A2

การใช้ who, which, that ขยายนามในภาษาอังกฤษ

Basic Relative Clauses

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนผังไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบน Settemila Lingue

สรุปสั้น ๆ

ใช้ who ขยายคน ใช้ which ขยายสิ่งของหรือสัตว์ และใช้ that แทนได้ทั้งสองกลุ่มเมื่อข้อความนั้นช่วยระบุว่าหมายถึงคนไหนหรือสิ่งไหน เช่น The woman who lives upstairs is a doctor. แปลว่า “ผู้หญิงที่อยู่ชั้นบนเป็นหมอ” ข้อความขยายแบบระบุให้ชัดนี้ไม่ใส่จุลภาค หากคำเชื่อมเป็นสิ่งที่ถูกกระทำ เช่น the book that I bought หรือ “หนังสือที่ฉันซื้อ” มักละคำเชื่อมได้ แต่ถ้าคำเชื่อมเป็นผู้ทำ เช่น the woman who lives upstairs จะละไม่ได้

ภาพรวม

เวลาพูดว่า “คนที่โทรมาเมื่อเช้า” หรือ “ร้านที่เราชอบ” เราไม่ได้เพียงกล่าวถึงคนหรือร้าน แต่กำลังช่วยให้ผู้ฟังรู้ว่าหมายถึงคนไหนหรือร้านไหน ภาษาอังกฤษทำเช่นนี้ได้ด้วย อนุประโยคขยายนาม คือส่วนข้อความที่มีคำกริยาและทำหน้าที่ขยาย คำนาม ซึ่งเป็นคำเรียกคน สัตว์ สิ่งของ หรือแนวคิด ส่วนขยายนี้เรียกว่า relative clause และมักขึ้นต้นด้วย who, which หรือ that

โครงสร้างนี้เริ่มเรียนกันในระดับ A2 และใช้ได้จริงตั้งแต่การบรรยายคนในที่ทำงานไปจนถึงการเลือกสินค้า อ่านประกาศ หรืออธิบายปัญหา แทนที่จะพูดสองประโยคว่า I need a phone. It has a good camera. หรือ “ฉันต้องการโทรศัพท์ โทรศัพท์เครื่องนั้นมีกล้องดี” เรารวมเป็น I need a phone that has a good camera. หรือ “ฉันต้องการโทรศัพท์ที่มีกล้องดี” ได้อย่างกระชับและเป็นธรรมชาติ

สำหรับผู้ใช้ภาษาไทย ข้อดีคือทั้งสองภาษามักวางส่วนขยายชนิดนี้ไว้หลังคำนามเหมือนกัน แต่คำว่า “ที่” ในภาษาไทยใช้ได้กว้างกว่า จึงต้องฝึกแยกว่าคำนามเป็นคนหรือสิ่งของ และคำเชื่อมทำหน้าที่อะไรในส่วนขยาย บทเรียนช่วงแรกจะเน้นส่วนขยายที่จำเป็นต่อการระบุคำนาม ส่วนเรื่องจุลภาค ข้อมูลเสริม และรูปทางการจะอยู่ในช่วงต่อยอด

หลักการใช้และการสร้างประโยค

1. วางข้อความขยายหลังคำนามที่ต้องการระบุ

เริ่มจากคำนามที่ผู้ฟังยังอาจไม่รู้ว่าหมายถึงสิ่งไหน แล้ววางคำเชื่อมกับข้อความอธิบายไว้ต่อท้าย

  • The man who lives next door — ผู้ชายที่อยู่บ้านข้าง ๆ
  • The book which I bought — หนังสือที่ฉันซื้อ
  • The car that I want — รถที่ฉันอยากได้

สามตัวอย่างนี้เป็นเพียงกลุ่มคำที่เรียกคนหรือสิ่งของ ยังไม่ใช่ประโยคบอกเล่าที่สมบูรณ์ แม้ส่วนขยายจะมีกริยาอยู่แล้วก็ตาม หากต้องการบอกอะไรเกี่ยวกับคนหรือสิ่งนั้น ต้องเติมข้อความหลัก เช่น The man who lives next door is very friendly. แปลว่า “ผู้ชายที่อยู่บ้านข้าง ๆ เป็นมิตรมาก” ในที่นี้ who lives next door ช่วยระบุผู้ชาย ส่วน is very friendly บอกข้อมูลหลักเกี่ยวกับเขา

