C1

รูปกริยาสมมติในภาษาอังกฤษ

Subjunctive

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนผังไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบน Settemila Lingue

สรุปสั้น ๆ

รูปกริยาสมมติ หรือ subjunctive ใช้เมื่อพูดถึงสิ่งที่เสนอให้ทำ สิ่งที่จำเป็นต้องเกิด หรือสถานการณ์ที่สมมติขึ้น ไม่ใช่เพียงรายงานข้อเท็จจริง ในข้อเสนอแนะและข้อเรียกร้องแบบเป็นทางการ ให้ใช้กริยารูปเดิมโดยไม่เติม -s และไม่เติม to เช่น I suggest that he be careful. แปลว่า “ฉันขอแนะนำให้เขาระมัดระวัง” ส่วนการสมมติที่ห่างจากความจริงใช้ were ได้กับทุกประธาน เช่น If I were you, I would wait. แปลว่า “ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะรอก่อน”

ภาพรวม: ไม่ได้บอกแค่ว่าเกิดอะไรขึ้น

ลองเทียบภาษาไทยว่า “เขามาประชุม” กับ “ฉันเสนอให้เขามาประชุม” กริยา “มา” ไม่เปลี่ยนรูป แต่ประโยคหลังไม่ได้ยืนยันว่าเขามาจริง เพียงบอกความต้องการของผู้พูด ภาษาอังกฤษก็แยกความหมายเช่นนี้ และในบางโครงสร้างใช้รูปกริยาเฉพาะเพื่อให้เห็นความต่าง นี่คือหน้าที่หนึ่งของ มาลา หรือรูปแบบทางไวยากรณ์ที่แสดงว่าผู้พูดกำลังบอกข้อเท็จจริง สั่ง เสนอ หรือสมมติเรื่องใดอยู่ คำว่า “รูปกริยาสมมติ” ในบทนี้จึงครอบคลุมทั้งข้อเสนอที่อยากให้เกิดและเหตุการณ์สมมติ ไม่ได้หมายถึงเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เท่านั้น

สำหรับผู้เรียนระดับ C1 ประเด็นสำคัญคือการอ่านและเขียนข้อเสนอ รายงานการประชุม ระเบียบ และอีเมลที่เป็นทางการให้แม่นยำ หากคุ้นกับ he goes หรือ she is อาจรู้สึกว่า he go และ she be เป็นข้อผิดพลาด แต่หลังคำเรียกร้องหรือคำแสดงความจำเป็นบางคำ รูปเหล่านี้ถูกต้องและตั้งใจใช้ ส่วน If I were you เป็นรูปที่หลายคนรู้จักมาตั้งแต่การเรียนประโยคเงื่อนไขระดับ B1 แล้ว

บทนี้แบ่งการใช้เป็นสามกลุ่ม ได้แก่ กริยารูปเดิมหลังข้อเสนอแนะหรือข้อกำหนด การใช้ were ในสถานการณ์สมมติ และสำนวนตายตัว ภาษาไทยมักอาศัยคำว่า “ให้” “ควร” “จำเป็นต้อง” “ถ้า” หรือ “ขอให้” แทนการเปลี่ยนรูปกริยา จึงควรมองหาความหมายและโครงสร้างทั้งประโยค ไม่ใช่แปลคำไทยคำเดียวแล้วเลือกใช้รูปนี้ทันที

หลักการใช้และรูปประโยค

1. ข้อเสนอหรือข้อเรียกร้องตามด้วยกริยารูปเดิม

กริยา คือคำบอกการกระทำหรือสภาพ เช่น go “ไป” และ be “เป็น/อยู่” ส่วน ประธาน คือคนหรือสิ่งที่ประโยคกำลังบอกว่าทำอะไรหรือมีสภาพอย่างไร เช่น he ใน he goes เมื่อต้องการเสนอหรือกำหนดให้ใครทำอะไร เราสามารถใช้โครงสร้างต่อไปนี้ได้:

คำเสนอหรือเรียกร้อง + that + ประธาน + กริยารูปเดิม

คำว่า that เชื่อมไปยัง ประโยคย่อย คือส่วนที่มีประธานและกริยาของตัวเอง แต่เป็นส่วนหนึ่งของประโยคใหญ่ ในโครงสร้างนี้กริยารูปเดิมหมายถึงรูปที่ยังไม่เติม -s ไม่เปลี่ยนตามเวลา และไม่มี to นำหน้า เช่น go, attend, have, be

