B2

การย่ออนุประโยคด้วยรูปกริยาในภาษาอังกฤษ

Participle Clauses

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนผังไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบน Settemila Lingue

สรุปสั้น ๆ

ภาษาอังกฤษใช้รูป -ing หรือ กริยาช่องที่ 3 สร้างส่วนขยายที่สั้นกว่าอนุประโยคเต็ม โดยรูป -ing มักสื่อว่าคนหรือสิ่งที่กล่าวถึงเป็นผู้ทำ ส่วนกริยาช่องที่ 3 มักสื่อว่าเป็นผู้ถูกกระทำหรืออยู่ในสภาพหนึ่ง หากต้องการเน้นว่าทำสิ่งหนึ่งเสร็จก่อนอีกสิ่ง ให้ใช้ having + กริยาช่องที่ 3 เช่น Having finished work, I went home. หมายถึง “หลังจากทำงานเสร็จ ฉันก็กลับบ้าน” เมื่อส่วนขยายอยู่ต้นประโยคและไม่ได้ระบุผู้กระทำของตัวเอง โดยทั่วไปต้องอ้างถึงประธานของประโยคหลักคนหรือสิ่งเดียวกัน

ภาพรวม: ย่อให้กระชับโดยยังรู้ว่าใครทำอะไร

อนุประโยคคือส่วนของประโยคที่มีประธานและกริยา แต่เป็นส่วนหนึ่งของประโยคที่ใหญ่กว่า เช่น ส่วนที่แปลว่า “ที่กำลังยืนอยู่ตรงนั้น” หรือ “เพราะไม่รู้จะทำอะไร” ส่วน ประธาน คือคนหรือสิ่งที่ประโยคกำลังบอกว่าทำอะไรหรือเป็นอย่างไร ในภาษาอังกฤษ เราสามารถเปลี่ยนอนุประโยคบางชนิดให้เป็นส่วนขยายที่ใช้ รูปกริยามีส่วนขยาย หรือที่เรียกว่า participle clauses ได้ รูปกริยาที่ใช้ เช่น standing หรือ written เรียกว่า รูปกริยาพาร์ทิซิเพิล ซึ่งไม่ได้ทำหน้าที่เป็นกริยาหลักที่บอกกาลด้วยตัวเอง

ลองเทียบ The man who is standing there is my father. กับ The man standing there is my father. ทั้งสองประโยคหมายถึง “ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือพ่อของฉัน” แต่ประโยคหลังตัด who is ออก เหลือส่วนขยาย standing there เพื่อระบุว่าหมายถึงผู้ชายคนไหน อีกหน้าที่หนึ่งคือใช้บอกเบื้องหลังของเหตุการณ์ เช่น เหตุผล เวลา หรือเงื่อนไข โดยไม่ต้องเขียนประโยคเต็มซ้ำอีกชุด

หัวข้อนี้เป็นแกนสำคัญของระดับ B2 เพราะช่วยอ่านข่าว รายงาน คำแนะนำ และเรื่องเล่าได้คล่องขึ้น สำหรับผู้เรียนชาวไทย จุดยากมักไม่ใช่การเข้าใจความหมาย ภาษาไทยก็พูดว่า “ทำงานเสร็จแล้วก็กลับบ้าน” ได้โดยไม่เอ่ยผู้ทำซ้ำ แต่ภาษาอังกฤษกำหนดความสัมพันธ์ของประธานและรูปกริยาเข้มงวดกว่า จึงต้องฝึกทั้งการย่อและการตรวจว่าเมื่อย่อแล้ว คนอ่านยังเข้าใจผู้ทำถูกคนหรือไม่

หลักการสร้างและการตีความ

1. เลือกรูปจากความสัมพันธ์ ไม่ใช่จากคำว่า “ปัจจุบัน” หรือ “อดีต”

กริยาช่องที่ 3 คือรูปที่ใช้หลัง have หรือในโครงสร้างที่ประธานถูกกระทำ เช่น finished, written, seen, taken กริยาหลายคำลงท้ายด้วย -ed แต่ไม่ใช่ทุกคำ จึงไม่ควรจำเพียงว่า “เติม -ed” ส่วนโครงสร้างที่ประธานถูกกระทำ เช่น “จดหมายถูกส่ง” เรียกว่า รูปถูกกระทำ