ส่วนขยายไม่จำเป็นต้องอยู่ท้ายประโยคเสมอไป ตำแหน่งขึ้นอยู่กับคำนามที่ขยาย:

  • People who work hard succeed. — คนที่ทำงานหนักประสบความสำเร็จ
  • I know people who work hard. — ฉันรู้จักคนที่ทำงานหนัก

ประโยคแรกมีคำนามที่ขยายอยู่ต้นประโยค ส่วนประโยคที่สองอยู่ท้ายประโยค แต่ทั้งคู่ยังวางส่วนขยายต่อจาก people เหมือนกัน

2. เลือกคำเชื่อมให้ตรงกับคนหรือสิ่งที่ขยาย

คำเชื่อมในบทนี้เรียกว่า สรรพนามสัมพันธ์ หมายถึงคำที่เชื่อมข้อความขยายเข้ากับคำนาม และทำหน้าที่แทนคำนามนั้นภายในส่วนขยายด้วย ไม่ใช่เพียงคำเชื่อมที่เติมเข้าไปเฉย ๆ

คำที่ใช้ ใช้ขยายอะไร แนวทางสำหรับผู้เริ่มต้น
who คน เป็นตัวเลือกพื้นฐานที่ชัดเจนเมื่อพูดถึงคน
which สิ่งของ สัตว์ หรือแนวคิด ใช้ระบุว่าสิ่งไหนหรือเรื่องไหน
that คน สิ่งของ สัตว์ หรือแนวคิด ใช้ในส่วนขยายแบบระบุให้ชัด โดยไม่ใส่จุลภาค

ตัวอย่างที่ใช้แทนกันได้ในส่วนขยายแบบระบุให้ชัด:

  • The teacher who helped me was patient. / The teacher that helped me was patient. — ครูที่ช่วยฉันใจเย็น
  • The bag which I ordered has arrived. / The bag that I ordered has arrived. — กระเป๋าที่ฉันสั่งมาถึงแล้ว

คำว่า that ที่ขยายนามในลักษณะนี้ไม่ได้แปลว่า “นั้น” โดยตรง แม้จะสะกดเหมือน that ที่ใช้ชี้สิ่งของก็ตาม ใน the bag that I ordered ให้เข้าใจเป็น “กระเป๋าที่ฉันสั่ง” ไม่ใช่พยายามแปล that แยกออกจากโครงสร้าง

3. แยกว่าคำเชื่อมเป็นผู้ทำหรือผู้ถูกกระทำ

ประธาน คือส่วนที่บอกว่าใครหรืออะไรทำกริยา หรือเป็นสิ่งที่ประโยคกำลังบอกลักษณะ ส่วน กรรม คือคนหรือสิ่งที่กริยานั้นมุ่งถึง เช่น ใน “ฉันซื้อหนังสือ” คำว่า “ฉัน” เป็นประธาน และ “หนังสือ” เป็นกรรม การแยกสองหน้าที่นี้ช่วยให้รู้ว่าละคำเชื่อมได้หรือไม่

กรณีคำเชื่อมเป็นประธาน

  • The woman who called me is my aunt. — ผู้หญิงที่โทรหาฉันคือป้าของฉัน

ในส่วน who called me ผู้หญิงเป็นคนโทร คำว่า who จึงเป็นประธานของ called ไม่ต้องใส่ she ซ้ำ และละ who ไม่ได้

กรณีคำเชื่อมเป็นกรรม

  • The woman who I called is my aunt. — ผู้หญิงที่ฉันโทรหาคือป้าของฉัน

ในส่วน who I called คนโทรคือ I ส่วนผู้หญิงเป็นคนที่ได้รับการโทรหา คำว่า who จึงเป็นกรรม ในส่วนขยายแบบระบุให้ชัด เราละได้เป็น The woman I called is my aunt. โดยความหมายไม่เปลี่ยน

รูปภาษาอังกฤษ ความหมาย หน้าที่และการละคำเชื่อม
the man who lives next door ผู้ชายที่อยู่บ้านข้าง ๆ ผู้ชายเป็นคนอยู่ ละคำเชื่อมไม่ได้
the book which I bought หนังสือที่ฉันซื้อ ฉันเป็นคนซื้อ หนังสือเป็นกรรม ละคำเชื่อมได้
the car that I want รถที่ฉันอยากได้ ฉันเป็นคนอยากได้ รถเป็นกรรม ละคำเชื่อมได้
people who work hard คนที่ทำงานหนัก คนเหล่านั้นเป็นคนทำงาน ละคำเชื่อมไม่ได้