  • I suggest that he be careful. — ฉันขอแนะนำให้เขาระมัดระวัง
  • The manager requires that each visitor sign in. — ผู้จัดการกำหนดให้ผู้มาติดต่อแต่ละคนลงชื่อเข้าอาคาร

ในตัวอย่างแรก he เป็นประธานของ be careful ส่วนในตัวอย่างที่สอง each visitor เป็นประธานของ sign in อย่าให้กฎ “ประธานคนเดียวต้องเติม -s” ของประโยคบอกเล่าทั่วไปมารบกวน เพราะประโยคย่อยส่วนนี้กำลังใช้กฎอีกชุดหนึ่ง

ประธานในประโยคย่อย ตัวอย่างหลังคำเสนอแนะ ความหมาย
ผู้พูดคนเดียว She suggests that I attend. เธอเสนอให้ฉันเข้าร่วม
ผู้ฟัง She suggests that you attend. เธอเสนอให้คุณเข้าร่วม
ผู้ชายคนหนึ่ง She suggests that he attend. เธอเสนอให้เขาเข้าร่วม
ผู้หญิงคนหนึ่ง She suggests that she attend. เธอเสนอให้ตัวเธอเองหรือผู้หญิงอีกคนเข้าร่วม ตามบริบท
พวกเรา She suggests that we attend. เธอเสนอให้พวกเราเข้าร่วม
พวกเขา She suggests that they attend. เธอเสนอให้พวกเขาเข้าร่วม

รูป attend เหมือนกันทุกแถว ถ้ากริยาเป็น be ก็ใช้ be กับทุกประธานเช่นเดียวกัน ไม่ใช่ am, is หรือ are เช่น They request that I be present. — “พวกเขาขอให้ฉันอยู่ร่วมด้วย” สำหรับประธานอย่าง I, you, we, they กริยาทั่วไปอาจดูเหมือนรูปบอกเล่าปกติอยู่แล้ว จึงต้องอาศัยความหมายและบริบทช่วยตัดสิน

2. คำที่มักนำเข้าสู่โครงสร้างนี้

คำที่พบบ่อยมีทั้งกริยาที่แสดงข้อเสนอหรือข้อกำหนด และคำคุณศัพท์ คือคำบอกลักษณะหรือคุณสมบัติ เช่น “จำเป็น” หรือ “สำคัญ” ตารางต่อไปนี้เป็นจุดเริ่มต้น ไม่ใช่กฎว่าพบคำใดแล้วต้องใช้รูปกริยาสมมติทุกครั้ง

คำหรือแบบประโยค ความหมายที่เกี่ยวข้อง สิ่งที่ต้องดู
suggest / propose that … เสนอว่าให้… เป็นข้อเสนอให้ทำ ไม่ใช่การสรุปจากหลักฐาน
recommend / advise that … แนะนำว่าให้… เน้นแนวทางที่ผู้พูดเห็นว่าควรทำ
demand / insist that … เรียกร้องหรือยืนกรานให้… เป็นการเรียกร้อง ไม่ใช่ยืนยันข้อเท็จจริง
request / require that … ขอหรือกำหนดให้… พบบ่อยในประกาศและเงื่อนไข
It is essential / vital that … จำเป็นอย่างยิ่งที่… กล่าวถึงสิ่งที่ต้องการให้เกิด
It is important / necessary that … สำคัญหรือจำเป็นที่… ใช้เมื่อกำหนดสิ่งที่ควรทำหรือควรเป็น

ตัวอย่าง It's essential that she attend. หมายถึง “จำเป็นอย่างยิ่งที่เธอจะต้องเข้าร่วม” ไม่ได้บอกว่าเธอเข้าร่วมแล้ว คำว่า attend ในที่นี้จึงไม่เติม -s ส่วน It is clear that she attends every week. — “เห็นได้ชัดว่าเธอเข้าร่วมทุกสัปดาห์” เป็นการบอกข้อเท็จจริง ไม่ใช่โครงสร้างเดียวกัน

3. ปฏิเสธโดยวาง not หน้ากริยา

ประโยคปฏิเสธ คือประโยคที่บอกว่า “ไม่” ทำหรือไม่เป็นอะไร ในรูปกริยาสมมติแบบนี้ให้วาง not หน้ากริยารูปเดิม โดยไม่ต้องเติม do, does หรือ did