รูปที่ใช้ ความหมายหลักและแนวทางเลือก
working / knowing ประธานเป็นผู้ทำหรือผู้มีสภาวะนั้น มักเกิดในช่วงเดียวกับเหตุการณ์หลัก หรือให้เหตุผล
written / damaged คนหรือสิ่งที่กล่าวถึงถูกกระทำ หรือมีสภาพที่เป็นผลจากการกระทำ
having finished เน้นว่าการกระทำเสร็จแล้วก่อนเหตุการณ์หลัก
having been repaired เน้นว่าการถูกกระทำเสร็จแล้วก่อนเหตุการณ์หลัก
not knowing / not having received ปฏิเสธการกระทำหรือสภาวะในส่วนขยาย

คำเรียกรูป -ing ที่มีคำว่า “ปัจจุบัน” และคำเรียกกริยาช่องที่ 3 ที่มีคำว่า “อดีต” ไม่ได้หมายความว่ารูปเหล่านี้กำหนดเวลาได้เอง ต้องดู กาล หรือรูปกริยาที่บอกเวลาในประโยคหลัก และดูบริบทประกอบ

  • Walking to work, I saw an old friend. — ระหว่างเดินไปทำงาน ฉันเจอเพื่อนเก่าคนหนึ่ง
  • Walking to work tomorrow, I'll probably see the same street vendors. — พรุ่งนี้ระหว่างเดินไปทำงาน ฉันคงจะเห็นพ่อค้าแม่ค้าริมทางกลุ่มเดิม

ทั้งสองประโยคใช้ walking แต่ประโยคแรกพูดถึงอดีต ส่วนประโยคหลังพูดถึงอนาคต รูป -ing จึงไม่ได้แปลว่า “กำลัง…อยู่ตอนนี้” เสมอไป

2. ย่อส่วนที่ขยายคนหรือสิ่งของ

ส่วนขยายชนิดนี้ทำหน้าที่แทน อนุประโยคขยายนาม คือส่วนที่บอกว่าคนหรือสิ่งที่พูดถึงเป็นคนไหนหรือมีลักษณะอย่างไร โดย นาม หมายถึงคำเรียกคน สิ่งของ สถานที่ หรือความคิด

หากคนหรือสิ่งนั้นเป็นผู้ทำ มักใช้รูป -ing วางหลังนาม

  • The woman who is checking the tickets works here. — ผู้หญิงที่กำลังตรวจตั๋วทำงานที่นี่
  • The woman checking the tickets works here. — ผู้หญิงที่กำลังตรวจตั๋วทำงานที่นี่

หากเป็นผู้ถูกกระทำ มักใช้กริยาช่องที่ 3

  • The files that were deleted yesterday can be recovered. — ไฟล์ที่ถูกลบเมื่อวานสามารถกู้คืนได้
  • The files deleted yesterday can be recovered. — ไฟล์ที่ถูกลบเมื่อวานสามารถกู้คืนได้

รูป -ing ไม่จำเป็นต้องแทนเฉพาะกริยาที่มีกำลังกระทำอยู่เท่านั้น เช่น People living near the airport often complain about the noise. หมายถึง “คนที่อาศัยอยู่ใกล้สนามบินมักร้องเรียนเรื่องเสียงรบกวน” การอยู่อาศัยเป็นสภาพต่อเนื่อง ไม่ใช่กิจกรรมที่กำลังทำชั่วครู่

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ว่าลบคำเชื่อมแล้วเปลี่ยนกริยาได้ทุกครั้ง หากอนุประโยคเต็มเน้นความสามารถ ความจำเป็น หรือเหตุการณ์ในอดีตที่มีขอบเขตเฉพาะ การย่ออาจทำให้รายละเอียดนั้นหายไป ควรเก็บรูปเต็มไว้เมื่อรายละเอียดสำคัญต่อความหมาย

