวถึงว่าเป็นผู้ทำหรือมีสภาพนั้น ส่วน กริยา คือคำที่บอกการกระทำหรือสภาพ เช่น ทำงาน อยู่ หรือเป็น

ประเภท รูปประโยคตัวอย่าง ความหมาย
ถามว่าใช่หรือไม่ใช่ ใช้คำเชื่อม She asked if I was ready. เธอถามว่าฉันพร้อมหรือยัง
ถามว่าใช่หรือไม่ใช่ ใช้คำเชื่อมอีกแบบ She asked whether I was ready. เธอถามว่าฉันพร้อมหรือยัง
ถามข้อมูล ใช้คำแสดงคำถามเดิม She asked when I would be ready. เธอถามว่าฉันจะพร้อมเมื่อไร
ระบุคนที่ถูกถามด้วย She asked me when I would be ready. เธอถามฉันว่าฉันจะพร้อมเมื่อไร

จำโครงสร้างหลักได้ว่า ผู้ถาม + ask + ผู้ถูกถามถ้าต้องการระบุ + คำเชื่อมหรือคำแสดงคำถาม + ประธาน + กริยา รูป asked คือรูปอดีตของ ask ใช้เมื่อเล่าว่ามีการถามไปแล้ว แต่ถ้ากำลังรายงานสิ่งที่มีคนถามอยู่ในปัจจุบัน ก็ใช้ asks หรือรูปอื่นตามบริบทได้

2. คำถามที่ตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ ใช้ if หรือ whether

ในโครงสร้างนี้ if และ whether มีความหมายใกล้กับ “ว่า…หรือไม่” ไม่ใช่ “ถ้า” แม้ if จะใช้แปลว่า “ถ้า” ในประโยคเงื่อนไขได้ด้วยก็ตาม อย่าเติม that แทนคำสองคำนี้ และอย่าละคำเชื่อมเหมือนที่บางครั้งละได้เมื่อเล่าประโยคบอกเล่า

  • คำถามเดิม: “Are you coming?” — “คุณจะมาไหม”
  • เล่าโดยผู้ถูกถาม: She asked if I was coming. — “เธอถามว่าฉันจะมาหรือเปล่า”
  • อีกทางเลือก: She asked whether I was coming. — “เธอถามว่าฉันจะมาหรือเปล่า”

ภาษาไทยอาจมีทั้ง “ว่า” และ “ไหม” ในประโยคเดียว แต่ภาษาอังกฤษใช้ if หรือ whether นำเข้าส่วนที่เล่าแล้ว ไม่ต้องเติมคำถามไว้ท้ายอีก

เมื่อผู้พูดถามให้เลือกระหว่างสองอย่าง whether ช่วยให้เห็นการเลือกได้ชัดเจน เช่น He asked whether I wanted tea or coffee. หมายถึง “เขาถามว่าฉันอยากได้ชาหรือกาแฟ” ไม่ใช่เพียงถามว่าฉันอยากดื่มอะไรสักอย่างหรือไม่

3. คำถามที่ต้องการข้อมูล เก็บคำแสดงคำถามไว้

คำอย่าง what, where, when, why, who และ how บอกว่าสงสัยเรื่องอะไร จึงเก็บไว้เมื่อเล่า ไม่ต้องเติม if ซ้ำ หากคำแสดงคำถามมาเป็นกลุ่ม เช่น what time หรือ how much ให้เก็บทั้งกลุ่มไว้ด้วย

คำถามเดิม เมื่อนำมาเล่า ความหมายของประโยคที่เล่า
“Where do you live?” He asked where I lived. เขาถามว่าฉันอาศัยอยู่ที่ไหน
“What time is it?” She asked me what time it was. เธอถามฉันว่าตอนนั้นกี่โมง
“How much does it cost?” He asked how much it cost. เขาถามว่าราคาเท่าไร
“Why are you leaving?” She asked why I was leaving. เธอถามว่าทำไมฉันถึงจะไป

