อนุประโยคขยายคำนามด้วย where, when, whose ในภาษาอังกฤษ
Advanced Relative Clauses
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนผังไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบน Settemila Lingue
สรุปสั้น ๆ
ใช้ where ขยายสถานที่ที่เหตุการณ์เกิดขึ้น ใช้ when ขยายช่วงเวลาที่เหตุการณ์เกิดขึ้น และใช้ whose + คำนาม บอกความเกี่ยวข้องแบบเจ้าของ เช่น the city where I was born หมายถึง “เมืองที่ฉันเกิด” ส่วนข้อมูลเสริมที่ไม่ได้ใช้ระบุว่ากำลังพูดถึงคนหรือสิ่งใดต้องคั่นด้วยจุลภาค ละ who, which, that ได้เมื่อคำนั้นเป็นกรรมในส่วนขยายที่ใช้ระบุคนหรือสิ่งของ แต่ไม่ใช่ทุกคำเชื่อมจะละได้ตามกฎนี้
ภาพรวม
เวลาพูดว่า “ร้านที่เราเจอกัน” “วันที่ย้ายบ้าน” หรือ “คนที่ลูกเรียนห้องเดียวกัน” เราไม่ได้แค่เอ่ยชื่อสิ่งหนึ่ง แต่กำลังเติมข้อมูลให้ผู้ฟังรู้ว่าหมายถึงสิ่งไหน ภาษาอังกฤษใช้ อนุประโยคขยายคำนาม คือส่วนของประโยคที่มีการบอกว่าใครทำอะไรและทำหน้าที่ขยายคำนามที่อยู่ข้างหน้า โดยคำนามหมายถึงคำเรียกคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือแนวคิด เช่น ร้าน วัน และคน
เรื่องนี้ต่อยอดจาก who, which, that ที่มักเริ่มเรียนในระดับ A2 เมื่อถึงระดับ B1 จะได้ใช้ where, when, whose เพื่อเล่าถึงสถานที่ เวลา และความสัมพันธ์ของเจ้าของได้คล่องขึ้น อีกเรื่องที่สำคัญพอ ๆ กันคือการแยกว่า ส่วนขยายนั้นจำเป็นต่อการระบุสิ่งที่พูดถึง หรือเป็นเพียงข้อมูลที่แทรกเพิ่ม เพราะภาษาอังกฤษใช้เครื่องหมายจุลภาคช่วยสื่อความต่างนี้
สำหรับผู้ใช้ภาษาไทย จุดที่ต้องระวังคือคำว่า “ที่” ของเราใช้ได้กว้างมาก แต่ภาษาอังกฤษเลือกคำตามหน้าที่ในประโยค “ร้านที่ฉันทำงาน” กับ “ร้านที่ฉันชอบ” จึงไม่จำเป็นต้องใช้คำเชื่อมเหมือนกัน อย่าเลือก where เพียงเพราะคำข้างหน้าเป็นสถานที่ ให้ดูด้วยว่าสถานที่นั้นเป็นจุดเกิดเหตุการณ์ หรือเป็นสิ่งที่การกระทำนั้นมุ่งถึง
หลักการและวิธีสร้างประโยค
เริ่มจากดูว่ากำลังขยายคำไหน
ส่วนขยายมักวางหลังคำที่ต้องการอธิบายทันที เช่น
- The city where I was born is near the coast. — เมืองที่ฉันเกิดอยู่ใกล้ชายฝั่ง
- The day when we met was unusually cold. — วันที่เราเจอกันอากาศหนาวผิดปกติ
- The man whose car was stolen called the police. — ผู้ชายที่รถถูกขโมยโทรแจ้งตำรวจ
- The book (that) I read was about cooking. — หนังสือที่ฉันอ่านเป็นเรื่องเกี่ยวกับการทำอาหาร
ในประโยคสุดท้าย วงเล็บแสดงว่า that จะมีหรือไม่มีก็ได้ ไม่ใช่เครื่องหมายที่ต้องใส่เมื่อเขียนประโยคจริง ส่วนวลีอย่าง The city where I was born แปลว่า “เมืองที่ฉันเกิด” ใช้เป็นคำตอบสั้น ๆ ได้ตามบริบท แต่ถ้าต้องการประโยคบอกเล่าเต็มรูป ยังต้องมีข้อความต่อ เช่น “อยู่ใกล้ชายฝั่ง”
| รูปแบบภาษาอังกฤษ | ความหมายโดยย่อ | วิธีสังเกต |
|---|---|---|