  • We request that visitors not take photographs. — เราขอให้ผู้มาติดต่อไม่ถ่ายภาพ
  • It is important that she not be disturbed. — สิ่งสำคัญคืออย่าให้มีใครรบกวนเธอ

ในตัวอย่างหลัง not be disturbed เป็น รูปถูกกระทำ คือประธานเป็นผู้ได้รับผลของการกระทำ ไม่ใช่ผู้ลงมือเอง โครงสร้างคือ be ตามด้วยกริยาช่องที่สาม ซึ่งเป็นรูปที่ใช้ในโครงสร้างถูกกระทำและโครงสร้างอื่นบางแบบ เช่น informed จาก inform และ written จาก write รูปสมมติยังคงใช้ be เดิม:

  • They demand that the report be rewritten. — พวกเขาเรียกร้องให้เขียนรายงานใหม่
  • The committee requests that members not be identified. — คณะกรรมการขอให้งดเปิดเผยตัวตนของสมาชิก

4. กริยาหลักเป็นอดีต กริยาในข้อเสนอยังเป็นรูปเดิม

คำว่า suggested, demanded หรือ recommended บอกว่าเสนอหรือเรียกร้องเมื่อใด แต่ไม่ทำให้กริยารูปสมมติในประโยคย่อยเปลี่ยนเป็นอดีต

  • Yesterday, she suggested that he leave early today. — เมื่อวานเธอเสนอให้เขาเลิกงานเร็วในวันนี้
  • The doctor recommended that I be examined again. — แพทย์แนะนำให้ฉันรับการตรวจอีกครั้ง

สังเกตว่าประโยคแรกพูดถึงการเสนอเมื่อวาน แต่สิ่งที่เสนอให้ทำเกิดวันนี้ จึงไม่ควรใช้ชื่อ “รูปสมมติปัจจุบัน” ที่อาจพบในตำราบางเล่มเป็นเครื่องตัดสินเวลา กริยารูปเดิมนี้ไม่ได้จำกัดว่าเหตุการณ์ต้องเกิดตอนนี้

5. ใช้ were เมื่อสมมติสิ่งที่ห่างจากความจริง

อีกกลุ่มหนึ่งใช้ were แทน was กับประธานอย่าง I, he, she หรือ it เพื่อแสดงสถานการณ์ที่สมมติหรือสวนกับความจริง โดยเฉพาะเมื่อใช้ be ซึ่งแปลว่าเป็นหรืออยู่

ภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย จุดสังเกต
If I were you, I would wait. ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะรอก่อน สมมติให้ตัวเองเป็นอีกคนเพื่อให้คำแนะนำ
If she were here, she could help us. ถ้าเธออยู่ที่นี่ เธอก็ช่วยเราได้ สมมติให้เธออยู่ที่นี่
I wish it were quieter. ฉันอยากให้เงียบกว่านี้ ความจริงตอนนี้ไม่เงียบเท่าที่อยากให้เป็น
He talks as if he were the owner. เขาพูดราวกับว่าตัวเองเป็นเจ้าของ เว้นระยะจากความจริงของสิ่งที่เปรียบเทียบ

ใช้ were ได้กับทุกประธาน แต่สำหรับ you, we, they รูปนี้ตรงกับรูปอดีตปกติอยู่แล้ว ความแตกต่างจึงเห็นชัดที่สุดกับ I, he, she, it รูปนี้ไม่ได้แปลว่าอดีตเสมอไป เช่น If she were here now หมายถึง “ถ้าเธออยู่ที่นี่ตอนนี้”

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกประโยคที่มี if จะใช้ were หากพูดถึงเหตุการณ์ในอดีตที่ยังไม่รู้ว่าเกิดขึ้นจริงหรือไม่ ให้ใช้รูปอดีตปกติ เช่น If he was at the office yesterday, he probably saw the notice. — “ถ้าเมื่อวานเขาอยู่ที่สำนักงาน เขาก็คงเห็นประกาศแล้ว” ผู้พูดไม่ได้สมมติให้ตรงข้ามกับความจริง เพียงยังไม่รู้ข้อเท็จจริง

ตัวอย่างในบริบท

ตัวอย่างต่อไปนี้รวมทั้งภาษาที่ใช้ในการทำงาน การให้คำแนะนำ การสมมติ และสำนวนตายตัว คำแปลไทยเลือกให้เป็นธรรมชาติตามหน้าที่ของประโยค จึงอาจใช้ “ให้” “ต้อง” หรือ “ขอให้” ต่างกัน แม้รูปภาษาอังกฤษจะอยู่ในกลุ่มเดียวกัน

ภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย ใช้ในสถานการณ์ใด
I suggest that he be careful. ฉันขอแนะนำให้เขาระมัดระวัง เสนอแนะ ใช้รูปเดิมของกริยาที่แปลว่าเป็นหรืออยู่
It's essential that she attend. จำเป็นอย่างยิ่งที่เธอจะต้องเข้าร่วม ย้ำความจำเป็น ไม่ใช่ยืนยันว่าเธอมาแล้ว
We recommend that each applicant submit two references. เราแนะนำให้ผู้สมัครแต่ละคนส่งรายชื่อผู้รับรองสองคน คำแนะนำในการสมัคร
The tenant demanded that the leak be repaired immediately. ผู้เช่าเรียกร้องให้ซ่อมจุดรั่วทันที ข้อเรียกร้องในอดีตตามด้วยรูปเดิมในโครงสร้างถูกกระทำ
The clinic requests that patients not eat before the test. คลินิกขอให้ผู้ป่วยงดอาหารก่อนตรวจ ปฏิเสธโดยไม่ใช้กริยาช่วยบอกการปฏิเสธแบบทั่วไป
Her proposal is that the team meet online once a week. ข้อเสนอของเธอคือให้ทีมประชุมออนไลน์สัปดาห์ละครั้ง ใช้ตามหลังคำที่หมายถึงข้อเสนอ
If I were you, I would ask for written confirmation. ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะขอคำยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษร ให้คำแนะนำโดยสมมติว่าตัวเองเป็นผู้ฟัง
If the room were larger, we could hold the workshop here. ถ้าห้องใหญ่กว่านี้ เราก็จัดเวิร์กช็อปที่นี่ได้ สมมติสภาพที่ต่างจากปัจจุบัน
I wish the instructions were clearer. ฉันอยากให้คำแนะนำชัดเจนกว่านี้ บอกสิ่งที่อยากให้ต่างจากความจริง
She spoke as though she were in charge. เธอพูดราวกับว่าตัวเองเป็นผู้รับผิดชอบ เปรียบเทียบโดยไม่ได้รับรองว่าเธอมีอำนาจจริง
We can extend the deadline if need be. เราขยายกำหนดส่งได้หากจำเป็น สำนวนที่ใช้ในภาษาเขียนและการพูดอย่างเป็นทางการ
Come what may, we will keep the clinic open. ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะเปิดคลินิกต่อไป ยืนยันความตั้งใจอย่างหนักแน่น
Long live the King! ขอพระมหากษัตริย์ทรงพระเจริญ! คำถวายพระพรที่เป็นแบบแผน
Be that as it may, we still need a decision today. ถึงอย่างนั้น เราก็ยังต้องตัดสินใจกันวันนี้ ยอมรับประเด็นก่อนหน้าแล้วกลับมาที่ประเด็นหลัก

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

1. เติม -s ตามความเคยชิน

  • ผิดสำหรับโครงสร้างกริยารูปเดิมนี้: The rules require that every member pays a fee.
  • แก้เป็น: The rules require that every member pay a fee. — กฎกำหนดให้สมาชิกทุกคนชำระค่าธรรมเนียม
  • เหตุผล: ในประโยคย่อยที่เป็นข้อกำหนด กริยาไม่เปลี่ยนตามประธาน แม้จะเป็นสมาชิกทีละคนก็ตาม อย่าสรุปว่ากริยาที่เติม -s หลัง that ผิดทุกกรณี เพราะประโยคบอกข้อเท็จจริงและการใช้บางแบบในภาษาอังกฤษแบบบริติชมีกฎต่างออกไป

2. เติม to หลังกริยาในประโยคย่อย

  • ผิด: I suggest that she to apply now.
  • แก้เป็น: I suggest that she apply now. — ฉันเสนอให้เธอสมัครตอนนี้
  • เหตุผล: เมื่อมี that + ประธาน อยู่แล้ว รูปสมมติใช้กริยารูปเดิมโดยไม่มี to หากใช้ advise อีกแบบหนึ่ง จะเป็น I advise her to apply now. — “ฉันแนะนำให้เธอสมัครตอนนี้” ซึ่งเป็นคนละโครงสร้าง ไม่ควรนำสองแบบมารวมกัน