3. ย่อส่วนที่บอกเหตุผล เวลา หรือสภาพแวดล้อม

ประโยคหลัก คือส่วนที่บอกใจความหลักและสามารถยืนเป็นประโยคได้เอง ส่วนขยายที่ใช้รูปกริยาอาจวางหน้าประโยคหลักเพื่อให้ข้อมูลประกอบ

  • Because I didn't know what to do, I waited. — เพราะไม่รู้ว่าจะทำอะไร ฉันจึงรอ
  • Not knowing what to do, I waited. — เพราะไม่รู้ว่าจะทำอะไร ฉันจึงรอ

ผู้ที่ “ไม่รู้” กับผู้ที่ “รอ” คือ I คนเดียวกัน เมื่อย่อแล้ว เราไม่ต้องเขียน I ซ้ำในส่วนแรก แต่ประธานของประโยคหลักยังต้องอยู่

ส่วนขยายไม่ได้บอกความสัมพันธ์ด้วยคำเชื่อมเสมอไป ผู้อ่านจึงต้องอนุมานจากสถานการณ์ เช่น Feeling unwell, she left early. หมายถึง “เธอกลับก่อนเพราะรู้สึกไม่สบาย” ได้ตามบริบท แต่ถ้าต้องการให้เหตุผลชัดเจนที่สุด ใช้ประโยคเต็มที่มี because ก็ได้ ไม่จำเป็นต้องย่อทุกครั้ง

4. ใช้รูปช่องที่ 3 เพื่อบอกการถูกกระทำหรือสภาพ

  • Warned about the traffic, we left early. — เมื่อได้รับคำเตือนเรื่องรถติด เราก็ออกเดินทางแต่เช้า
  • Exhausted, she fell asleep. — เธอเหนื่อยล้าจนหลับไป

ในประโยคแรก we เป็นผู้ได้รับคำเตือน ส่วน exhausted ในประโยคหลังเน้นสภาพเหนื่อยล้าของ she คำอย่างนี้อาจทำหน้าที่คล้าย คำคุณศัพท์ คือคำที่บอกลักษณะหรือสภาพ ไม่จำเป็นต้องคิดว่าทุกตัวอย่างถูกย่อมาจากประโยคเต็มแบบเดียวกันเสมอไป

5. ใช้ having เพื่อเน้นว่าเสร็จก่อน

รูป having + กริยาช่องที่ 3 แสดงว่าการกระทำในส่วนขยายเสร็จก่อนเหตุการณ์หลัก

  • Having checked the address, we booked a taxi. — หลังจากตรวจสอบที่อยู่แล้ว เราก็จองแท็กซี่
  • Having been repaired, the lift is safe to use again. — หลังจากได้รับการซ่อมแล้ว ลิฟต์ก็กลับมาใช้งานได้อย่างปลอดภัย

ประโยคแรกเป็นการทำเอง ส่วนประโยคที่สองเป็นการถูกซ่อม จึงต้องมี been ด้วย ทั้งนี้ การทำก่อนอีกเหตุการณ์ไม่ได้บังคับให้ใช้ having เสมอไป ถ้าลำดับชัดจากบริบทหรือใช้คำเชื่อมอย่าง after อยู่แล้ว รูปที่สั้นกว่ามักเป็นธรรมชาติกว่า เช่น After checking the address, we booked a taxi. — หลังจากตรวจสอบที่อยู่ เราก็จองแท็กซี่

6. การปฏิเสธและเครื่องหมายจุลภาค

วาง not ไว้หน้ารูปกริยาของส่วนขยาย

  • Not wanting to interrupt, I sent a message instead. — เพราะไม่อยากขัดจังหวะ ฉันจึงส่งข้อความแทน
  • Not having received a reply, she called again. — เนื่องจากยังไม่ได้รับคำตอบ เธอจึงโทรไปอีกครั้ง

เมื่อส่วนขยายบอกเบื้องหลังและอยู่ต้นประโยค โดยปกติใส่เครื่องหมายจุลภาคหลังส่วนขยายนั้น เช่น Feeling tired, I went home. — เพราะรู้สึกเหนื่อย ฉันจึงกลับบ้าน แต่เมื่อส่วนขยายอยู่หลังนามและจำเป็นต่อการระบุว่าหมายถึงใคร ไม่ต้องคั่น เช่น The people waiting outside have appointments. — คนที่รออยู่ข้างนอกนัดไว้แล้ว