| a place where something happens | สถานที่ที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้น | ส่วนขยายบอกว่าเกิดอะไรที่นั่น |
| a time when something happens | เวลาที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้น | ส่วนขยายบอกว่าเกิดอะไรตอนนั้น |
| a person whose car is missing | คนที่รถหาย | มีคำนามตามหลังคำที่แสดงเจ้าของ |
| a book (that) I read | หนังสือที่ฉันอ่าน | หนังสือเป็นสิ่งที่ถูกอ่าน จึงละคำเชื่อมได้ |
ใช้ where เมื่อหมายถึง “ที่นั่น”
where เชื่อมคำนามที่บอกสถานที่เข้ากับสิ่งที่เกิดขึ้นในสถานที่นั้น ลองแยกเป็นสองประโยคก่อน
- This is the café. We first met there. — นี่คือร้านกาแฟแห่งนั้น เราเจอกันครั้งแรกที่นั่น
- This is the café where we first met. — นี่คือร้านกาแฟที่เราเจอกันครั้งแรก
where รับหน้าที่สื่อความหมาย “ที่นั่น” อยู่แล้ว จึงไม่ต้องเติม there ซ้ำ รูปที่ใกล้เคียงกันคือ at which หรือ in which โดย at, in เป็นคำบุพบท คือคำที่บอกความสัมพันธ์ เช่น อยู่ที่หรืออยู่ใน และ which อ้างกลับไปยังสถานที่นั้น
- This is the café at which we first met. — นี่คือร้านกาแฟที่เราเจอกันครั้งแรก
- This is the town in which I grew up. — นี่คือเมืองที่ฉันเติบโตมา
รูปที่นำบุพบทมาไว้ข้างหน้าให้ความรู้สึกเป็นทางการกว่า ในบทสนทนาทั่วไป where มักเป็นตัวเลือกที่ลื่นไหลกว่า ไม่ต้องพยายามแปลงทุกประโยคให้เป็น in which เพราะบุพบทที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับความหมายของสถานที่และเหตุการณ์ด้วย
สถานที่ไม่ได้ต้องใช้ where เสมอไป เปรียบเทียบสองประโยคนี้
- The hotel where we stayed was quiet. — โรงแรมที่เราพักเงียบสงบ
- The hotel that we booked was expensive. — โรงแรมที่เราจองราคาแพง
ประโยคแรกคือ “เราพักที่โรงแรม” จึงใช้ where ส่วนประโยคที่สองคือ “เราจองโรงแรม” ตัวโรงแรมเป็น กรรม หรือสิ่งที่รับการกระทำของคำว่า “จอง” จึงใช้ that/which หรือไม่ใช้คำเชื่อมก็ได้: The hotel we booked was expensive. — โรงแรมที่เราจองราคาแพง
ใช้ when เมื่อหมายถึง “ตอนนั้น”
when ใช้หลังคำที่บอกเวลา เช่น วัน ปี ช่วงเวลา หรือจังหวะหนึ่งในชีวิต
- I remember the day when we met. — ฉันจำวันที่เราเจอกันได้
- That was the year when I started working. — นั่นคือปีที่ฉันเริ่มทำงาน
ในส่วนขยายที่ใช้ระบุช่วงเวลา มักละ when ได้โดยความหมายไม่เปลี่ยน
- I remember the day we met. — ฉันจำวันที่เราเจอกันได้
- That was the year I started working. — นั่นคือปีที่ฉันเริ่มทำงาน
บางบริบทใช้ that แทนได้เช่นกัน เช่น the day that we met หมายถึง “วันที่เราเจอกัน” รูปที่เป็นทางการกว่าอาจใช้ on which กับวัน หรือ in which กับปี เช่น the day on which we met หมายถึง “วันที่เราเจอกัน” เช่นเดิม