คำแปลไทยอาจยังวาง “ที่ไหน” หรือ “เท่าไร” ไว้ท้ายได้ตามธรรมชาติ แต่อังกฤษต้องนำกลุ่มคำแสดงคำถามขึ้นหน้าส่วนที่นำมาเล่า อย่าขยับตำแหน่งตามภาษาไทย

4. เปลี่ยนลำดับคำกลับเป็นแบบบอกเล่า

คำถามตรงในภาษาอังกฤษมักนำกริยาบางส่วนมาวางหน้าประธาน เช่น Are you…? หรือใช้ do, does, did ช่วยตั้งคำถาม คำเหล่านี้เรียกว่า กริยาช่วย คือกริยาที่ช่วยสร้างรูปคำถาม บอกเวลา หรือเสริมความหมายให้กริยาอื่น เมื่อนำคำถามมาเล่า ไม่ใช้การสลับตำแหน่งแบบนั้นอีก

  • “Where is the station?” — “สถานีอยู่ที่ไหน”
  • He asked where the station was. — “เขาถามว่าสถานีอยู่ที่ไหน”

สังเกตว่า the station กลับมาอยู่หน้า was เช่นเดียวกับประโยคบอกเล่า ส่วน where ยังอยู่ต้นส่วนที่นำมาเล่า

ถ้า do, does, did ทำหน้าที่เพียงช่วยตั้งคำถาม ให้ตัดออก แล้วให้กริยาหลักแสดงเวลาแทน

  • “What do you need?” — “คุณต้องการอะไร”
  • She asked what I needed. — “เธอถามว่าฉันต้องการอะไร”

แต่ไม่ได้หมายความว่าต้องลบ do ทุกตัว ถ้า do แปลว่า “ทำ” ก็เป็นกริยาหลักที่ต้องเก็บไว้ เช่น “What do you do?” หมายถึง “คุณทำอาชีพอะไร” เล่าได้ว่า He asked what I did. หรือ “เขาถามว่าฉันทำอาชีพอะไร” ตัวที่ช่วยตั้งคำถามหายไป แต่ตัวที่หมายถึง “ทำ” เปลี่ยนเป็น did

กริยาช่วยอื่น เช่น can และ have ไม่ได้หายไปทั้งหมด เพียงกลับไปอยู่หลังประธาน และอาจเปลี่ยนรูปตามเวลา เช่น “Can you swim?” หรือ “คุณว่ายน้ำเป็นไหม” กลายเป็น She asked if I could swim. หรือ “เธอถามว่าฉันว่ายน้ำเป็นไหม”

5. ปรับสรรพนามให้ตรงกับคนที่กำลังเล่า

สรรพนาม คือคำที่ใช้แทนคนหรือสิ่งที่กล่าวถึง เช่น ฉัน คุณ เขา รวมถึงรูปที่บอกว่าเป็นของใคร ไม่มีกฎว่า you ต้องเปลี่ยนเป็น I เสมอ ต้องดูว่าใครถามใคร และตอนนี้ใครเป็นคนเล่า

สมมติว่ามาลีถามฉันว่า “Where is your car?” หมายถึง “รถของคุณอยู่ที่ไหน”

  • ฉันเล่าเอง: Mali asked where my car was. — “มาลีถามว่ารถของฉันอยู่ที่ไหน”
  • คนอื่นเล่าถึงฉัน: Mali asked where her car was. — “มาลีถามว่ารถของเธออยู่ที่ไหน” เมื่อ her หมายถึงผู้หญิงที่ถูกถามและผู้ฟังรู้ว่าเป็นใคร

ภาษาไทยใช้ชื่อหรือเว้นสรรพนามได้บ่อย หากภาษาอังกฤษใช้ he หรือ she แล้วไม่ชัดว่าหมายถึงใคร ให้ใช้ชื่อแทนได้ ความชัดเจนสำคัญกว่าการเปลี่ยนคำตามสูตร

