B2

การคาดคะเนอดีตด้วยกริยาช่วยในภาษาอังกฤษ

Past Modals

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนผังไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบน Settemila Lingue

สรุปสั้น ๆ

เมื่อจะคาดคะเนว่าเกิดอะไรขึ้นไปแล้ว ใช้ กริยาช่วย + have + กริยาช่องที่ 3 โดย must have หมายถึงมั่นใจว่าเกิดขึ้น may/might/could have หมายถึงอาจเกิดขึ้น และ can't/couldn't have หมายถึงมั่นใจว่าเป็นไปไม่ได้ เช่น She must have forgotten. แปลว่า “เธอคงลืมแน่ ๆ” ส่วน should have มักใช้บอกว่าสิ่งหนึ่งควรเกิดขึ้นแต่ไม่ได้เกิด หรือใช้บอกความคาดหมาย จึงไม่ใช่คำแทนการคาดคะเนทุกแบบ

ภาพรวม

ลองนึกว่ากลับถึงบ้านแล้วเห็นพื้นเปียก แต่ไม่ได้อยู่ตอนฝนตก เราอาจพูดว่า “ฝนคงตกไปแล้วแน่ ๆ” หรือเพื่อนยังมาไม่ถึงที่นัด ก็อาจคิดว่า “เขาอาจหลงทาง” ประโยคเหล่านี้ไม่ได้รายงานสิ่งที่เห็นกับตา แต่เป็นการนำหลักฐานมาสรุปความเป็นไปได้ ภาษาอังกฤษใช้กริยาช่วย เช่น must, might, can't เพื่อบอกระดับความมั่นใจ และเติม have กับกริยาช่องที่ 3 เพื่อมองย้อนกลับไปยังเหตุการณ์ก่อนหน้า

หัวข้อนี้เป็นทักษะสำคัญระดับ B2 เพราะช่วยให้พูดเรื่องที่ยังไม่รู้แน่ได้แม่นยำขึ้น ไม่ว่าจะอธิบายว่าทำไมลูกค้าไม่มาตามนัด หาสาเหตุของงานที่ผิดพลาด หรือคุยกันว่าใครอาจเห็นข้อความแล้ว สิ่งที่ต้องเลือกจึงมีสองอย่าง ได้แก่ เหตุการณ์นั้นอยู่ในเวลาใด และ ผู้พูดมั่นใจแค่ไหน อย่าเลือกกริยาช่วยจากคำแปลไทยเพียงคำเดียว

สำหรับผู้ใช้ภาษาไทย จุดที่ต้องระวังคือภาษาไทยมักใช้คำว่า “คง” “อาจ” “ไปแล้ว” หรืออาศัยบริบท โดยไม่เปลี่ยนรูปกริยา แต่ภาษาอังกฤษต้องแสดงโครงสร้างให้ครบ และคำว่า “ต้อง” ก็มีสองความหมาย เช่น “ต้องส่งงาน” เป็นหน้าที่ ส่วน “เขาต้องส่งไปแล้วแน่ ๆ” เป็นข้อสรุปจากหลักฐาน ในบทนี้เราเน้นความหมายแบบหลัง พร้อมแยกการเสียดายหรือตำหนิด้วย should have ออกให้ชัดเจน

โครงสร้างและวิธีเลือกใช้

เริ่มจากรูปประโยคเดียวที่ใช้ร่วมกัน

โครงสร้างหลักคือ ประธาน + กริยาช่วย + have + กริยาช่องที่ 3 โดยประธานหมายถึงคนหรือสิ่งที่เรากำลังพูดถึง และกริยาช่วยในที่นี้คือคำที่บอกท่าทีของผู้พูด เช่น มั่นใจ สงสัย หรือมองว่าเป็นไปไม่ได้