เช่นเดียวกับสถานที่ อย่าเลือกตามคำนามเพียงอย่างเดียว
- The day when we met was special. — วันที่เราเจอกันเป็นวันพิเศษ
- The day that we chose was a Monday. — วันที่เราเลือกเป็นวันจันทร์
ประโยคแรกบอกว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อไร ประโยคที่สองบอกว่าเราเลือก “วันไหน” วันจึงเป็นกรรมของ chose และละ that ได้: The day we chose was a Monday. — วันที่เราเลือกเป็นวันจันทร์
ใช้ whose + คำนาม เพื่อบอกว่าเป็นของใคร
whose เชื่อมคนหรือสิ่งหนึ่งกับสิ่งที่เป็นของเขาหรือเกี่ยวข้องกับเขา ต้องมีคำนามตามหลัง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของ ญาติ งาน หรือส่วนประกอบ เช่น whose car, whose daughter, whose work
- I spoke to a woman. Her daughter studies in Bangkok. — ฉันคุยกับผู้หญิงคนหนึ่ง ลูกสาวของเธอเรียนอยู่ที่กรุงเทพฯ
- I spoke to a woman whose daughter studies in Bangkok. — ฉันคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลูกสาวเรียนอยู่ที่กรุงเทพฯ
ให้มองว่า whose daughter มาแทน her daughter ไม่ใช่เอา whose ไปเติมหน้า her อีกที และไม่ใส่ the แทรกเป็น whose the daughter
คำนามหลัง whose อาจทำหน้าที่ต่างกันได้
- The colleague whose laptop broke is working from home. — เพื่อนร่วมงานที่แล็ปท็อปเสียกำลังทำงานจากบ้าน
- The colleague whose laptop I borrowed is away today. — วันนี้เพื่อนร่วมงานที่ฉันยืมแล็ปท็อปไม่อยู่
ในประโยคแรก whose laptop เป็น ประธาน คือสิ่งที่ประโยคย่อยกำลังบอกว่าเกิดอะไรขึ้น ส่วนประโยคที่สอง I เป็นประธานผู้ยืม และ whose laptop เป็นกรรมหรือสิ่งที่ถูกยืม ถึงจะเป็นกรรมก็ยังละ whose ไม่ได้ เพราะต้องเก็บความสัมพันธ์ว่าแล็ปท็อปเป็นของใคร
แยกส่วนขยายที่จำเป็นออกจากข้อมูลเสริม
ส่วนขยายแบบจำกัดความ คือข้อมูลที่ใช้ระบุว่าหมายถึงคนหรือสิ่งไหน ไม่ใส่จุลภาค ส่วน ส่วนขยายแบบไม่จำกัดความ คือข้อมูลเสริมเกี่ยวกับคนหรือสิ่งที่ผู้ฟังระบุได้อยู่แล้ว ต้องคั่นด้วยจุลภาค
- The office where I work is near the station. — สำนักงานที่ฉันทำงานอยู่ใกล้สถานี
- Our Bangkok office, where I work, is near the station. — สำนักงานกรุงเทพฯ ของเรา ซึ่งฉันทำงานอยู่ที่นั่น อยู่ใกล้สถานี
ประโยคแรกใช้ “ที่ฉันทำงาน” ช่วยระบุว่าสำนักงานไหน ประโยคที่สองระบุสำนักงานไว้แล้วว่าเป็นสำนักงานกรุงเทพฯ ของเรา ส่วน “ฉันทำงานอยู่ที่นั่น” จึงเป็นข้อมูลที่แทรกเพิ่ม
- My sister whose son lives in Chiang Mai is visiting us. — พี่สาวหรือน้องสาวของฉันคนที่มีลูกชายอยู่เชียงใหม่กำลังมาเยี่ยมเรา
- My sister, whose son lives in Chiang Mai, is visiting us. — พี่สาวหรือน้องสาวของฉันกำลังมาเยี่ยมเรา โดยลูกชายของเธออยู่เชียงใหม่