6. ปรับรูปกริยาและคำบอกเวลาเมื่อเล่าจากอดีต

กาล คือรูปกริยาที่ช่วยบอกเวลาหรือความสัมพันธ์ของเหตุการณ์ เมื่อคำกริยารายงานเป็นอดีต เช่น asked ภาษาอังกฤษมักขยับรูปกริยาในคำถามให้มองจากจุดในอดีตด้วย เรียกการเปลี่ยนนี้ว่า “การเลื่อนกาลย้อนหลัง” ไม่ได้แปลว่าข้อเท็จจริงนั้นต้องเลิกเป็นจริงแล้ว

การเปลี่ยนที่พบบ่อย คำถามเดิม เมื่อนำมาเล่า ความหมายของประโยคที่เล่า
ปัจจุบันทั่วไปเป็นอดีตทั่วไป “Do you work here?” He asked if I worked there. เขาถามว่าฉันทำงานที่นั่นหรือไม่
กำลังทำในปัจจุบันเป็นกำลังทำในอดีต “Are you waiting?” She asked if I was waiting. เธอถามว่าฉันกำลังรออยู่หรือเปล่า
ทำเสร็จแล้วก่อนเวลาปัจจุบัน เป็นทำเสร็จก่อนจุดหนึ่งในอดีต “Have you finished?” They asked whether we had finished. พวกเขาถามว่าพวกเราทำเสร็จแล้วหรือยัง
อดีตทั่วไปมักเปลี่ยนเป็นอดีตก่อนอีกเหตุการณ์ “Did you book a room?” He asked if I had booked a room. เขาถามว่าฉันจองห้องไว้แล้วหรือยัง
อนาคตเปลี่ยนมุมมองจากปัจจุบันเป็นอดีต “Will you call?” She asked if I would call. เธอถามว่าฉันจะโทรมาหรือไม่
ความสามารถเปลี่ยนมุมมองเป็นอดีต “Can you drive?” He asked if I could drive. เขาถามว่าฉันขับรถเป็นไหม

รูป had finished และ had booked ใช้ had ตามด้วยกริยารูปที่สาม คือรูปที่ใช้สร้างความหมายว่าเหตุการณ์เสร็จไปแล้ว เช่น finished, booked, gone หากต้นฉบับเป็น had + กริยารูปที่สาม อยู่แล้ว โดยทั่วไปไม่เลื่อนย้อนหลังไปอีก ส่วน could, would, should และ might ก็มักคงรูปเดิม

คำอย่าง “วันนี้” “พรุ่งนี้” และ “ที่นี่” ต้องยึดสถานการณ์จริง ไม่ใช่เปลี่ยนโดยอัตโนมัติ

  • มาลีถามฉันในวันจันทร์ว่า “Will you be here tomorrow?” — “พรุ่งนี้คุณจะอยู่ที่นี่ไหม”
  • ฉันเล่าในวันอังคารจากที่อื่นว่า Mali asked if I would be there the next day. — “มาลีถามว่าฉันจะอยู่ที่นั่นในวันถัดไปหรือไม่”

ถ้ายังเล่าในวันจันทร์และยังอยู่ที่เดิม อาจเก็บ here และ tomorrow ไว้ได้ คำว่า the next day หมายถึงวันถัดจากวันที่ถาม ไม่ใช่วันถัดจากวันที่กำลังเล่า

7. ใช้เครื่องหมายตามหน้าที่ของทั้งประโยค

การเล่าว่ามีคนถามอะไรเป็นประโยคบอกเล่า จึงไม่ใส่อัญประกาศรอบส่วนที่นำมาเล่า และไม่ลงท้ายด้วยเครื่องหมายคำถาม

  • She asked me where the bank was. — “เธอถามฉันว่าธนาคารอยู่ที่ไหน”

แต่ถ้าทั้งประโยคเป็นคำถามจริง ๆ ก็ยังใช้เครื่องหมายคำถามได้

  • Did she ask you where the bank was? — “เธอถามคุณหรือเปล่าว่าธนาคารอยู่ที่ไหน”