กริยาช่องที่ 3 คือรูปกริยาที่ใช้หลัง have ในโครงสร้างนี้ กริยาปกติมักลงท้ายด้วย -ed เช่น worked ส่วนกริยาไม่ปกติต้องจำเป็นคำ ๆ เช่น go → gone, see → seen, know → known, forget → forgotten อย่าสับสนกับกริยาช่องที่ 2 ซึ่งเป็นรูปที่ใช้เล่าอดีตโดยตรง เช่น went หรือ saw

โครงสร้าง ความหมายหลัก
must have + past participle สรุปอย่างมั่นใจว่าเกิดขึ้นแล้ว
may/might/could have + past participle เป็นไปได้ว่าเกิดขึ้นแล้ว
can't/couldn't have + past participle สรุปว่าไม่น่าเป็นไปได้เลยว่าเกิดขึ้น
may not/might not have + past participle เป็นไปได้ว่าไม่ได้เกิดขึ้น
should have + past participle ควรทำไปแล้ว หรือคาดว่าคงทำไปแล้ว
shouldn't have + past participle ไม่ควรทำสิ่งนั้นไปแล้ว

คำว่า past participle ในตารางหมายถึงกริยาช่องที่ 3 ที่อธิบายข้างต้น หลังคำกริยาช่วยเหล่านี้ใช้ have เสมอ ไม่เปลี่ยนเป็น has แม้ประธานเป็น he หรือ she และไม่เปลี่ยนเป็น had เพียงเพราะกำลังพูดเรื่องอดีต

  • She must have left. — เธอคงออกไปแล้วแน่ ๆ
  • They must have left. — พวกเขาคงออกไปแล้วแน่ ๆ

ในประโยคนี้ have ทำหน้าที่สร้างรูปที่มองย้อนกลับไป ไม่ได้แปลว่า “มี” และ must have ไม่ใช่กริยาสองคำที่ต่างคนต่างแปลได้

มั่นใจว่าเกิดขึ้น ใช้ must have

ใช้ must have เมื่อหลักฐานทำให้รู้สึกว่าคำอธิบายหนึ่งน่าเชื่อมาก ไม่ใช่เพียงเดาสุ่ม แต่ก็ยังเป็นข้อสรุปของผู้พูด ไม่ใช่การรับรองว่าไม่มีทางผิด

  • Her coat is still here. She must have left in a hurry. — เสื้อคลุมของเธอยังอยู่ตรงนี้ เธอคงรีบออกไปแน่ ๆ
  • You must have been tired after that journey. — หลังเดินทางแบบนั้น คุณคงเหนื่อยมากแน่ ๆ

คำว่า been เป็นกริยาช่องที่ 3 ของ be จึงใช้ได้เมื่อพูดถึงสภาพ เช่น เหนื่อย ป่วย หรืออยู่ที่ไหน ไม่จำเป็นต้องเป็นการกระทำเสมอไป

ระวังว่า must have ไม่ได้หมายถึง “จำเป็นต้องทำในอดีต” ถ้าจะบอกหน้าที่หรือความจำเป็นในอดีต มักใช้ had to เช่น I had to work late. — ตอนนั้นฉันจำเป็นต้องทำงานจนดึก แต่ I must have worked late. คือ “ฉันคงทำงานจนดึกแน่ ๆ” ซึ่งฟังเหมือนกำลังอนุมานหรือจำเหตุการณ์ไม่ได้ชัด

ยังไม่แน่ใจ ใช้ may have, might have หรือ could have

ทั้งสามรูปใช้เสนอความเป็นไปได้ในอดีตได้ โดยไม่ยืนยันว่าเกิดจริง

  • She may have missed the message. — เธออาจไม่ทันเห็นข้อความ
  • She might have missed the message. — เธออาจไม่ทันเห็นข้อความก็ได้
  • She could have missed the message. — เป็นไปได้ว่าเธอไม่ทันเห็นข้อความ

ไม่ควรท่องว่าแต่ละคำเท่ากับความน่าจะเป็นกี่เปอร์เซ็นต์ เพราะน้ำเสียง หลักฐาน และบริบทมีผลมาก might มักทำให้คำพูดฟังเผื่อความเป็นไปได้มากขึ้น แต่ไม่ได้มีลำดับความมั่นใจตายตัวที่ใช้ได้กับทุกประโยค