หากเป็นข้อมูลเสริมเกี่ยวกับคนหรือสิ่งที่ระบุชัดอยู่แล้ว ให้คั่นด้วยจุลภาค

  • My bicycle, damaged in the accident, is still at the repair shop. — จักรยานของฉันซึ่งเสียหายจากอุบัติเหตุยังอยู่ที่ร้านซ่อม

ตรงนี้เราทราบอยู่แล้วว่าพูดถึงจักรยานของฉัน ส่วนที่คั่นไว้เพียงเพิ่มข้อมูล ไม่ได้ใช้คัดว่าหมายถึงคันไหน

ตัวอย่างในสถานการณ์จริง

ลองอ่านส่วนตัวหนาแล้วถามว่า “ใครทำหรือใครอยู่ในสภาพนี้” ก่อนดูคำอธิบาย

ภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย จุดสังเกต
The man standing there is my father. ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือพ่อของฉัน ขยายว่าหมายถึงผู้ชายคนไหน
Anyone needing a receipt should ask at the counter. ใครที่ต้องการใบเสร็จให้ขอที่เคาน์เตอร์ ใช้รูป -ing แม้ความหมายไม่ได้เน้นว่ากำลังกระทำ
The documents sent this morning contain the new prices. เอกสารที่ส่งไปเมื่อเช้ามีราคาใหม่อยู่ด้วย เอกสารเป็นสิ่งที่ถูกส่ง
Exhausted, she fell asleep. เธอเหนื่อยล้าจนหลับไป บอกสภาพของประธาน
Having finished work, I went home. หลังจากทำงานเสร็จ ฉันก็กลับบ้าน เน้นว่าทำงานเสร็จก่อน
Not knowing what to do, I waited. เพราะไม่รู้ว่าจะทำอะไร ฉันจึงรอ ปฏิเสธสภาวะที่เป็นเหตุผล
Carrying two heavy bags, he struggled to open the door. เขาถือกระเป๋าหนักสองใบอยู่ จึงเปิดประตูได้อย่างทุลักทุเล สองการกระทำเกิดในช่วงเดียวกัน
Invited at the last minute, we had little time to prepare. เราได้รับเชิญอย่างกระชั้นชิด จึงมีเวลาเตรียมตัวน้อย ประธานเป็นผู้ได้รับเชิญ
Having been delayed by rain, the match started at nine. หลังจากต้องเลื่อนเพราะฝน การแข่งขันก็เริ่มตอนเก้าโมง การแข่งขันถูกเลื่อนก่อนเริ่ม
While waiting for the bus, I checked the route. ระหว่างรอรถเมล์ ฉันตรวจสอบเส้นทาง เก็บคำเชื่อมเพื่อให้เวลาแจ่มชัด
If stored correctly, the medicine will last until next year. ถ้าเก็บอย่างถูกวิธี ยานี้จะเก็บไว้ได้ถึงปีหน้า เป็นเงื่อนไข ไม่ใช่รายงานว่าเก็บแล้ว
The road was closed, forcing us to take a different route. ถนนถูกปิด ทำให้เราต้องใช้เส้นทางอื่น ส่วนท้ายบอกผลของเหตุการณ์ทั้งประโยค

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

1. ย่อแล้วประธานกลายเป็นคนละคน

  • ไม่ควรใช้: Walking into the office, the phone rang.
  • ควรใช้: As I walked into the office, the phone rang.
  • ความหมายที่ต้องการ: ขณะที่ฉันเดินเข้าสำนักงาน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เมื่อไม่มีประธานระบุใน walking คนอ่านจะเชื่อมกับ the phone ซึ่งกลายเป็นว่าโทรศัพท์เดินเข้าสำนักงาน ภาษาไทยละประธานได้ตามบริบทกว้างกว่า แต่โครงสร้างอังกฤษแบบนี้ต้องตรวจประธานของประโยคหลักอย่างจริงจัง หากผู้ทำต่างกัน ให้ใช้อนุประโยคเต็ม