ในตัวอย่างหลัง ส่วนต้น Did she ask you…? เป็นคำถาม ส่วน where the bank was ยังเรียงคำแบบบอกเล่าเหมือนเดิม

ตัวอย่างในสถานการณ์จริง

ตัวอย่างต่อไปนี้แสดงการเล่าคำถามในชีวิตประจำวัน คำแปลไทยรักษาความหมายและความเป็นธรรมชาติ จึงไม่จำเป็นต้องเติม “เคย” หรือ “ได้” ให้ตรงกับรูปกริยาอังกฤษทุกครั้ง

ภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย จุดสังเกต
She asked if I was coming. เธอถามว่าฉันจะมาหรือเปล่า เล่าคำถามเกี่ยวกับแผนที่จะมา
He asked where I lived. เขาถามว่าฉันอาศัยอยู่ที่ไหน ใช้คำแสดงคำถามและตัดกริยาช่วยตั้งคำถามออก
They asked whether we had finished. พวกเขาถามว่าพวกเราทำเสร็จแล้วหรือยัง มองการทำเสร็จจากเวลาที่ถามในอดีต
She asked me what time it was. เธอถามฉันว่าตอนนั้นกี่โมง เก็บกลุ่มคำที่ถามเวลาไว้ด้วยกัน
The receptionist asked if I had an appointment. พนักงานต้อนรับถามว่าฉันนัดไว้หรือเปล่า สอบถามข้อมูลก่อนเข้าพบ
My manager asked when the report would be ready. หัวหน้าถามว่ารายงานจะพร้อมเมื่อไร อนาคตเมื่อมองจากเวลาในอดีต
The customer asked how much delivery cost. ลูกค้าถามว่าค่าส่งเท่าไร ส่วนที่เล่าไม่ใช้รูปคำถาม
My sister asked why I was taking the train. พี่สาวถามว่าทำไมฉันถึงจะเดินทางด้วยรถไฟ ถามเหตุผลเกี่ยวกับแผนเดินทาง
The doctor asked how long I had felt unwell. หมอถามว่าฉันรู้สึกไม่สบายมานานเท่าไรแล้ว สอบถามอาการที่เริ่มก่อนการพบแพทย์
They asked whether we wanted to eat in or take away. พวกเขาถามว่าเราต้องการกินที่ร้านหรือซื้อกลับ ให้เลือกระหว่างสองทาง
She asked who had sent the email. เธอถามว่าใครเป็นคนส่งอีเมลมา คำถามถามถึงผู้ทำ ไม่ต้องเติมประธานซ้ำ
He asked who I had spoken to. เขาถามว่าฉันได้คุยกับใคร คนที่คุยด้วยไม่ใช่ผู้ทำในส่วนนี้
The interviewer asked what I could bring to the team. ผู้สัมภาษณ์ถามว่าฉันจะช่วยเสริมอะไรให้ทีมได้บ้าง กริยาช่วยอยู่หลังผู้ทำ
She asks whether you are available this afternoon. เธอถามว่าบ่ายนี้คุณว่างหรือไม่ รายงานในปัจจุบัน ไม่จำเป็นต้องเลื่อนกาลย้อนหลัง

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

1. ยังสลับตำแหน่งเหมือนคำถามตรง

  • ผิด: He asked where was the station.
  • ถูก: He asked where the station was.
  • ความหมาย: เขาถามว่าสถานีอยู่ที่ไหน

หลังคำแสดงคำถาม ให้เรียงผู้ที่กล่าวถึงก่อนกริยา ลองนึกถึงข้อความบอกเล่าว่า “สถานีอยู่…” แล้ววางคำถามเรื่องสถานที่นำหน้า ไม่ใช่ยกคำถามเดิมมาต่อทันที

2. เก็บ do, does หรือ did ที่ช่วยตั้งคำถามไว้

  • ผิด: She asked what did I want.
  • ถูก: She asked what I wanted.
  • ความหมาย: เธอถามว่าฉันต้องการอะไร