Could have มีอีกความหมายที่สำคัญ คือ “มีโอกาสทำได้ แต่ไม่ได้ทำ” จึงควรอ่านประโยครอบข้างด้วย เรื่องนี้จะอธิบายเพิ่มเติมในหัวข้อการใช้ขั้นต่อไป

มั่นใจว่าเป็นไปไม่ได้ ใช้ can't have หรือ couldn't have

ใช้เมื่อหลักฐานขัดกับเหตุการณ์ที่กำลังพูดถึง จนผู้พูดตัดความเป็นไปได้นั้นออก

  • He can't have known about the change. Nobody told him. — เขาไม่มีทางรู้เรื่องการเปลี่ยนแปลงนั้น เพราะไม่มีใครบอกเขา
  • They couldn't have arrived before noon. Their flight landed at one. — พวกเขาไม่มีทางมาถึงก่อนเที่ยง เพราะเครื่องบินลงตอนบ่ายโมง

ทั้ง can't have และ couldn't have ใช้คาดคะเนอดีตแบบปฏิเสธได้ ไม่ใช่ว่า can't have พูดถึงปัจจุบันเสมอ และ couldn't have เท่านั้นที่พูดถึงอดีต ในตัวอย่างข้างต้น ทั้งสองรูปมองย้อนกลับไปยังสิ่งที่อาจเกิดขึ้นแล้ว ส่วนความต่างด้านน้ำเสียงและความหมายอื่นต้องดูบริบท

เปรียบเทียบกับ might not have ซึ่งยังไม่ฟันธง:

  • He might not have known. — เขาอาจไม่รู้ก็ได้
  • He can't have known. — เขาไม่มีทางรู้แน่ ๆ

ประโยคแรกเปิดทางว่าเขาอาจรู้หรือไม่รู้ ส่วนประโยคหลังยืนยันความเห็นของผู้พูดว่าเขาไม่รู้ ความต่างนี้สำคัญมากในการคุยเรื่องความรับผิดชอบหรือความผิดพลาดของคนอื่น

should have ไม่ได้เป็นแค่ระดับความมั่นใจอีกระดับหนึ่ง

Should have มีสองการใช้หลักที่ต้องแยกกัน

การมองย้อนว่าควรทำ แต่ไม่ได้ทำ พบได้บ่อยเมื่อเสียดาย ตำหนิ หรือให้คำแนะนำย้อนหลัง:

  • You should have told me. — คุณน่าจะบอกฉันก่อน
  • I should have checked the address. — ฉันน่าจะตรวจที่อยู่ให้ดีก่อน
  • I shouldn't have sent that message. — ฉันไม่น่าส่งข้อความนั้นไปเลย

ในบริบททั่วไป ผู้พูดสื่อว่าไม่ได้บอกหรือไม่ได้ตรวจ ส่วนตัวอย่างปฏิเสธสื่อว่าส่งข้อความไปแล้ว แต่รู้สึกว่าไม่ควรทำ

การบอกความคาดหมาย ใช้เมื่อคิดว่าสิ่งหนึ่งน่าจะเสร็จหรือเกิดขึ้นตามแผนแล้ว แต่ยังไม่ได้ตรวจสอบ:

  • The parcel should have arrived by now. — ป่านนี้พัสดุน่าจะถึงแล้ว

ประโยคพัสดุไม่ได้แปลว่าพัสดุยังไม่ถึงเสมอไป อาจถึงแล้วก็ได้ ผู้พูดเพียงคาดตามกำหนด ดังนั้น should have ไม่ได้แปลว่า “สิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้น” โดยอัตโนมัติ ต้องดูว่ากำลังประเมินการตัดสินใจในอดีตหรือคาดผลตามปกติ