2. ใช้รูป -ing กับสิ่งที่ถูกกระทำ

  • ผิดสำหรับความหมายนี้: The report writing yesterday is on your desk.
  • ถูก: The report written yesterday is on your desk.
  • ความหมาย: รายงานที่เขียนเมื่อวานอยู่บนโต๊ะของคุณ

รายงานไม่ได้เขียนด้วยตัวเอง ต้องใช้ written หากต้องการบอกว่ารายงานกำลังถูกเขียนอยู่ จึงใช้ being written ไม่ใช่ writing

3. ใช้กริยาช่องที่ 2 หลัง having

  • ผิด: Having went home, I realised I'd left my keys at work.
  • ถูก: Having gone home, I realised I'd left my keys at work.
  • ความหมาย: หลังจากกลับถึงบ้าน ฉันถึงรู้ว่าลืมกุญแจไว้ที่ทำงาน

Having ต้องตามด้วยกริยาช่องที่ 3 คือ gone ไม่ใช่รูปอดีต went โดยกริยาช่องที่ 2 คือรูปที่ใช้เป็นกริยาหลักในประโยคอดีตทั่วไป

4. ตัดกริยาหลักจนไม่เหลือประโยคสมบูรณ์

  • ยังไม่เป็นประโยคสมบูรณ์: The customer waiting near the door.
  • ถูก: The customer waiting near the door needs help.
  • ความหมาย: ลูกค้าที่รออยู่ใกล้ประตูต้องการความช่วยเหลือ

Waiting near the door เพียงขยายว่าหมายถึงลูกค้าคนไหน ยังไม่ได้บอกใจความหลักของประโยค ต้องมีกริยาหลัก เช่น needs ด้วย หากต้องการบอกแค่ว่าลูกค้ากำลังรอ ให้ใช้ The customer is waiting near the door. — ลูกค้ากำลังรออยู่ใกล้ประตู

5. ย่อส่วนขยายนามทั้งที่นามนั้นไม่ใช่ผู้ทำ

  • ไม่ตรงความหมาย: The colleague helping yesterday thanked me.
  • ตรงความหมาย: The colleague I helped yesterday thanked me.
  • ความหมายที่ต้องการ: เพื่อนร่วมงานที่ฉันช่วยเมื่อวานมาขอบคุณฉัน

ในประโยคที่ต้องการ I เป็นผู้ช่วย ส่วนเพื่อนร่วมงานเป็นผู้รับการช่วยเหลือ การใช้ helping หลังเพื่อนร่วมงานจะเปลี่ยนให้เขาเป็นผู้ช่วย จึงไม่ใช่เพียงการทำให้ประโยคสั้นลง แต่เปลี่ยนความหมายไปด้วย

ข้อควรรู้ในการใช้งาน

ความกระชับต้องไม่แลกกับความชัดเจน

ส่วนขยายหลังนาม เช่น “คนที่รออยู่” หรือ “เอกสารที่แนบมา” พบได้ทั่วไปทั้งในการพูดและเขียน ส่วนที่ขึ้นต้นด้วย Having… หรือส่วนขยายยาว ๆ มักพบในภาษาเขียน รายงาน และเรื่องเล่ามากกว่าบทสนทนาสบาย ๆ ในชีวิตประจำวัน ประโยคเต็มที่มีคำว่า “เพราะ” หรือ “หลังจาก” มักพูดง่ายและฟังเป็นธรรมชาติกว่า

ภาษาไทยอาจใช้ “เดินไปคุยไป” หรือ “ตรวจเสร็จแล้วส่งได้เลย” โดยไม่ต้องเปลี่ยนรูปกริยา แต่ภาษาอังกฤษต้องเลือกว่าจะใช้ -ing รูปช่องที่ 3 หรือรูปที่บอกว่าเสร็จก่อน อย่าเริ่มจากแปลคำว่า “แล้ว” ให้เป็น having ทุกครั้ง ควรเริ่มจากดูว่าใครเป็นผู้ทำ และต้องการเน้นลำดับมากเพียงใด