วิธีตรวจที่ใช้ได้บ่อยคือดูว่าหลังคำเชื่อมมีประธานอีกตัวหรือไม่ ใน which I bought มี I อยู่แล้ว จึงเห็นได้ง่ายว่า which ไม่ใช่ประธาน แต่ใน who lives next door ไม่มีประธานอื่น เพราะ who ทำหน้าที่นั้นอยู่ หลักสำคัญคือตรวจหน้าที่จริง ไม่ใช่จำเพียงว่าคำเชื่อมตัวใดละได้

4. อย่าใส่คำแทนคนหรือสิ่งเดิมซ้ำ

เมื่อใช้ who, which หรือ that แล้ว คำนั้นทำหน้าที่แทนคำนามที่ขยายอยู่ จึงไม่เติม he, she, it หรือ them ซ้ำในตำแหน่งเดียวกัน

  • I like the jacket that you bought. — ฉันชอบเสื้อแจ็กเก็ตที่คุณซื้อ

ในประโยคนี้ that เป็นเสื้อแจ็กเก็ตที่ถูกซื้อแล้ว จึงไม่เติม it หลัง bought หากแยกกลับเป็นสองประโยค จะได้ I like the jacket. You bought it. หรือ “ฉันชอบเสื้อแจ็กเก็ตตัวนั้น คุณซื้อมันมา” แต่เมื่อรวมกัน ตำแหน่งของ it ถูกแทนด้วยคำเชื่อม

ผู้เรียนที่คุ้นกับการพูดแยกเป็น “เสื้อที่คุณซื้อมันมา” ควรระวังเป็นพิเศษ ภาษาอังกฤษมาตรฐานไม่ใช้คำแทนซ้ำเช่นนี้ในโครงสร้างที่กำลังเรียน

5. ใช้กริยาให้สัมพันธ์กับคำนามที่ขยาย

กริยา คือคำที่บอกการกระทำหรือสภาพ เช่น อยู่ ทำงาน หรือชอบ เมื่อคำเชื่อมเป็นประธาน รูปกริยาจะต้องสอดคล้องกับคำนามที่คำเชื่อมแทน ไม่ได้ดูจากรูป who หรือ that เพียงอย่างเดียว

  • A person who works here can help you. — คนที่ทำงานที่นี่สักคนช่วยคุณได้
  • People who work here can help you. — คนที่ทำงานที่นี่ช่วยคุณได้

person หมายถึงคนเดียว จึงใช้ works ส่วน people หมายถึงหลายคน จึงใช้ work ความต่างนี้เห็นชัดในกาลปัจจุบันทั่วไป ภาษาไทยไม่เปลี่ยนรูป “ทำงาน” ตามจำนวนคน จึงเป็นจุดที่ต้องตั้งใจตรวจเมื่อเขียนภาษาอังกฤษ

ตัวอย่างในสถานการณ์จริง

ตัวอย่างต่อไปนี้มีทั้งการบอกว่าหมายถึงคนไหน การเลือกสิ่งของ และการละคำเชื่อมเมื่อเป็นกรรม ให้สังเกตว่าข้อความขยายช่วยตอบคำถามว่า “คนไหน” หรือ “อันไหน” อย่างไร

ภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย จุดสังเกต
The man who lives next door works at a hospital. ผู้ชายที่อยู่บ้านข้าง ๆ ทำงานที่โรงพยาบาล ใช้คำขยายระบุผู้ชายคนที่พูดถึง
The book which I bought is on the desk. หนังสือที่ฉันซื้ออยู่บนโต๊ะทำงาน หนังสือเป็นกรรมของการซื้อ
The car that I want is too expensive. รถที่ฉันอยากได้แพงเกินไป ใช้กับสิ่งของ และละคำเชื่อมได้
People who work hard succeed. คนที่ทำงานหนักประสบความสำเร็จ ประธานในส่วนขยายหมายถึงคนหลายคน
Is she the nurse who helped you yesterday? เธอคือพยาบาลที่ช่วยคุณเมื่อวานหรือเปล่า โครงสร้างเดียวกันใช้ในประโยคคำถามได้
We need someone who speaks Thai. เราต้องการคนที่พูดภาษาไทยได้สักคน ไม่จำเป็นต้องรู้ก่อนว่าคนนั้นเป็นใคร
The bus that goes to the airport stops here. รถโดยสารที่ไปสนามบินจอดที่นี่ รถเป็นสิ่งที่ไปสนามบิน จึงละคำเชื่อมไม่ได้
I can't find the receipt which you gave me. ฉันหาใบเสร็จที่คุณให้ฉันไม่เจอ คุณเป็นคนให้ ส่วนใบเสร็จเป็นสิ่งที่ถูกให้
The shoes I ordered are too small. รองเท้าที่ฉันสั่งเล็กเกินไป ละคำเชื่อมที่เป็นกรรม
The colleague I sit next to is from Chiang Mai. เพื่อนร่วมงานที่ฉันนั่งข้าง ๆ เป็นคนเชียงใหม่ ละคำเชื่อมได้ แต่ยังต้องมีคำบอกความสัมพันธ์ท้ายส่วนขยาย
Do you have a charger that works with this phone? คุณมีที่ชาร์จที่ใช้กับโทรศัพท์เครื่องนี้ได้ไหม ขยายของที่ต้องการหา ยังไม่ได้ระบุชิ้นแน่นอน
The woman who called you is waiting outside. ผู้หญิงที่โทรหาคุณกำลังรออยู่ข้างนอก ผู้หญิงเป็นคนโทร จึงไม่ละคำเชื่อม

สังเกตว่า that ไม่ได้ใช้ได้เฉพาะกับสิ่งที่มีอยู่ชิ้นเดียว และส่วนขยายก็ไม่ได้ทำให้ต้องใช้ the ทุกครั้ง ใน a charger that works with this phone ผู้พูดต้องการที่ชาร์จสักชิ้นที่มีคุณสมบัติตรงเงื่อนไข ส่วน the charger that I bought yesterday หมายถึงที่ชาร์จชิ้นที่ผู้พูดซื้อเมื่อวานอย่างเจาะจง

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

1. ใช้คำสำหรับสิ่งของขยายคน

  • ไม่ถูก: The woman which lives upstairs is a doctor.
  • ถูก: The woman who lives upstairs is a doctor. — ผู้หญิงที่อยู่ชั้นบนเป็นหมอ
  • เหตุผล: เมื่อขยายคน ให้ใช้ who หรือใช้ that ในส่วนขยายแบบระบุให้ชัด ไม่ใช้ which ในโครงสร้างพื้นฐานนี้

2. ใส่ประธานซ้ำหลังคำเชื่อม

  • ไม่ถูก: The man who he lives next door is friendly.
  • ถูก: The man who lives next door is friendly. — ผู้ชายที่อยู่บ้านข้าง ๆ เป็นมิตร
  • เหตุผล: who ทำหน้าที่เป็นประธานของ lives แล้ว จึงไม่ใส่ he เพิ่ม

3. ใส่กรรมซ้ำท้ายส่วนขยาย

  • ไม่ถูก: The book that I bought it is expensive.
  • ถูก: The book that I bought is expensive. — หนังสือที่ฉันซื้อแพง
  • เหตุผล: that แทนหนังสือที่ถูกซื้ออยู่แล้ว จึงไม่ต้องมี it ประโยคนี้จะละ that เป็น The book I bought is expensive. ก็ได้

4. ละคำเชื่อมทั้งที่เป็นผู้ทำ

  • ไม่ถูก: I need a phone has a good camera.
  • ถูก: I need a phone that has a good camera. — ฉันต้องการโทรศัพท์ที่มีกล้องดี
  • เหตุผล: that เป็นประธานของ has จึงละไม่ได้ ต่างจาก the phone I bought หรือ “โทรศัพท์ที่ฉันซื้อ” ซึ่งมี I เป็นประธานอยู่แล้ว

5. เปลี่ยนลำดับคำเป็นคำถาม

  • ไม่ถูก: The car which do you want is outside.
  • ถูก: The car which you want is outside. — รถที่คุณอยากได้อยู่ข้างนอก
  • เหตุผล: which you want เป็นข้อความขยาย ไม่ใช่คำถาม จึงไม่เพิ่ม do แบบที่ใช้ในคำถาม Which car do you want? หรือ “คุณอยากได้รถคันไหน”