3. ใช้ is หรือ was แทน be ในข้อเรียกร้อง

  • ผิดสำหรับรูปสมมติที่กำลังฝึก: They demanded that the door was kept locked.
  • แก้เป็น: They demanded that the door be kept locked. — พวกเขาเรียกร้องให้ล็อกประตูไว้
  • เหตุผล: สิ่งที่ต้องการคือการให้ล็อกประตู ไม่ใช่การรายงานสภาพประตูในอดีต กริยาหลัก demanded เป็นอดีตได้ แต่ be ในข้อเรียกร้องยังคงรูปเดิม

4. ใช้ doesn't ในรูปปฏิเสธ

  • ผิดสำหรับโครงสร้างนี้: It is essential that he doesn't be left alone.
  • แก้เป็น: It is essential that he not be left alone. — จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องไม่ปล่อยให้เขาอยู่ลำพัง
  • เหตุผล: รูปสมมตินี้วาง not หน้ากริยาได้โดยตรง อีกทางเลือกหนึ่งคือ It is essential that he should not be left alone. ซึ่งสื่อข้อกำหนดเดียวกัน

5. เห็น if แล้วใช้ were ทุกครั้ง

  • ไม่ตรงความหมายที่ต้องการ: If she were at the meeting yesterday, she heard the announcement. เมื่อหมายถึง “ไม่รู้ว่าเมื่อวานเธอได้ไปประชุมหรือเปล่า”
  • แก้เป็น: If she was at the meeting yesterday, she heard the announcement. — ถ้าเมื่อวานเธออยู่ในที่ประชุม เธอก็ได้ยินประกาศนั้น
  • เหตุผล: นี่เป็นข้อสงสัยเกี่ยวกับอดีตจริง ไม่ใช่การสมมติให้ต่างจากความจริง หากตั้งใจบอกว่าเธอไม่ได้ไป แต่สมมติว่าถ้าไปจะเป็นอย่างไร ให้ใช้ If she had been at the meeting, she would have heard the announcement. — “ถ้าเธอได้เข้าประชุม เธอก็คงได้ยินประกาศแล้ว”

6. ใช้กฎข้อเสนอแนะกับ suggest ทุกความหมาย

  • ไม่ตรงความหมาย: The evidence suggests that he be innocent. เมื่อหมายถึงหลักฐานชี้ว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์
  • แก้เป็น: The evidence suggests that he is innocent. — หลักฐานบ่งชี้ว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์
  • เหตุผล: หลักฐานไม่ได้เสนอให้เขา “เป็น” ผู้บริสุทธิ์ แต่ชี้ไปยังข้อเท็จจริงที่น่าจะเป็น จึงใช้รูปกริยาบอกเล่าปกติ

ข้อสังเกตเรื่องการใช้งานจริง

ภาษาอังกฤษแบบอเมริกันและบริติช

กริยารูปเดิมหลังข้อเสนอและข้อเรียกร้องใช้ได้ทั้งสองแบบ โดยพบได้เด่นในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ส่วนภาษาอังกฤษแบบบริติชก็ใช้เช่นกัน โดยเฉพาะในงานเขียนเป็นทางการ และมักมีทางเลือกที่ใช้ should + กริยารูปเดิม ไม่ควรจำว่าแบบหนึ่ง “ถูกเฉพาะอเมริกัน” หรืออีกแบบหนึ่ง “ต้องมีคำแปลว่าควรเสมอ”

  • They recommend that she take a break. — พวกเขาแนะนำให้เธอพัก
  • They recommend that she should take a break. — พวกเขาแนะนำให้เธอพัก

สองประโยคนี้สื่อข้อเสนอแนะใกล้เคียงกัน ในประโยคหลัง should เป็นส่วนหนึ่งของแบบประโยคที่ใช้ตามหลังคำแนะนำได้ ไม่จำเป็นต้องตีความว่าเป็นข้อเสนอที่อ่อนกว่าประโยคแรกเสมอไป

ภาษาอังกฤษแบบบริติชยังพบรูปกริยาบอกเล่าปกติในบริบทข้อเสนอได้ เช่น I suggest that he takes the earlier train. — “ฉันเสนอให้เขาขึ้นรถไฟเที่ยวที่เร็วกว่า” จึงไม่ควรตัดสินว่าผิดในทุกบริบท อย่างไรก็ตาม หากต้องการฝึกรูปสมมติหรือเขียนให้ชัดเจนสำหรับผู้อ่านหลายภูมิภาค ให้เลือก he take หรือ he should take จะตรงรูปที่กำลังเรียนมากกว่า