อย่าย่อจนเหตุผลหรือเงื่อนไขกำกวม

ส่วนขยายเปล่า ๆ ไม่ได้ระบุชัดเสมอว่าเป็นเหตุผล เวลา หรือเงื่อนไข หากข้อความเกี่ยวกับข้อกำหนด ความปลอดภัย หรือเหตุผลที่ต้องแม่นยำ ควรเก็บคำเชื่อมหรือใช้ประโยคเต็ม เช่น If the medicine is stored correctly, it will last until next year. — ถ้าเก็บยาอย่างถูกวิธี ยาจะเก็บไว้ได้ถึงปีหน้า

ไม่ควรนำส่วนขยายหลายชุดมาเรียงหน้าประโยคหลักจนผู้อ่านต้องรอนานกว่าจะรู้ใจความ การแบ่งเป็นสองประโยคมักอ่านง่ายกว่าการพยายามย่อทุกอย่างไว้ในประโยคเดียว

ต่อยอด: ความแตกต่างที่ช่วยให้อ่านได้แม่นขึ้น

กำลังถูกทำ กับถูกทำเสร็จแล้ว

สามรูปนี้ให้ภาพต่างกัน แม้ใช้ขยายเอกสารเหมือนกัน

  • The report being translated is confidential. — รายงานที่กำลังถูกแปลเป็นความลับ
  • The report translated last week is confidential. — รายงานที่แปลเมื่อสัปดาห์ก่อนเป็นความลับ
  • Having been translated, the report is ready for review. — หลังจากแปลเสร็จแล้ว รายงานก็พร้อมให้ตรวจทาน

Being translated เน้นกระบวนการที่กำลังดำเนินอยู่ ส่วน translated last week ระบุรายงานด้วยการแปลในอดีต และ having been translated เน้นว่าการแปลเสร็จก่อนสภาพพร้อมตรวจทาน ไม่ควรใช้ทั้งสามรูปแทนกันโดยไม่ดูภาพเวลาที่ต้องการสื่อ

เก็บคำเชื่อมไว้ได้

เราอาจใช้คำเชื่อมอย่าง while, when, before, after, if หรือ although ร่วมกับส่วนขยายที่เหมาะสมได้ โดยไม่ได้หมายความว่าคำเชื่อมทุกคำใช้ได้กับทุกรูป

  • Before signing the contract, read the payment terms. — ก่อนเซ็นสัญญา ให้อ่านเงื่อนไขการชำระเงิน
  • Although warned about the risks, he continued. — แม้ได้รับคำเตือนเรื่องความเสี่ยง เขาก็ยังทำต่อ

ในประโยคคำสั่งอย่างตัวอย่างแรก ประธานที่ไม่ได้เขียนออกมาคือผู้ฟังหรือผู้อ่าน ผู้ที่อ่านเงื่อนไขกับผู้ที่จะเซ็นจึงเป็นคนเดียวกัน ส่วนตัวอย่างหลังคงคำว่า “แม้” ไว้เพื่อให้ความขัดแย้งของสองเหตุการณ์ชัดเจน

รูป -ing ที่ตามท้ายอาจบอกผลของทั้งเหตุการณ์

หลัก “ใช้ประธานเดียวกัน” สำคัญมากสำหรับส่วนขยายบอกการกระทำประกอบ แต่ไม่ครอบคลุมการใช้ทุกชนิด รูป -ing หลังจุลภาคบางครั้งสื่อผลที่เกิดจากเหตุการณ์ทั้งหมด

  • The train was cancelled, leaving hundreds of passengers stranded. — รถไฟถูกยกเลิก ทำให้ผู้โดยสารหลายร้อยคนตกค้าง

ตรงนี้ไม่จำเป็นต้องมองว่ารถไฟเป็นผู้ลงมือ “ทิ้ง” ผู้โดยสาร การยกเลิกรถไฟทั้งเหตุการณ์เป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาตกค้าง การวางส่วนบอกผลไว้ท้ายประโยคช่วยให้เห็นความสัมพันธ์นี้ชัด แต่หากไม่แน่ใจ ใช้ประโยคเต็มสองประโยคจะปลอดภัยกว่า