ตัด did ที่มีไว้ช่วยตั้งคำถามออก แล้วใช้รูป wanted อย่าสับสนกับกรณีที่ do หมายถึง “ทำ” ซึ่งยังต้องอยู่ในประโยค

3. ใช้ that กับคำถามว่าใช่หรือไม่ใช่

  • ผิด: They asked that I was ready.
  • ถูก: They asked if I was ready.
  • ความหมาย: พวกเขาถามว่าฉันพร้อมหรือยัง

การเล่าคำถามแบบนี้ต้องใช้ if หรือ whether หากใช้ ask that… อาจเป็นโครงสร้างขอให้เกิดบางอย่าง ไม่ใช่การถามข้อมูลตามความหมายที่ต้องการ

4. ใส่ if ทั้งที่มีคำแสดงคำถามแล้ว

  • ผิด: He asked if where I worked.
  • ถูก: He asked where I worked.
  • ความหมาย: เขาถามว่าฉันทำงานที่ไหน

ภาษาไทยอาจชวนให้นึกว่า “ถามว่า” ต้องมีคำอีกคำหนึ่งแปลว่า “ว่า” เสมอ แต่ where เชื่อมส่วนคำถามเข้ากับ asked ได้เองแล้ว ไม่ต้องเพิ่ม if

5. เปลี่ยนสรรพนามโดยไม่ดูว่าใครเล่า

สมมติว่าผู้จัดการถามฉันว่า “Have you finished your report?” หรือ “คุณทำรายงานของคุณเสร็จหรือยัง” แล้วฉันนำมาเล่าเอง

  • ผิดในบริบทนี้: My manager asked if you had finished your report.
  • ถูก: My manager asked if I had finished my report.
  • ความหมาย: ผู้จัดการถามว่าฉันทำรายงานของฉันเสร็จหรือยัง

ประโยคแรกไม่ผิดโครงสร้าง แต่กลายเป็นว่าผู้จัดการถามถึงคนที่กำลังฟังฉันอยู่ จึงเปลี่ยนความหมายจากเรื่องเดิม ต้องตรวจทั้งคำแทนคนและคำแสดงความเป็นเจ้าของ

6. ใส่เครื่องหมายคำถามเพราะเห็นคำแสดงคำถาม

  • ผิด: She asked when I would arrive?
  • ถูก: She asked when I would arrive.
  • ความหมาย: เธอถามว่าฉันจะมาถึงเมื่อไร

ดูว่าทั้งประโยคกำลังถามผู้ฟังหรือกำลังเล่าเหตุการณ์ คำว่า when ไม่ได้ทำให้ทุกประโยคที่มีคำนี้เป็นคำถามตรง

ข้อสังเกตในการใช้จริง

ask ไม่เหมือน say หรือ tell

เมื่อต้องการเล่าว่ามีคนถาม ใช้ ask ได้ตรงที่สุด และใส่คนที่ถูกถามต่อท้ายได้โดยไม่ต้องมี to เช่น She asked me where I worked. หมายถึง “เธอถามฉันว่าฉันทำงานที่ไหน” ไม่ใช้ asked to me ในความหมายนี้

Say เน้นการพูด ส่วน tell เน้นการบอกใครบางคน จึงไม่ควรนำมาแทน ask แบบคำต่อคำ ถ้าจะเล่าคำพูดตามต้นฉบับ อาจใช้ She said, “Where do you work?” ซึ่งหมายถึง “เธอพูดว่า ‘คุณทำงานที่ไหน’” ได้ แต่รูปที่ใช้ย่อคำถามมาเล่าเป็นอีกโครงสร้างหนึ่ง

if กับ whether ใช้แทนกันได้บ่อย แต่ไม่ทุกที่

หลัง ask ในคำถามว่าใช่หรือไม่ใช่ทั่วไป ใช้ได้ทั้งสองคำ If พบบ่อยในบทสนทนา ส่วน whether มักเหมาะเมื่ออยากให้เห็นการเลือกชัด ๆ หรือใช้ภาษาเป็นทางการขึ้นเล็กน้อย ไม่จำเป็นต้องฝืนใช้คำเดียวตลอดบทความหรือบทสนทนา

ถ้าต้องการสื่อว่า “หรือไม่” อย่างชัดเจน ใช้ whether or not ได้ เช่น She asked whether or not I agreed. หรือ “เธอถามว่าฉันเห็นด้วยหรือไม่” จะวาง or not ไว้ท้ายส่วนที่เล่าก็ได้: She asked whether I agreed or not.