ความเป็นทางการไม่ได้หมายถึงความสุภาพเสมอไป

I demand that you leave. แปลว่า “ฉันขอเรียกร้องให้คุณออกไป” เป็นโครงสร้างที่ถูกต้อง แต่ฟังแข็งกร้าว ความสุภาพขึ้นกับคำที่เลือก น้ำเสียง และความสัมพันธ์ของคู่สนทนา ไม่ได้เกิดจากรูปสมมติโดยตัวมันเอง การใช้ We suggest that… หรือ We would recommend that… อาจเหมาะกับคำแนะนำในการทำงานมากกว่า

ในภาษาไทย “ขอให้” อาจเป็นได้ทั้งคำขอ คำอวยพร และคำสั่งอ้อม ๆ ภาษาอังกฤษไม่ได้ใช้รูปเดียวกับทุกความหมาย ตัวอย่าง I want him to stay. — “ฉันอยากให้เขาอยู่ต่อ” ใช้ to stay ไม่ใช่ I want that he stay. จึงควรจำรูปประโยคที่ใช้คู่กับคำหลักแต่ละคำด้วย

were กับ was ในการสมมติ

ในการสนทนาจะพบ If I was… หรือ I wish it was… แทน were ได้บ่อย เช่น I wish it was warmer. — “ฉันอยากให้อากาศอุ่นกว่านี้” ไม่ควรสรุปว่าเจ้าของภาษาใช้ผิดทุกครั้ง แต่ were เป็นตัวเลือกที่เหมาะในงานเขียนเป็นทางการ และเป็นรูปที่มั่นคงสำหรับวลีให้คำแนะนำ If I were you… — “ถ้าฉันเป็นคุณ…”

ความแตกต่างนี้ใช้กับ be ไม่ใช่ให้เปลี่ยนกริยาทุกคำเป็น were เช่น “ถ้าฉันมีเวลามากกว่านี้” ใช้ If I had more time… ไม่ใช่ If I were have more time…

เจาะลึก: ความหมายที่ต้องดูจากทั้งประโยค

คำเดียวกัน แต่เป็นข้อเรียกร้องหรือข้อเท็จจริงก็ได้

คำว่า insist เป็นตัวอย่างที่ดี เพราะใช้ได้ทั้ง “ยืนกรานให้ทำ” และ “ยืนยันว่าสิ่งหนึ่งเป็นจริง” ภาษาไทยมีคำแปลช่วยแยกได้ชัดกว่าการดูคำอังกฤษเพียงคำเดียว

ภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย ความต่าง
She insists that he be present. เธอยืนกรานให้เขาอยู่ร่วมด้วย ต้องการให้เกิดสภาพนั้น ใช้รูปสมมติ
She insists that he is present. เธอยืนยันว่าเขาอยู่ที่นั่น ยืนยันข้อเท็จจริง ไม่ได้ขอให้เขามา
I suggest that she leave now. ฉันเสนอให้เธอออกไปตอนนี้ เสนอการกระทำ
His expression suggests that he knows the answer. สีหน้าของเขาบ่งบอกว่าเขารู้คำตอบ อนุมานจากสิ่งที่เห็น

ในทำนองเดียวกัน It is important that… ไม่ได้บังคับรูปสมมติเสมอไป หากกำลังเน้นความสำคัญของข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นแล้ว ก็ใช้รูปบอกเล่าได้ เช่น It is important that she has already agreed. — “ประเด็นสำคัญคือเธอตกลงแล้ว” สิ่งที่สำคัญในที่นี้คือข้อเท็จจริงเรื่องการตกลง ไม่ใช่ข้อกำหนดให้เธอตกลง

รูปสมมติไม่ได้แปลว่าเหตุการณ์จะไม่เกิด

They require that she attend tomorrow. — “พวกเขากำหนดให้เธอเข้าร่วมพรุ่งนี้” อาจเป็นเรื่องที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจริงได้อย่างยิ่ง รูปกริยานี้เพียงแสดงว่าเนื้อหาอยู่ในฐานะข้อกำหนด ไม่ได้ยืนยันผลลัพธ์ ส่วน If I were you… เป็นสถานการณ์ที่เป็นจริงไม่ได้ตามตัวอักษร จึงอย่านำความหมาย “ตรงข้ามกับความจริง” จากกลุ่ม were ไปใช้กับรูปสมมติทุกชนิด