ตัวอย่างในสถานการณ์จริง

ตารางต่อไปนี้แสดงทั้งการสรุปจากหลักฐาน การเผื่อความเป็นไปได้ และการมองย้อนว่าควรทำอะไร คำแปลไทยเลือกตามสถานการณ์ ไม่จำเป็นต้องแปลกริยาช่วยด้วยคำเดิมทุกครั้ง

ประโยคภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย จุดสังเกต
She must have forgotten. เธอคงลืมแน่ ๆ มั่นใจว่าอาการลืมเป็นคำอธิบายที่เหมาะสม
They might have got lost. พวกเขาอาจหลงทางก็ได้ เสนอเหตุผลว่าทำไมยังมาไม่ถึง
He can't have known. เขาไม่มีทางรู้เรื่องนั้นแน่ ๆ ตัดความเป็นไปได้ว่าเขารู้
You should have told me. คุณน่าจะบอกฉันก่อน ตำหนิหรือเสียดายที่อีกฝ่ายไม่ได้บอก
The roads are wet. It must have rained last night. ถนนเปียก เมื่อคืนฝนคงตกแน่ ๆ ใช้สภาพที่เห็นตอนนี้อนุมานอดีต
I may have left my keys at the office. ฉันอาจทิ้งกุญแจไว้ที่สำนักงาน ยังไม่แน่ใจว่ากุญแจอยู่ที่ไหน
The driver could have taken a different route. คนขับอาจใช้เส้นทางอื่นก็ได้ เป็นคำอธิบายที่เป็นไปได้ ไม่ยืนยันว่าใช้จริง
She might not have seen the new timetable. เธออาจยังไม่เห็นตารางเวลาใหม่ ไม่แน่ใจว่าเธอเห็นหรือไม่
You can't have seen Niran at lunch. He's been abroad all week. คุณไม่มีทางเห็นนิรันดร์ตอนมื้อเที่ยงหรอก เขาอยู่ต่างประเทศมาตลอดสัปดาห์ มีหลักฐานขัดกับสิ่งที่อีกฝ่ายเล่า
They couldn't have finished in ten minutes. There were fifty pages to check. พวกเขาไม่มีทางทำเสร็จในสิบนาที มีตั้งห้าสิบหน้าที่ต้องตรวจ ผู้พูดเห็นว่าเวลาไม่พอ
She must have been working when I called. ตอนฉันโทรไป เธอคงกำลังทำงานอยู่แน่ ๆ คาดคะเนกิจกรรมที่ดำเนินอยู่ในตอนนั้น
The file may have been deleted by mistake. ไฟล์อาจถูกลบไปโดยไม่ได้ตั้งใจ คาดคะเนสิ่งที่เกิดกับไฟล์
I shouldn't have ignored your warning. ฉันไม่น่ามองข้ามคำเตือนของคุณเลย ยอมรับว่าทำไปแล้วและเสียใจ
The guests should have arrived by now. ป่านนี้แขกน่าจะมาถึงแล้ว คาดหมายตามเวลา ไม่ยืนยันว่าแขกยังไม่มา
Could she have sent it to the wrong address? เป็นไปได้ไหมว่าเธอส่งไปผิดที่อยู่ ตั้งคำถามเกี่ยวกับสาเหตุที่เป็นไปได้

ในตัวอย่าง got lost คำว่า got เป็นกริยาช่องที่ 3 ที่ใช้ตามแบบอังกฤษ ส่วนแบบอเมริกันมักพบ gotten lost ความต่างนี้ไม่เปลี่ยนหลักการใช้กริยาช่วยเพื่อคาดคะเนอดีต

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

1. เติม -s หลัง have ตามประธาน

  • ไม่ถูก: She must has forgotten.
  • ถูก: She must have forgotten. — เธอคงลืมแน่ ๆ
  • เหตุผล: หลัง must ใช้รูป have ไม่เปลี่ยนตามประธาน และอย่าเปลี่ยนเป็น had เพื่อให้ดูเป็นอดีต เพราะส่วน have + กริยาช่องที่ 3 ทำหน้าที่นั้นอยู่แล้ว