6. ใช้จุลภาคคู่กับคำเชื่อมผิดชนิด

  • ไม่ถูก: My laptop, that I bought last year, is broken.
  • ถูก: My laptop, which I bought last year, is broken. — แล็ปท็อปของฉัน ซึ่งฉันซื้อเมื่อปีที่แล้ว เสียแล้ว
  • เหตุผล: เมื่อผู้ฟังรู้แล้วว่าหมายถึงแล็ปท็อปเครื่องไหน และแทรกเรื่องที่ซื้อเมื่อปีที่แล้วเป็นข้อมูลเสริม ให้ใช้ which กับจุลภาค ไม่ใช้ that หากกำลังแยกแล็ปท็อปเครื่องนี้ออกจากเครื่องอื่น ต้องใช้ส่วนขยายแบบไม่มีจุลภาคแทน ความหมายจึงไม่เหมือนกันเสียทีเดียว

ข้อสังเกตในการใช้งาน

การเลือกคำในบทสนทนากับงานเขียน

เมื่อพูดถึงคน who เป็นตัวเลือกที่ใช้ได้กว้างทั้งการพูดและการเขียน ส่วน that ก็ใช้ขยายคนได้ตามปกติในส่วนขยายแบบระบุให้ชัด ไม่ใช่ข้อผิดพลาด เช่น She's the person that helped me. แปลว่า “เธอคือคนที่ช่วยฉัน”

เมื่อพูดถึงสิ่งของ that และ which ใช้ได้ทั้งคู่ในส่วนขยายแบบระบุให้ชัด แต่คู่มือการเขียนแบบอเมริกันหลายแห่งนิยมให้ใช้ that สำหรับส่วนระบุ และใช้ which สำหรับข้อมูลเสริมที่มีจุลภาค การใช้ which แบบไม่มีจุลภาคยังพบเป็นปกติ โดยเฉพาะในภาษาอังกฤษแบบบริติช จึงไม่ควรจำว่า which ต้องมีจุลภาคเสมอ หากเขียนงานให้สำนักพิมพ์หรือองค์กร ควรทำตามแนวทางของที่นั้น

การละคำเชื่อมที่เป็นกรรมพบได้บ่อยในบทสนทนา เช่น The café we like is closed today. หรือ “คาเฟ่ที่เราชอบปิดวันนี้” รูปนี้เป็นภาษาอังกฤษมาตรฐาน ไม่ใช่การพูดผิด และไม่จำเป็นต้องเติมคำเชื่อมทุกครั้งเพื่อให้ดูถูกต้อง

สัตว์ใช้คำใด

สำหรับสัตว์ทั่วไป มักใช้ which หรือ that เช่น The dog that lives next door barks at night. แปลว่า “สุนัขที่อยู่บ้านข้าง ๆ เห่าตอนกลางคืน” แต่เมื่อพูดถึงสัตว์เลี้ยงที่ผูกพันหรือมองเหมือนสมาชิกครอบครัว ก็อาจใช้ who ได้ อย่าเพิ่งนำข้อสังเกตนี้ไปทำให้กฎพื้นฐานซับซ้อน สำหรับผู้เริ่มต้นให้ใช้ who กับคน และ which/that กับสิ่งของหรือสัตว์ทั่วไปก่อน

ต่อยอดจากพื้นฐาน: ความหมาย จุลภาค และรูปทางการ

ช่วงนี้ยังไม่จำเป็นต้องใช้ได้ทั้งหมดในระดับ A2 แต่ควรรู้ไว้เพื่ออ่านประโยคที่ซับซ้อนขึ้น โดยเฉพาะความต่างระหว่างข้อความที่ช่วยระบุคำนามกับข้อความที่เพียงเล่าเพิ่ม

ส่วนระบุให้ชัดกับส่วนข้อมูลเสริม

ส่วนขยายแบบจำกัดความ คือข้อความที่ช่วยแยกว่าเราหมายถึงคนไหนหรือสิ่งไหน ไม่ใช้จุลภาค ส่วน ส่วนขยายแบบไม่จำกัดความ คือข้อมูลที่เล่าเพิ่มเกี่ยวกับคนหรือสิ่งที่ระบุชัดแล้ว ใช้จุลภาคคั่น หากแทรกกลางประโยคต้องมีจุลภาคทั้งก่อนและหลังส่วนขยาย

เปรียบเทียบสองประโยคนี้:

  • My sister who lives in London is visiting us. — พี่สาวหรือน้องสาวคนที่อยู่ลอนดอนจะมาเยี่ยมเรา
  • My sister, who lives in London, is visiting us. — พี่สาวหรือน้องสาวของฉันจะมาเยี่ยมเรา เธออยู่ลอนดอน

ประโยคแรกใช้ที่อยู่ช่วยแยกว่าเป็นพี่สาวหรือน้องสาวคนไหน โดยทั่วไปจึงชวนให้เข้าใจว่ามีพี่น้องผู้หญิงมากกว่าหนึ่งคน ประโยคที่สองถือว่าผู้ฟังระบุตัวเธอได้อยู่แล้ว แล้วจึงเสริมว่าเธออยู่ลอนดอน จุลภาคจึงไม่ได้มีไว้เพียงบอกให้หยุดหายใจ แต่บอกความสัมพันธ์ของข้อมูลด้วย

สิ่งที่เปรียบเทียบ ส่วนระบุให้ชัด ส่วนข้อมูลเสริม
หน้าที่ บอกว่าหมายถึงคนไหนหรือสิ่งไหน เล่าเพิ่มเกี่ยวกับคนหรือสิ่งที่ชัดแล้ว
จุลภาค ไม่ใช้ ใช้คั่นส่วนขยาย
ขยายคน ใช้คำสำหรับคน หรือคำที่ใช้ได้ทั้งคนและสิ่งของ ใช้คำสำหรับคน ไม่ใช้คำที่ใช้แทนได้ทั้งสองกลุ่ม
ขยายสิ่งของ เลือกได้ทั้งสองคำสำหรับสิ่งของ ใช้คำสำหรับสิ่งของโดยเฉพาะ
การละคำเชื่อมที่เป็นกรรม ละได้ ละไม่ได้

ตัวอย่างการละไม่ได้ในส่วนข้อมูลเสริมคือ This book, which I bought yesterday, is excellent. แปลว่า “หนังสือเล่มนี้ดีมาก ฉันเพิ่งซื้อเมื่อวาน” แม้ which จะเป็นกรรมของ bought ก็ยังต้องเก็บไว้ เพราะอยู่ในส่วนขยายที่คั่นด้วยจุลภาค

เมื่อมีคำบอกความสัมพันธ์ติดอยู่ท้ายส่วนขยาย

คำบุพบท คือคำที่บอกความสัมพันธ์ เช่น กับ ถึง หรือเกี่ยวกับ ในภาษาอังกฤษมีคำอย่าง with, to, about เมื่อกริยาหรือสำนวนต้องใช้คำเหล่านี้ เราต้องเก็บไว้แม้จะย้ายหรือละคำเชื่อมแล้ว

  • The person who I spoke to was helpful. — คนที่ฉันคุยด้วยช่วยเหลือดี
  • The person I spoke to was helpful. — คนที่ฉันคุยด้วยช่วยเหลือดี
  • The topic that we talked about was interesting. — หัวข้อที่เราคุยกันน่าสนใจ

รูปที่วาง to หรือ about ท้ายส่วนขยายเป็นธรรมชาติ ไม่จำเป็นต้องหลีกเลี่ยงในบทสนทนา หากเขียนเป็นทางการมากขึ้น อาจวางคำบุพบทหน้าคำเชื่อมได้ เช่น The person to whom I spoke was helpful. ซึ่งแปลว่า “คนที่ฉันคุยด้วยช่วยเหลือดี” โดย whom เป็นรูปที่ใช้กับคนเมื่อเป็นกรรม พบเด่นในภาษาเขียนทางการ

สำหรับสิ่งของใช้ which ได้ เช่น The topic about which we spoke was interesting. แปลว่า “หัวข้อที่เราพูดถึงน่าสนใจ” รูปนี้ถูกต้องแต่เป็นทางการกว่ารูปที่ลงท้ายด้วย about มาก ไม่ใช้ that ต่อหลังคำบุพบทที่ย้ายมาข้างหน้า จึงไม่ใช้รูป about that เพื่อเชื่อมส่วนขยายชนิดนี้

บางบริบทนิยมใช้คำที่ใช้ได้ทั้งคนและสิ่งของ

หลังคำอย่าง everything, nothing หรือ the only มักพบ that โดยเฉพาะเมื่อขยายสิ่งของ เช่น:

  • Everything that I need is here. — ทุกอย่างที่ฉันต้องการอยู่ที่นี่
  • This is the only key that opens the door. — นี่คือกุญแจดอกเดียวที่เปิดประตูได้