ประโยคแรกชวนให้เข้าใจว่ามีพี่น้องผู้หญิงหลายคนและกำลังระบุคนหนึ่ง ประโยคที่สองพูดถึงคนที่ระบุได้จากบริบทแล้ว ไม่ได้บอกเป็นกฎตายตัวว่าผู้พูดมีพี่น้องผู้หญิงเพียงคนเดียว
ถ้าข้อมูลเสริมอยู่กลางประโยค ต้องมีจุลภาคทั้งเปิดและปิด ถ้าอยู่ท้ายประโยค ใส่จุลภาคก่อนเริ่มส่วนเสริมและจบด้วยเครื่องหมายจบประโยคตามปกติ ภาษาไทยอาจใช้ “ซึ่ง” ช่วยแปล แต่ไม่ควรตัดสินการใช้จุลภาคในภาษาอังกฤษจากคำแปลไทยเพียงอย่างเดียว
ละคำเชื่อมได้เมื่อไร
ในส่วนขยายแบบจำกัดความ สามารถละ who, which, that ที่เป็นกรรมได้ โดยดูว่าในส่วนขยายมีประธานผู้ทำการกระทำอยู่แล้วหรือไม่
- The book that I read was useful. — หนังสือที่ฉันอ่านมีประโยชน์
- The book I read was useful. — หนังสือที่ฉันอ่านมีประโยชน์
I เป็นผู้อ่าน หนังสือเป็นสิ่งที่ถูกอ่าน จึงละ that ได้ แต่ถ้าคำเชื่อมทำหน้าที่เป็นประธาน จะละไม่ได้
- The book that explains this rule is on my desk. — หนังสือที่อธิบายกฎข้อนี้อยู่บนโต๊ะฉัน
ในส่วนขยาย หนังสือเป็นสิ่งที่ “อธิบาย” ถ้าตัด that ออก โครงสร้างจะไม่เหลือส่วนขยายที่ถูกต้องตามเดิม
| ตัวอย่างภาษาอังกฤษ | ความหมาย | ละได้หรือไม่ |
|---|---|---|
| The person (who) I called replied. | คนที่ฉันโทรหาตอบกลับมาแล้ว | ละได้ เพราะเป็นกรรมในส่วนขยายที่จำเป็น |
| The person who called left a message. | คนที่โทรมาฝากข้อความไว้ | ละไม่ได้ เพราะเป็นประธานของการโทร |
| Mali, who I called yesterday, agreed. | มะลิ ซึ่งฉันโทรหาเมื่อวาน ตกลงแล้ว | ละไม่ได้ เพราะเป็นข้อมูลเสริม |
| The woman whose bag I found thanked me. | ผู้หญิงที่ฉันเจอกระเป๋าของเธอขอบคุณฉัน | ละไม่ได้ เพราะต้องบอกความเป็นเจ้าของ |
| The day (when) we arrived was sunny. | วันที่เราไปถึงอากาศแจ่มใส | ละได้ตามรูปแบบส่วนขยายบอกเวลา |
การละ when เป็นรูปแบบที่ใช้กับเวลา ไม่ใช่เพราะ when เป็นกรรม ส่วน where ไม่ควรตัดทิ้งโดยอาศัยกฎละกรรมข้างต้น หากต้องการเปลี่ยนรูป มักต้องเก็บบุพบทไว้ เช่น the house where I live กับ the house I live in ต่างหมายถึง “บ้านที่ฉันอยู่” มีข้อยกเว้นบางรูปที่ใช้กันทั่วไป เช่น the place I live แต่ไม่ควรนำไปเหมารวมกับคำนามสถานที่ทุกคำ
ตัวอย่างในสถานการณ์จริง
สังเกตทั้งคำข้างหน้าและหน้าที่ของส่วนขยาย ไม่ต้องพยายามแปลทุกคำตรงตัว โดยเฉพาะ whose ซึ่งภาษาไทยมักถ่ายทอดด้วย “ที่มี…” หรือจัดประโยคใหม่ให้เป็นธรรมชาติ
| ภาษาอังกฤษ | ภาษาไทย | จุดสังเกต |
|---|---|---|
| The city where I was born has changed a lot. | เมืองที่ฉันเกิดเปลี่ยนไปมาก | เหตุการณ์เกิดในเมืองนั้น |
| Is this the café where we first met? | นี่ใช่ร้านกาแฟที่เราเจอกันครั้งแรกไหม | ระบุสถานที่นัดพบ |
| The café we chose closes at six. | ร้านกาแฟที่เราเลือกปิดหกโมง | ร้านเป็นสิ่งที่ถูกเลือก จึงละคำเชื่อมได้ |