If ใช้ร่วมกับ or not ที่ท้ายส่วนได้เช่นกัน: She asked if I agreed or not. แต่ไม่ใช้ if or not นำหน้าประธานแบบเดียวกับ whether or not

ภาษาไทยไม่บังคับให้แปลความต่างของกาลทุกครั้ง

He asked where I lived. อาจแปลอย่างเป็นธรรมชาติว่า “เขาถามว่าฉันอยู่ที่ไหน” โดยไม่ได้สื่อว่าตอนนี้ย้ายบ้านแล้ว รูปอดีตอาจเป็นเพียงการมองเรื่องจากเวลาที่เขาถาม อย่าเติมความหมายว่า “เมื่อก่อน” ให้ทุกประโยคที่เลื่อนกาลย้อนหลัง

ในทางกลับกัน ถ้ากำลังบอกเล่าเรื่องในอดีตที่จบไปจริง ๆ คำแปลไทยอาจต้องเพิ่มคำบอกเวลาเพื่อไม่ให้คนฟังเข้าใจว่าเป็นปัจจุบัน ให้ดูเรื่องราวรอบข้าง ไม่ใช่ดูรูปกริยาเพียงคำเดียว

ต่อยอดจากหลักพื้นฐาน

ส่วนนี้ช่วยแยกกรณีที่หน้าตาคล้ายกัน แต่ใช้หลักไม่เหมือนกันทั้งหมด หากเพิ่งเริ่มฝึก ให้จับเรื่องคำเชื่อมกับลำดับคำให้มั่นใจก่อน แล้วค่อยกลับมาอ่านรายละเอียดเหล่านี้

ไม่จำเป็นต้องเลื่อนกาลย้อนหลังทุกครั้ง

ถ้าใช้กริยารายงานในปัจจุบัน เช่น asks โดยทั่วไปไม่ต้องเปลี่ยนรูปกริยาเพียงเพราะเป็นคำถามที่นำมาเล่า เช่น She asks where you live. หมายถึง “เธอถามว่าคุณอยู่ที่ไหน”

แม้ใช้ asked ก็อาจคงรูปปัจจุบันไว้ได้ หากผู้เล่ายังมองข้อมูลนั้นว่าเป็นจริงหรือเกี่ยวข้องอยู่ตอนนี้

  • He asked where the museum is. — “เขาถามว่าพิพิธภัณฑ์อยู่ที่ไหน” ผู้เล่ายังมองตำแหน่งนั้นเป็นข้อมูลปัจจุบัน
  • He asked where the museum was. — “เขาถามว่าพิพิธภัณฑ์อยู่ที่ไหน” เป็นการเล่าย้อนจากเวลาในอดีตตามปกติ ไม่ได้หมายความว่าพิพิธภัณฑ์หายไป

สำหรับแบบฝึกหัดที่กำหนดให้เปลี่ยนจากคำถามตรงและใช้ asked ควรทำตามบริบทและรูปแบบที่โจทย์กำหนด แต่ในการสื่อสารจริง การเลือกกาลสัมพันธ์กับสิ่งที่ผู้เล่าต้องการสื่อด้วย

เมื่อ who หรือ what เป็นผู้ทำอยู่แล้ว

ในคำถาม “Who called you?” หรือ “ใครโทรหาคุณ” คำว่า who ทำหน้าที่เป็นประธานอยู่แล้ว จึงไม่มีการสลับกริยาช่วยกับประธานให้ต้องแก้ การเล่าจึงเป็น She asked who had called me. หรือ “เธอถามว่าใครโทรหาฉัน” ไม่ต้องเติม he หรือ someone หลัง who