2. ใช้กริยาช่องที่ 2 แทนช่องที่ 3

  • ไม่ถูก: They might have went home.
  • ถูก: They might have gone home. — พวกเขาอาจกลับบ้านไปแล้ว
  • เหตุผล: went ใช้เล่าอดีตโดยตรง แต่หลัง have ในโครงสร้างนี้ต้องเป็น gone เช่นเดียวกับ saw → seen และ knew → known

3. ละ have เพราะภาษาไทยไม่ต้องมีคำเทียบตรงตัว

  • ไม่ตรงกับความหมายที่ต้องการ: She must leave early yesterday.
  • ถูกเมื่อคาดคะเนอดีต: She must have left early yesterday. — เมื่อวานเธอคงออกไปเร็วแน่ ๆ
  • เหตุผล: คำบอกเวลาอย่าง yesterday ไม่ทำให้รูปกริยาเปลี่ยนหน้าที่เอง ต้องใช้โครงสร้างย้อนอดีตให้ครบ และถ้าหมายถึงเมื่อวานเธอจำเป็นต้องออกเร็ว ให้ใช้ She had to leave early yesterday. — เมื่อวานเธอจำเป็นต้องออกไปเร็ว

4. ใช้ mustn't have เป็นคู่ปฏิเสธอัตโนมัติของ must have

  • ควรหลีกเลี่ยงเมื่อหมายถึง “ไม่มีทางทำ”: He mustn't have taken the keys.
  • ชัดเจนกว่า: He can't have taken the keys. — เขาไม่มีทางหยิบกุญแจไปแน่ ๆ
  • เหตุผล: คู่หลักที่ควรฝึกคือ must have สำหรับการสรุปว่าจริง และ can't have สำหรับการสรุปว่าเป็นไปไม่ได้ อย่าต่อกฎจาก mustn't ที่ใช้ห้ามทำโดยตรง อย่างไรก็ตาม must not have พบได้จริงในความหมาย “คงไม่ได้ทำ” จึงไม่ใช่รูปที่ผิดเสมอไป ดูรายละเอียดในหัวข้อขั้นต่อไป

5. มองว่า might not have กับ couldn't have เหมือนกัน

  • ไม่ตรงกับความหมาย “อาจไม่ได้ยิน”: She couldn't have heard the announcement.
  • ตรงกว่า: She might not have heard the announcement. — เธออาจไม่ได้ยินประกาศ
  • เหตุผล: รูปแรกสื่อว่าไม่มีทางได้ยิน ส่วนรูปหลังเป็นเพียงความเป็นไปได้ว่าไม่ได้ยิน การเลือกผิดอาจทำให้ฟังมั่นใจเกินหลักฐาน

6. ใช้ should have เมื่อต้องการสรุปอย่างมั่นใจ

  • ไม่ตรงกับความหมาย “คงเหนื่อยมากแน่ ๆ”: You should have been exhausted after the flight.
  • ตรงกว่า: You must have been exhausted after the flight. — หลังบินมาแบบนั้น คุณคงเหนื่อยมากแน่ ๆ
  • เหตุผล: ประโยคแรกอาจเป็นการบอกความคาดหมายว่าอีกฝ่ายน่าจะเหนื่อย จึงไม่ได้ผิดไวยากรณ์ แต่ไม่ใช่คำแทน must have โดยตรง เลือกจากเจตนาว่าจะสรุปจากหลักฐาน คาดตามปกติ หรือวิจารณ์สิ่งที่เกิดไปแล้ว

ข้อสังเกตในการใช้งาน

ความมั่นใจไม่เท่ากับข้อเท็จจริง

แม้ใช้ must have ผู้พูดก็อาจคิดผิดได้ เช่น เห็นถนนเปียกแล้วสรุปว่าฝนตก ทั้งที่อาจมีคนล้างถนน หากมีหลักฐานไม่มาก หรือกำลังพูดถึงเรื่องละเอียดอ่อนอย่างการกล่าวหาว่าใครทำเอกสารหาย การใช้ may have หรือ might have จะช่วยให้ไม่ฟังเหมือนตัดสินไปแล้ว