ประโยคแรกละ that ได้เป็น Everything I need is here. ส่วนประโยคที่สองละไม่ได้ เพราะ that เป็นประธานของ opens ข้อสังเกตเรื่องคำที่นิยมใช้ไม่ได้เปลี่ยนกฎการละคำเชื่อม และไม่ควรขยายเป็นกฎตายตัวว่าในทุกบริบทต้องใช้คำเดียวเท่านั้น

รูปอื่นที่มักเรียนต่อจากเรื่องนี้

เมื่อพูดถึงสถานที่ เวลา หรือความเป็นเจ้าของ จะพบ where, when, whose เช่น the café where we met — “คาเฟ่ที่เราเจอกัน”, the day when we met — “วันที่เราเจอกัน” และ the woman whose bag was stolen — “ผู้หญิงที่กระเป๋าถูกขโมย” คำเหล่านี้ทำหน้าที่ต่างจากการแทนประธานหรือกรรมตรง ๆ จึงควรแยกเรียนต่อ ไม่เปลี่ยนคำว่า “ที่” ในภาษาไทยเป็น that ทุกแห่งโดยอัตโนมัติ

นอกจากนี้ which อาจอ้างถึงเหตุการณ์ทั้งประโยคก่อนหน้า ไม่ได้ขยายเพียงคำนาม เช่น The train was late, which made me miss the meeting. แปลว่า “รถไฟมาช้า ซึ่งทำให้ฉันไปประชุมไม่ทัน” สิ่งที่ทำให้ไปไม่ทันคือเหตุการณ์รถไฟมาช้าทั้งเรื่อง รูปนี้มีจุลภาคและไม่ใช้ that แทน

อีกขั้นหนึ่งจะพบการย่อส่วนขยาย เช่น the people waiting outside — “คนที่กำลังรออยู่ข้างนอก” ซึ่งมีความหมายใกล้กับ the people who are waiting outside การย่อนี้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนโครงสร้างกริยา ไม่ใช่การตัด who ตัวเดียวตามใจ ในช่วงเริ่มต้น ใช้รูปเต็มให้คล่องก่อนจะปลอดภัยกว่า

วิธีฝึกให้ใช้ได้จริง

  1. ฝึกอธิบายคนหรือสิ่งของใกล้ตัววันละสามอย่าง เลือกคำนามแล้วถามว่า “คนไหน” หรือ “ชิ้นไหน” เช่น the colleague who sits near me — “เพื่อนร่วมงานที่นั่งใกล้ฉัน” จากนั้นเติมข้อความหลักเป็น The colleague who sits near me speaks Chinese. — “เพื่อนร่วมงานที่นั่งใกล้ฉันพูดภาษาจีนได้” วิธีนี้ช่วยไม่ให้หยุดอยู่แค่กลุ่มคำที่ยังไม่เป็นประโยค
  2. จับคู่ประโยคที่มีผู้ทำต่างกัน เขียน the person who called me — “คนที่โทรหาฉัน” คู่กับ the person who I called — “คนที่ฉันโทรหา” ขีดเส้นใต้ผู้ทำในแต่ละส่วน แล้วลองละคำเชื่อมเฉพาะประโยคที่มีประธานอื่นอยู่แล้ว อย่าฝึกเพียงเลือกคำจากความหมายว่าเป็นคนหรือสิ่งของ เพราะจะยังไม่ช่วยเรื่องการละและการใส่คำซ้ำ
  3. ตรวจสามจุดก่อนส่งข้อความภาษาอังกฤษ คำเชื่อมเหมาะกับคนหรือสิ่งของหรือไม่ มีคำแทนอย่าง he หรือ it ซ้ำหรือไม่ และข้อมูลนี้ใช้ระบุตัวหรือเพียงเล่าเพิ่ม ลองใช้ The file that you sent is empty. — “ไฟล์ที่คุณส่งมาว่างเปล่า” เป็นแบบฝึก แล้วเปลี่ยนคำนามกับกริยาให้เข้ากับงานหรือชีวิตประจำวันของตนเอง

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

ความรู้พื้นฐาน

คำสรรพนามประธานในภาษาอังกฤษA1

แนวคิดที่ต่อยอดจากนี้

แนวคิดระดับ A2 อื่นๆ

แนวคิดนี้ในภาษาอื่น

เปรียบเทียบในทุกภาษา