เทียบกับ “Who did you call?” หรือ “คุณโทรหาใคร” ซึ่ง you เป็นผู้ทำ ส่วน who คือคนที่ถูกโทรหา เมื่อนำมาเล่าเป็น She asked who I had called. หรือ “เธอถามว่าฉันโทรหาใคร” จึงต้องมี I เป็นประธานหลัง who

วิธีตรวจง่าย ๆ คือถามตัวเองว่า “ในเหตุการณ์นั้น ใครเป็นคนลงมือ” ถ้าคำที่กำลังถามหาคือผู้ทำ ก็ไม่ต้องใส่ผู้ทำคนใหม่ซ้ำเข้าไป

คำถามสุภาพไม่ได้เป็นการเล่าอดีตเสมอไป

ประโยคที่เปิดด้วย “คุณช่วยบอกได้ไหมว่า…” ใช้ลำดับคำด้านในแบบเดียวกัน แต่ไม่ได้จำเป็นต้องเล่าว่ามีใครถามมาก่อน

  • Could you tell me where the station is? — “ช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าสถานีอยู่ที่ไหน”
  • I wonder whether the station is open. — “ฉันสงสัยว่าสถานีเปิดอยู่หรือเปล่า”

ส่วน where the station is และ whether the station is open เป็น อนุประโยค คือส่วนย่อยของประโยคใหญ่ที่มีประธานกับกริยาของตัวเอง เมื่ออยู่ภายในประโยคใหญ่ก็ใช้ลำดับแบบบอกเล่าเช่นเดียวกับคำถามที่นำมาเล่า

ตัวอย่างแรกลงท้ายด้วยเครื่องหมายคำถาม เพราะทั้งประโยคกำลังขอข้อมูลจากผู้ฟัง ส่วนตัวอย่างหลังเป็นการบอกความสงสัย จึงลงท้ายด้วยจุด และ could ในคำขอสุภาพไม่ได้บังคับให้ is เปลี่ยนเป็น was

แยกคำถามขอข้อมูลออกจากคำขอให้ทำบางอย่าง

คำถามที่ขึ้นต้นด้วย Can you…? อาจถามความสามารถจริง ๆ หรือใช้ขอให้ทำบางอย่างก็ได้ การเล่าควรรักษาเจตนาของผู้พูด

คำพูดเดิม รูปที่เหมาะกับเจตนา ความหมายของประโยคที่เล่า
“Can you open this file?” She asked if I could open the file. เธอถามว่าฉันเปิดไฟล์นั้นได้หรือไม่
“Can you open the window, please?” She asked me to open the window. เธอขอให้ฉันเปิดหน้าต่าง

รูป ask + คน + to + กริยารูปพื้นฐาน ใช้เล่าคำขอ โดยกริยารูปพื้นฐานคือรูปอย่าง open ที่ยังไม่เปลี่ยนเป็น opened หรือ opens ถ้าเป็นคำขอไม่ให้ทำ ใช้ not to เช่น He asked me not to share the password. หมายถึง “เขาขอให้ฉันอย่าเปิดเผยรหัสผ่าน”

ไม่ใช่ว่ารูป asked if I could… ผิดเมื่อเป็นคำขอ แต่รูป asked me to… มักแสดงชัดกว่าว่าผู้พูดต้องการให้ลงมือ ไม่ได้เพียงถามว่าเป็นไปได้หรือไม่

whether ตามด้วย to และการเลือกว่าจะทำอะไร

เมื่อถามเพื่อขอคำแนะนำเกี่ยวกับสิ่งที่ควรทำ บางครั้งใช้ whether + to + กริยารูปพื้นฐาน ได้

  • I asked whether to wait outside. — “ฉันถามว่าควรรอข้างนอกหรือไม่”
  • I asked what to bring. — “ฉันถามว่าควรนำอะไรมา”