| I still remember the day when we met. | ฉันยังจำวันที่เราเจอกันได้ | ขยายวันที่เกิดเหตุการณ์ |
| There are mornings when I don't feel like talking. | บางเช้าฉันก็ไม่อยากคุยกับใคร | ใช้ขยายช่วงเวลาที่เกิดซ้ำได้ |
| The week we moved was exhausting. | สัปดาห์ที่เราย้ายบ้านเหนื่อยมาก | ละคำเชื่อมบอกเวลา |
| The man whose car was stolen called the police. | ผู้ชายที่รถถูกขโมยโทรแจ้งตำรวจ | รถเป็นของผู้ชายคนนั้น |
| Do you know anyone whose children go to this school? | คุณรู้จักใครที่มีลูกเรียนโรงเรียนนี้บ้างไหม | แสดงความสัมพันธ์ในครอบครัว |
| The woman whose phone I found came back for it. | ผู้หญิงที่ฉันเจอโทรศัพท์ของเธอกลับมาเอาโทรศัพท์แล้ว | สิ่งที่ตามหลังคำแสดงเจ้าของเป็นกรรม |
| The book I read on the train was a gift from my mother. | หนังสือที่ฉันอ่านบนรถไฟเป็นของขวัญจากแม่ | ละคำเชื่อมที่แทนกรรม |
| Our local library, where I often study, opens on Sundays. | ห้องสมุดแถวบ้านเรา ซึ่งฉันมักไปอ่านหนังสือ เปิดวันอาทิตย์ด้วย | ข้อมูลเสริมคั่นด้วยจุลภาค |
| We moved in June, when the weather was very hot. | เราย้ายบ้านในเดือนมิถุนายน ซึ่งตอนนั้นอากาศร้อนมาก | เสริมข้อมูลเกี่ยวกับช่วงเวลาที่ระบุแล้ว |
| Nida, whose brother works with me, is an architect. | นิดาเป็นสถาปนิก พี่ชายหรือน้องชายของเธอทำงานกับฉัน | เสริมข้อมูลเกี่ยวกับคนที่เอ่ยชื่อแล้ว |
| We chose a hotel whose rooms overlook the river. | เราเลือกโรงแรมที่ห้องพักมองเห็นแม่น้ำ | แสดงความสัมพันธ์ระหว่างโรงแรมกับห้องพัก |
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
1. เห็นชื่อสถานที่แล้วใช้ where ทันที
- ไม่ถูก: The museum where we visited was free.
- ถูก: The museum that we visited was free. — พิพิธภัณฑ์ที่เราไปเยี่ยมชมไม่เก็บค่าเข้าชม
- เหตุผล: เรา “เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์” พิพิธภัณฑ์เป็นกรรม ไม่ใช่ความหมาย “ที่พิพิธภัณฑ์” ในโครงสร้างนี้ จะเขียน The museum we visited was free. ก็ได้
2. เติม there ซ้ำหลัง where
- ไม่ถูก: This is the village where my parents live there.
- ถูก: This is the village where my parents live. — นี่คือหมู่บ้านที่พ่อแม่ของฉันอาศัยอยู่
- เหตุผล: where ทำหน้าที่แทนความสัมพันธ์ “ที่นั่น” ไปแล้ว ไม่ต้องเติม there อีก
3. สับสน whose กับ who's
- ไม่ถูก: The man who's car was stolen is outside.
- ถูก: The man whose car was stolen is outside. — ผู้ชายที่รถถูกขโมยอยู่ข้างนอก
- เหตุผล: whose แสดงความเป็นเจ้าของ แต่ who's เป็นรูปย่อของ who is หรือ who has ลองแทนกลับเป็นรูปเต็ม หากไม่เข้ากับประโยค ก็ไม่ควรใช้รูปย่อนี้
4. ใส่คำแสดงเจ้าของซ้ำหลัง whose
- ไม่ถูก: I met a woman whose her son is a doctor.