  • You must have deleted the file. — คุณคงลบไฟล์ไปแน่ ๆ
  • You might have deleted the file by accident. — คุณอาจเผลอลบไฟล์ไปก็ได้

ประโยคหลังไม่ได้สุภาพเสมอไป แต่เปิดพื้นที่ให้มีคำอธิบายอื่นมากกว่า ส่วน You should have checked. — คุณน่าจะตรวจดูก่อน อาจฟังเป็นการตำหนิ แม้ผู้พูดเพียงอยากช่วย การรับผิดชอบด้วย I should have checked. — ฉันน่าจะตรวจดูก่อน จึงมีน้ำเสียงต่างกันมาก

รูปย่อในบทสนทนา

อาจพบ must've, might've, could've, should've ในงานเขียนที่เลียนเสียงพูด โดย 've ย่อมาจาก have เช่น I should've called. — ฉันน่าจะโทรไปก่อน ในงานเขียนทางการใช้รูปเต็มได้ชัดเจนกว่า

เพราะ have ที่ไม่เน้นเสียงอาจฟังคล้าย of ผู้เรียนจึงมักเขียนผิดเป็น should of หรือ must of แต่ในโครงสร้างนี้ต้องเขียน should have และ must have เสมอ การฟังไม่ชัดไม่ใช่เหตุให้ตัดคำนี้ทิ้งจากประโยค

ถามหาความเป็นไปได้โดยไม่ใช้ do

เมื่อตั้งคำถาม ให้นำกริยาช่วยมาไว้หน้าประธาน ไม่ต้องเติม did

  • Could he have misunderstood the instructions? — เป็นไปได้ไหมว่าเขาเข้าใจคำสั่งผิด
  • Might we have missed something? — เราอาจมองข้ามอะไรไปหรือเปล่า

Might we have…? มักฟังเป็นการตั้งข้อสงสัยอย่างระมัดระวัง และค่อนข้างเป็นทางการกว่า Could we have…? ส่วน Can he have forgotten? — เป็นไปได้หรือที่เขาจะลืม พบได้โดยเฉพาะในแบบอังกฤษ แต่หากต้องการรูปคำถามที่ใช้ได้กว้าง ฝึก Could … have …? ไว้ก่อนก็เพียงพอ

ต่อยอดให้ใช้ได้แม่นยำขึ้น

แยกเวลาเกิดเหตุออกจากเวลาที่เราสรุป

การใช้ must have ไม่จำเป็นต้องแปลว่า “ตอนนั้นคิดว่า…” บ่อยครั้งเรา กำลังสรุปตอนนี้เกี่ยวกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ และเหตุการณ์ก่อนหน้าอาจเพิ่งเกิดเมื่อไม่กี่วินาทีก็ได้

ประโยคภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย มุมมองเรื่องเวลา
She must be at home. เธอคงอยู่บ้านแน่ ๆ คาดคะเนสภาพตอนนี้
She must have been at home when you called. ตอนคุณโทรไป เธอคงอยู่บ้านแน่ ๆ คาดคะเนสภาพในตอนก่อนหน้า
She might be working. เธออาจกำลังทำงานอยู่ กิจกรรมที่อาจดำเนินอยู่ตอนนี้
She might have been working when you called. ตอนคุณโทรไป เธออาจกำลังทำงานอยู่ กิจกรรมที่อาจดำเนินอยู่ในอดีต

จึงไม่ควรคิดว่า might หรือ could เป็นคำที่แปลว่าอดีตได้ด้วยตัวเองเสมอ สิ่งสำคัญคือโครงสร้างที่ตามมาและเวลาที่อ้างถึง