รูปนี้มักเข้าใจจากบริบทได้ว่าคนถามเองเป็นคนที่จะทำ หากต้องระบุผู้ทำต่างคนกันให้ชัด ใช้รูปเต็ม เช่น I asked whether my colleague should wait outside. หรือ “ฉันถามว่าเพื่อนร่วมงานของฉันควรรอข้างนอกหรือไม่”

ในรูปที่ตามด้วย to นี้ ใช้ whether ไม่ใช้ if และไม่ได้ใช้ได้กับคำแสดงคำถามทุกคำตามใจชอบ จึงควรเรียนเป็นรูปที่ใช้บ่อย แทนการย่อคำถามทุกประโยคด้วยวิธีเดียวกัน

คำถามปฏิเสธและคำถามท้ายประโยค

คำถามอย่าง “Didn't you receive my email?” หมายถึง “คุณไม่ได้รับอีเมลของฉันหรือ” อาจสื่อทั้งความสงสัยและความแปลกใจ เมื่อนำมาเล่าอย่างเป็นกลางว่า She asked whether I had received her email. หรือ “เธอถามว่าฉันได้รับอีเมลของเธอหรือยัง” ความแปลกใจบางส่วนอาจไม่ปรากฏ หากความรู้สึกนั้นสำคัญ ให้บอกเพิ่มในเนื้อเรื่อง แทนการพยายามเก็บรูปคำถามปฏิเสธทุกคำ

คำถามท้ายประโยคอย่าง “You're coming, aren't you?” หรือ “คุณจะมาใช่ไหม” ก็เล่าได้ว่า He asked if I was coming. หรือ “เขาถามว่าฉันจะมาหรือไม่” ไม่จำเป็นต้องเก็บส่วนท้าย aren't you ไว้ หากต้องการเน้นว่าเขากำลังขอการยืนยัน ค่อยระบุเจตนานั้นเพิ่ม

วิธีฝึกให้ใช้ได้คล่อง

  1. แยกงานเป็นสองรอบ เลือกคำถามจากชีวิตจริงห้าข้อ รอบแรกเปลี่ยนเฉพาะคำเชื่อมและลำดับคำ ตรวจว่าไม่มีรูปถามอย่าง where did… หลงเหลืออยู่ รอบที่สองค่อยตรวจสรรพนาม กาล และคำบอกเวลา วิธีนี้ช่วยไม่ให้แก้หลายเรื่องจนลืมกฎหลัก
  2. เล่าคำถามเดิมจากคนละมุม สมมติว่าเพื่อนถามคุณเรื่องงาน เขียนว่าคุณเล่าเองอย่างไร แล้วเขียนใหม่ให้บุคคลที่สามเป็นคนเล่า ตรวจว่า “ฉัน” “คุณ” และ “ของฉัน” ยังชี้ไปยังคนเดิมหรือไม่ โดยเฉพาะคำถามที่มีทั้งผู้ถามและผู้ถูกถามเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเหมือนกัน
  3. สรุปบทสนทนาโดยไม่ตอบคำถามนั้น หลังฟังบทสัมภาษณ์สั้น ๆ ลองเขียนว่าผู้สัมภาษณ์ถามเรื่องอะไรสามข้อ แยกคำถามว่าใช่หรือไม่ใช่ออกจากคำถามขอข้อมูล แล้วอ่านออกเสียงทั้งประโยค ตรวจว่ากำลัง “เล่าว่ามีคนถาม” ไม่ใช่เผลอถามผู้ฟังใหม่

ก่อนเขียนจบ ใช้รายการตรวจสั้น ๆ นี้: เลือก if/whether หรือคำแสดงคำถามถูกหรือยัง เรียงประธานก่อนกริยาหรือยัง ใครหมายถึงใคร เวลายังตรงกับเรื่องหรือไม่ และทั้งประโยคต้องใช้จุดหรือเครื่องหมายคำถาม

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

ความรู้พื้นฐาน

การเล่าคำพูดแบบบอกเล่าในภาษาอังกฤษB1

แนวคิดระดับ B1 อื่นๆ

แนวคิดนี้ในภาษาอื่น

เปรียบเทียบในทุกภาษา