โครงสร้างที่มีประธานของตัวเอง

ภาษาเขียนมีโครงสร้างอีกชนิดที่ส่วนขยายระบุประธานของตัวเอง จึงไม่ต้องใช้ประธานร่วมกับประโยคหลัก

  • Weather permitting, we'll have lunch outside. — ถ้าสภาพอากาศเอื้ออำนวย เราจะกินมื้อกลางวันข้างนอก
  • The last bus having left, we took a taxi. — เพราะรถเมล์เที่ยวสุดท้ายออกไปแล้ว เราจึงนั่งแท็กซี่

ตัวอย่างแรกมี weather เป็นประธานของ permitting ตัวอย่างที่สองมี the last bus เป็นประธานของ having left โครงสร้างหลังค่อนข้างเป็นภาษาเขียน ไม่จำเป็นต้องใช้ในการสนทนาทั่วไป และไม่ใช่ข้ออ้างให้ละประธานจนกำกวม: จุดสำคัญคือส่วนขยายเหล่านี้ มีประธานของตัวเองระบุอยู่จริง

รูป -ing เหมือนกัน แต่หน้าที่ไม่เหมือนกัน

  • Swimming every morning helps me relax. — การว่ายน้ำทุกเช้าช่วยให้ฉันผ่อนคลาย
  • Swimming across the pool, I noticed a loose tile. — ขณะว่ายข้ามสระ ฉันสังเกตเห็นกระเบื้องที่หลวมแผ่นหนึ่ง

ในประโยคแรก “การว่ายน้ำทุกเช้า” ทำหน้าที่เป็นประธาน ไม่ใช่ส่วนขยายที่ย่อเหตุการณ์ประกอบ ส่วนประโยคหลังมี I เป็นประธานหลัก และส่วนที่ขึ้นต้นด้วย swimming บอกว่าฉันสังเกตเห็นกระเบื้องขณะทำอะไร การดูหน้าที่ทั้งส่วนจึงสำคัญกว่าการเห็น -ing แล้วตั้งชื่อทันที

วิธีฝึกด้วยตัวเอง

  1. วงผู้ทำก่อนย่อประโยค เขียนสองเหตุการณ์เกี่ยวกับชีวิตประจำวัน เช่น ตรวจเอกสารแล้วส่งอีเมล ระบุประธานของทั้งสองส่วน ถ้าเป็นคนเดียวกันจึงลองย่อ หากคนละคนให้เก็บประโยคเต็มไว้ หลังย่อ ลองขยายกลับเพื่อเช็กว่าความหมายเดิมยังอยู่ครบ
  2. ฝึกเป็นชุดสามภาพ เลือกสิ่งหนึ่ง เช่น รายงาน แล้วเขียนว่า “กำลังถูกตรวจ” “ตรวจเมื่อวาน” และ “ตรวจเสร็จแล้วจึงส่งต่อ” ฝึกเลือก being checked, checked และ having been checked ให้ตรงภาพ พร้อมอธิบายเหตุผลเป็นภาษาไทยสั้น ๆ
  3. อ่านออกเสียงทั้งแบบย่อและแบบเต็ม เมื่อพบส่วนขยายในข่าวหรืออีเมล ให้ขยายเป็นประโยคที่มีคำเชื่อมก่อน แล้วค่อยตัดสินว่ารูปย่อช่วยให้อ่านง่ายขึ้นหรือไม่ เป้าหมายไม่ใช่เขียนให้สั้นที่สุด แต่คือรู้ว่าเมื่อใดควรย่อและเมื่อใดควรพูดให้ชัด

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

  • พื้นฐานที่ควรรู้: การใช้รูปกำลังกระทำในปัจจุบัน — ทบทวนการสร้างรูป -ing และความต่างระหว่างกริยาหลักที่มี be กับส่วนขยายอย่าง standing there ที่ไม่ได้บอกกาลด้วยตัวเอง

ความรู้พื้นฐาน

ปัจจุบันกาลต่อเนื่องในภาษาอังกฤษA1

แนวคิดระดับ B2 อื่นๆ

แนวคิดนี้ในภาษาอื่น

เปรียบเทียบในทุกภาษา