- ถูก: I met a woman whose son is a doctor. — ฉันเจอผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลูกชายเป็นหมอ
- เหตุผล: whose son บอกอยู่แล้วว่าเป็นลูกชายของผู้หญิงคนนั้น จึงไม่ต้องใส่ her ซ้ำ เช่นเดียวกัน ไม่ใช้ whose the son
5. ใช้ that หรือละคำเชื่อมในข้อมูลเสริม
- ไม่ถูก: Mali, that I met yesterday, lives nearby.
- ถูก: Mali, who I met yesterday, lives nearby. — มะลิ ซึ่งฉันเจอเมื่อวาน อยู่แถวนี้
- เหตุผล: ส่วนขยายที่เป็นข้อมูลเสริมไม่ใช้ that และไม่ละคำเชื่อม แม้คำนั้นเป็นกรรมก็ตาม ในงานเขียนที่เป็นทางการอาจใช้ whom แทน who เมื่ออ้างถึงคนที่เป็นกรรม
6. ละคำเชื่อมที่เป็นประธาน
- ไม่ถูก: The woman lives next door is a nurse.
- ถูก: The woman who lives next door is a nurse. — ผู้หญิงที่อยู่บ้านข้าง ๆ เป็นพยาบาล
- เหตุผล: who เป็นประธานของ lives จึงละไม่ได้ ต่างจาก The woman I spoke to is a nurse. — ผู้หญิงที่ฉันคุยด้วยเป็นพยาบาล ซึ่งมี I เป็นประธานของส่วนขยายอยู่แล้ว
ข้อสังเกตในการใช้งาน
การพูดกับการเขียนเลือกจังหวะต่างกันได้
ในบทสนทนา รูปอย่าง the day we met — วันที่เราเจอกัน หรือ the book I bought — หนังสือที่ฉันซื้อ เป็นธรรมชาติ ไม่ใช่ประโยคที่ขาดคำเพราะพูดไม่ครบ รูปที่มี when หรือ that ก็ถูกเช่นกัน การคงคำเชื่อมไว้ช่วยให้ผู้อ่านตามโครงสร้างได้ง่ายขึ้นเมื่อส่วนขยายยาว
จุลภาคไม่ได้ใส่ทุกครั้งที่รู้สึกอยากหยุดหายใจ ให้ตัดสินก่อนว่ากำลังระบุ “คนไหน สิ่งไหน” หรือกำลังแทรกข้อมูล ในการพูด ส่วนเสริมมักมีจังหวะพักช่วย แต่ในการเขียนต้องแสดงขอบเขตด้วยเครื่องหมายให้ชัด
อย่าให้คำแปลว่า “ที่” กลบหน้าที่ของคำ
ภาษาไทยพูดว่า “บ้านที่ฉันชอบ” “บ้านที่ฉันอยู่” และ “บ้านที่หลังคารั่ว” ได้โดยใช้ “ที่” เหมือนกัน แต่เมื่อเรียบเรียงเป็นอังกฤษต้องดูความสัมพันธ์ทีละแบบ
- the house that I like — บ้านที่ฉันชอบ
- the house where I live — บ้านที่ฉันอยู่
- the house whose roof leaks — บ้านที่หลังคารั่ว
กรณีสุดท้ายไม่ใช่ “บ้านเป็นเจ้าของ” ในความหมายว่ามีสิทธิตามกฎหมาย แต่เป็นความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งหนึ่งกับส่วนประกอบของมัน เช่นเดียวกับ “บริษัทที่พนักงาน…” หรือ “หนังสือที่ชื่อเรื่อง…”
ส่วนขยายควรอยู่ใกล้คำที่ขยาย
ถ้าแทรกข้อความยาวระหว่างคำนามกับส่วนขยาย ผู้อ่านอาจไม่แน่ใจว่า whose หรือ where อ้างถึงอะไร หากมีคนหลายคนในประโยคเดียว การใช้ชื่อหรือแบ่งเป็นสองประโยคมักชัดกว่าการซ้อนส่วนขยายหลายชั้น ความถูกต้องทางไวยากรณ์ไม่จำเป็นต้องแลกกับประโยคที่อ่านยาก
ต่อยอดจากพื้นฐาน
whose ใช้กับสิ่งของและองค์กรได้