กิจกรรมที่กำลังดำเนินอยู่ และสิ่งที่ถูกกระทำ

ถ้าจะเน้นว่าตอนนั้นกำลังทำอะไร ใช้ กริยาช่วย + have been + กริยาเติม -ing ซึ่งเป็นรูปที่แสดงกิจกรรมต่อเนื่อง

  • They must have been waiting for hours. — พวกเขาคงรออยู่หลายชั่วโมงแน่ ๆ
  • He might have been driving when you texted. — ตอนคุณส่งข้อความไป เขาอาจกำลังขับรถอยู่

ถ้าจะเน้นสิ่งที่ถูกกระทำ ใช้ กริยาช่วย + have been + กริยาช่องที่ 3 รูปนี้เรียกว่ารูปถูกกระทำ คือประธานเป็นฝ่ายได้รับผลจากการกระทำ ไม่ใช่ผู้ลงมือ

  • The booking may have been cancelled. — การจองอาจถูกยกเลิกไปแล้ว
  • The door can't have been locked properly. — ประตูไม่มีทางถูกล็อกไว้อย่างเรียบร้อยแน่ ๆ

ทั้งสองแบบมี have been เหมือนกัน ให้ดูคำถัดไปว่าเป็นกิจกรรมที่ดำเนินอยู่ เช่น waiting หรือสิ่งที่เกิดกับประธาน เช่น cancelled

could have อาจพูดถึงโอกาสที่ไม่ได้ใช้

เปรียบเทียบสองสถานการณ์นี้:

  • She could have taken a taxi. I'm not sure how she got home. — เธออาจนั่งแท็กซี่ไปก็ได้ ฉันไม่แน่ใจว่าเธอกลับบ้านอย่างไร
  • She could have taken a taxi, but she chose to walk. — เธอจะนั่งแท็กซี่ก็ได้ แต่เธอเลือกเดิน

ประโยคแรกเป็นการคาดคะเนเหตุการณ์จริงที่ยังไม่รู้ ส่วนประโยคหลังยืนยันว่ามีทางเลือกแต่ไม่ได้ใช้ หากต้องการให้ความหมาย “อาจทำไปแล้ว” ชัดเจนขึ้น อาจเลือก may have หรือ might have แทน

ในทำนองเดียวกัน You could have told me. — คุณจะบอกฉันก็ได้นี่ อาจเป็นการตำหนิว่าอีกฝ่ายมีโอกาสบอกแต่ไม่บอก ไม่ใช่เดาว่าอีกฝ่ายได้บอกไปแล้ว

couldn't have อาจอยู่ในเหตุการณ์สมมติ

Could not have ไม่ได้ใช้ปฏิเสธการคาดคะเนอย่างเดียว แต่อาจบอกว่าไม่สามารถทำสิ่งหนึ่งได้ในเงื่อนไขสมมติ:

  • I couldn't have finished without your help. — ถ้าไม่ได้คุณช่วย ฉันคงทำไม่เสร็จ

ประโยคนี้มักใช้ขอบคุณ ผู้พูดอาจทำงานเสร็จจริงเพราะได้รับความช่วยเหลือ จึงไม่ควรอ่านว่า “ฉันไม่มีทางทำเสร็จจริง ๆ” โดยละเงื่อนไขที่ตามมา

ความต่างระหว่าง must not have กับ can't have

กฎพื้นฐานให้ใช้ can't have เมื่อจะบอกว่า “ไม่มีทางเกิดขึ้น” แต่ในภาษาที่ใช้จริง โดยเฉพาะแบบอเมริกัน จะพบ must not have เพื่อสรุปอย่างมั่นใจว่า สิ่งนั้นไม่ได้เกิดขึ้น

  • She must not have received the email; she asked me to send it again. — เธอคงไม่ได้รับอีเมลแน่ ๆ เพราะเธอขอให้ฉันส่งอีกครั้ง
  • She can't have received the email; I haven't sent it yet. — เธอไม่มีทางได้รับอีเมล เพราะฉันยังไม่ได้ส่งเลย