ไม่จำเป็นต้องจำว่า whose ใช้ได้เฉพาะกับคน ตัวอย่างเกี่ยวกับโรงแรม บริษัท หนังสือ หรืออาคารพบได้ตามปกติ โดยเฉพาะในงานเขียน
- They work for a company whose products are sold worldwide. — พวกเขาทำงานให้บริษัทที่มีสินค้าขายทั่วโลก
- We passed a building whose windows were all broken. — เราผ่านอาคารที่หน้าต่างทุกบานแตกหมด
บางครั้งใช้ of which ได้ โดยเฉพาะกับสิ่งไม่มีชีวิต แต่โครงสร้างอาจหนักขึ้น
- The building, the roof of which was damaged, is now closed. — อาคารหลังนั้น ซึ่งหลังคาเสียหาย ตอนนี้ปิดอยู่
- The building, whose roof was damaged, is now closed. — อาคารหลังนั้น ซึ่งหลังคาเสียหาย ตอนนี้ปิดอยู่
ทั้งสองแบบถูกต้อง รูป whose มักกระชับกว่า ไม่จำเป็นต้องฝืนเปลี่ยนเป็น of which เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ whose กับสิ่งของ
บุพบทอยู่ข้างหน้าหรือข้างท้ายได้
เมื่อความสัมพันธ์ต้องใช้บุพบท สามารถเลือกโครงสร้างให้เหมาะกับระดับความเป็นทางการได้
- The house in which I live is small. — บ้านที่ฉันอยู่มีขนาดเล็ก
- The house which I live in is small. — บ้านที่ฉันอยู่มีขนาดเล็ก
- The house I live in is small. — บ้านที่ฉันอยู่มีขนาดเล็ก
- The house where I live is small. — บ้านที่ฉันอยู่มีขนาดเล็ก
แบบแรกเป็นทางการกว่า แบบที่วาง in ไว้ท้ายใช้ได้ในภาษาอังกฤษมาตรฐานและพบทั่วไป ไม่ใช่ข้อผิดพลาดเพียงเพราะลงท้ายส่วนขยายด้วยบุพบท แต่ถ้าวางบุพบทไว้หน้าคำเชื่อม ต้องใช้ which กับสิ่งของ ไม่ใช่ that และจะละ which ไม่ได้
กับคนก็มีความต่างคล้ายกัน เช่น the person to whom I spoke — คนที่ฉันพูดด้วย เป็นทางการกว่า the person I spoke to — คนที่ฉันพูดด้วย ส่วนความเป็นเจ้าของอาจพบ the colleague with whose team I worked — เพื่อนร่วมงานที่ฉันเคยทำงานร่วมกับทีมของเขา รูปนี้ถูกต้องแต่ค่อนข้างเป็นทางการ ในชีวิตประจำวันมักเรียบเรียงให้ง่ายลง
where อาจขยายสถานการณ์ที่ไม่ใช่สถานที่จริง
เมื่ออ่านงานที่ซับซ้อนขึ้น จะพบ where หลังคำที่มองเป็น “พื้นที่” ทางความคิด เช่น สถานการณ์หรือขั้นตอน
- We reached a point where we had to make a decision. — เรามาถึงจุดที่ต้องตัดสินใจแล้ว
- This is a situation where clear communication matters. — นี่เป็นสถานการณ์ที่การสื่อสารอย่างชัดเจนมีความสำคัญ
ไม่ต้องตีความว่าเป็นพิกัดจริงเสมอไป ในงานเขียนทางการบางบริบท in which อาจชัดเจนกว่า แต่ไม่ได้หมายความว่า where ในตัวอย่างเหล่านี้ผิด และไม่ใช่ว่าคำนามนามธรรมทุกคำจะใช้ where ต่อท้ายได้อย่างเป็นธรรมชาติ
แยก when ที่ขยายเวลาออกจาก when ที่เชื่อมเหตุการณ์
- I remember the evening when she called. — ฉันจำเย็นวันที่เธอโทรมาได้
- I was cooking when she called. — ฉันกำลังทำอาหารตอนที่เธอโทรมา
ประโยคแรก when she called ขยาย the evening ซึ่งเป็นเวลาที่เอ่ยไว้ก่อนหน้า ประโยคที่สอง when she called บอกว่าเหตุการณ์ทำอาหารเกิดขึ้นเมื่อไร โดยไม่ได้ขยายคำนามข้างหน้า ความหมายภาษาไทยใกล้กัน แต่หน้าที่ในประโยคต่างกัน จึงไม่ควรย้ายกฎละ when ของ the evening we met ไปใช้กับประโยคบอกเวลาแบบหลัง
which อาจอ้างถึงทั้งเหตุการณ์ได้
ส่วนขยายที่เป็นข้อมูลเสริมบางแบบไม่ได้ขยายคำนามคำเดียว แต่ให้ความเห็นต่อข้อความก่อนหน้าทั้งหมด
- The train was cancelled, which meant we had to take a taxi. — รถไฟถูกยกเลิก ทำให้เราต้องนั่งแท็กซี่
which ในที่นี้อ้างถึงเหตุการณ์ “รถไฟถูกยกเลิก” ไม่ใช่ตัวรถไฟ นี่เป็นอีกเหตุผลที่ต้องอ่านความหมายทั้งประโยค ไม่ใช่จับคู่คำเชื่อมกับคำนามที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างเดียว รูปนี้ใช้จุลภาคและไม่เปลี่ยน which เป็น that
วิธีฝึกด้วยตัวเอง
แยกประโยคก่อนเชื่อมวันละสามคู่ เลือกคู่ที่มี “ที่นั่น” “ตอนนั้น” และ “ของเขาหรือเธอ” เช่น I know a quiet café. You can work there. — ฉันรู้จักร้านกาแฟเงียบ ๆ ร้านหนึ่ง คุณทำงานที่นั่นได้ แล้วรวมเป็น I know a quiet café where you can work. — ฉันรู้จักร้านกาแฟเงียบ ๆ ที่คุณทำงานได้ ตรวจว่าไม่ได้เหลือ there หรือคำแสดงเจ้าของซ้ำ
เขียนเกี่ยวกับสถานที่เดียวกันด้วยความสัมพันธ์ต่างกัน เช่น the hotel where I stayed — โรงแรมที่ฉันพัก, the hotel I booked — โรงแรมที่ฉันจอง และ the hotel whose rooms were quiet — โรงแรมที่ห้องพักเงียบ ลองอธิบายเป็นภาษาไทยว่าทำไมแต่ละรูปใช้คำเชื่อมต่างกัน วิธีนี้ช่วยแก้นิสัยเลือก where จากชื่อสถานที่อย่างเดียว
ตรวจสองรอบก่อนส่งข้อความ รอบแรกถามว่า “ส่วนนี้ใช้ระบุว่าใครหรือสิ่งไหน หรือแค่เสริมข้อมูล” แล้วใส่จุลภาคให้ตรงความหมาย รอบที่สองจึงดูว่าจะละคำเชื่อมได้หรือไม่ เริ่มจากประโยค The book that I read was useful. — หนังสือที่ฉันอ่านมีประโยชน์ แล้วเทียบกับ The book that helped me was useful. — หนังสือที่ช่วยฉันมีประโยชน์ ประโยคแรกละ that ได้ แต่ประโยคหลังไม่ได้ เพราะมันเป็นประธานของส่วนขยาย
หัวข้อที่เกี่ยวข้อง
- ทบทวนพื้นฐาน: อนุประโยคขยายคำนามด้วย who, which, that — ฝึกแยกคำที่อ้างถึงคนหรือสิ่งของ และดูว่าคำนั้นเป็นประธานหรือกรรม
- เรียนต่อ: ประโยคแยกส่วนเพื่อเน้นข้อมูล — เรียนรู้วิธีจัดประโยคเพื่อเน้นคน สิ่งของ เวลา หรือข้อมูลที่ต้องการให้ผู้ฟังสนใจ
- ต่อยอดระดับสูง: อนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม — แยกส่วนที่ขยายคำนามออกจากส่วนที่ทำหน้าที่แทนคำนามทั้งก้อน