รูปแรกเสนอ “ไม่ได้รับ” เป็นคำอธิบายที่น่าเชื่อ ส่วนรูปหลังตัดความเป็นไปได้ของ “ได้รับ” ออก สำหรับการใช้งานทั่วไป can't have เป็นตัวเลือกพื้นฐานที่ชัดเจนเมื่อหมายถึงเป็นไปไม่ได้ อย่าเพิ่งเหมารวมจากรูป mustn't ซึ่งมักใช้เป็นข้อห้ามในประโยคแบบอื่น

ความคาดหมายด้วย should have และ ought to have

Should have ที่แปลว่า “ป่านนี้น่าจะ…” ประเมินจากกำหนดการหรือสิ่งที่ปกติควรเป็น ขณะที่ must have มักแสดงว่าหลักฐานพาไปสู่ข้อสรุปที่มั่นใจกว่า

  • The train should have arrived by now. — ตามกำหนด ป่านนี้รถไฟน่าจะถึงแล้ว
  • The train must have arrived; people are coming out of the station. — รถไฟคงถึงแล้วแน่ ๆ เพราะมีคนกำลังเดินออกจากสถานี

อีกทางเลือกคือ ought to have ซึ่งใช้ได้ทั้งความคาดหมายและการมองย้อนว่าควรทำ เช่น I ought to have called earlier. — ฉันน่าจะโทรมาเร็วกว่านี้ แต่ should have ใช้แพร่หลายกว่าและเป็นรูปหลักที่ควรฝึกให้คล่องก่อน

วิธีฝึกด้วยตนเอง

  1. ฝึกเชื่อมหลักฐานกับระดับความมั่นใจ เขียนสถานการณ์สั้น ๆ เช่น เพื่อนไม่รับสาย แล้วตั้งคำอธิบายอย่างน้อยสองแบบ: She might have fallen asleep. — เธออาจหลับไปแล้ว และ She might have left her phone at home. — เธออาจทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน จากนั้นเพิ่มหลักฐานและตัดสินว่าเพียงพอจะเปลี่ยนเป็น must have หรือยัง วิธีนี้ช่วยให้เลือกตามความหมาย ไม่ใช่ท่องคำเทียบไทย

  2. ฝึกกริยาช่องที่ 3 ในประโยคเต็ม เลือกคำที่ใช้บ่อย เช่น gone, seen, known, forgotten, taken แล้วสร้างประโยคคาดคะเน อย่าท่องเฉพาะคำกริยา เพราะข้อผิดพลาดมักอยู่ที่การลืม have หรือเผลอใช้ has ลองอ่านออกเสียงทั้งประโยคให้ส่วน might have gone ติดกันเป็นชุด

  3. แยก “เดาว่าเกิดอะไร” ออกจาก “น่าจะทำอะไร” บันทึกวันละสองประโยค ประโยคหนึ่งเสนอความเป็นไปได้ด้วย might have อีกประโยคทบทวนการตัดสินใจด้วย should have เช่น I might have saved it in another folder. — ฉันอาจบันทึกไว้ในอีกโฟลเดอร์ และ I should have named the file clearly. — ฉันน่าจะตั้งชื่อไฟล์ให้ชัดเจน แล้วตรวจว่าประโยคแรกยังไม่ยืนยันเหตุการณ์ ส่วนประโยคหลังประเมินสิ่งที่ทำหรือไม่ได้ทำไปแล้ว

ก่อนจบการฝึก ลองถามตัวเองสามข้อ: กำลังพูดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าหรือไม่ มี have + กริยาช่องที่ 3 ครบหรือยัง และกริยาช่วยที่เลือกแสดงความมั่นใจตรงกับหลักฐานจริงหรือไม่

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

ความรู้พื้นฐาน

คำกริยาช่วยบอกความเป็นไปได้ในภาษาอังกฤษB1

แนวคิดที่ต่อยอดจากนี้

แนวคิดระดับ B2 อื่นๆ

แนวคิดนี้ในภาษาอื่น

เปรียบเทียบในทุกภาษา