เรื่องเวลาของการสมมติก็ต้องแยกออกมา หากเสียดายเหตุการณ์ในอดีต ใช้ had + กริยาช่องที่สาม ไม่ใช่เปลี่ยนเป็น were ทั้งหมด:

  • I wish I were there now. — ฉันอยากอยู่ที่นั่นตอนนี้
  • I wish I had been there yesterday. — ฉันเสียดายที่เมื่อวานไม่ได้อยู่ที่นั่น

ตัวอย่างแรกสมมติสภาพปัจจุบัน ตัวอย่างหลังย้อนมองอดีตที่ผ่านไปแล้ว คำว่า wish ที่เหมือนกันจึงไม่ได้ทำให้กริยาหลังคำนี้เหมือนกันเสมอไป

รูปกลับประโยค Were… และ were to

ในภาษาเขียนที่เป็นทางการ สามารถละ if แล้วนำ were มาวางหน้าประธานได้ การ กลับลำดับคำ ในที่นี้หมายถึงการย้ายกริยามาไว้ก่อนประธาน โดยความหมายยังเป็นเงื่อนไข ไม่ใช่คำถาม

  • Were I in your position, I would ask for advice. — ถ้าฉันอยู่ในสถานการณ์เดียวกับคุณ ฉันจะขอคำแนะนำ
  • Were the system to fail, we would switch to the backup. — หากระบบเกิดขัดข้อง เราจะเปลี่ยนไปใช้ระบบสำรอง

ประโยคแรกเท่ากับ If I were in your position… ส่วนประโยคหลังเท่ากับ If the system were to fail… รูป were to + กริยารูปเดิม ใช้สมมติเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้น โดยวางให้ห่างจากการคาดการณ์ตรง ๆ มักพบในแผนสำรองหรือการอภิปรายความเป็นไปได้ ไม่ได้ยืนยันว่าเหตุการณ์นั้นเป็นไปไม่ได้

ถ้าปฏิเสธในรูปกลับประโยค ให้วาง not หลังประธาน เช่น Were she not available, we would contact another specialist. — “หากเธอไม่ว่าง เราจะติดต่อผู้เชี่ยวชาญคนอื่น” ไม่จำเป็นต้องใช้รูปนี้ในการสนทนาทั่วไป แต่ควรอ่านให้เข้าใจ

สำนวนตายตัว: เรียนเป็นหน่วยความหมาย

บางสำนวนเก็บรูปกริยาสมมติแบบเก่าไว้ ไม่ควรดึงกฎของสำนวนนั้นไปสร้างประโยคทั่วไปตามใจ ใน if need be คำว่า need หมายถึงความจำเป็นทั้งหน่วย ไม่ต้องเติม -s ให้ be และไม่ควรตีความทีละคำแบบประโยคสมัยใหม่ทั่วไป

สำนวนภาษาอังกฤษ ความหมายภาษาไทย ลักษณะการใช้
if need be หากจำเป็น เป็นทางการกว่า “ถ้าจำเป็น” แบบภาษาพูดทั่วไป
come what may ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มักใช้ย้ำความตั้งใจหรือความมุ่งมั่น
be that as it may ถึงอย่างนั้นก็ตาม ยอมรับประเด็นหนึ่งแต่ไม่เปลี่ยนข้อสรุปหลัก
so be it ถ้าอย่างนั้นก็ให้เป็นไปตามนั้น ยอมรับผล บางครั้งฟังจำยอมหรือเด็ดขาด
God save the King! ขอพระเจ้าทรงคุ้มครองพระมหากษัตริย์! คำอธิษฐานหรือคำถวายพระพรตามแบบแผน
Long live the King! ขอพระมหากษัตริย์ทรงพระเจริญ! คำถวายพระพร ไม่ใช่ประโยคบอกเล่าธรรมดา

ตัวอย่าง If that is the final decision, so be it. แปลว่า “ถ้านั่นเป็นคำตัดสินสุดท้าย ก็ให้เป็นไปตามนั้น” สำนวน so be it ไม่ได้เป็นคำตอบที่อบอุ่นหรือกระตือรือร้นเสมอไป จึงควรฟังน้ำเสียงประกอบ ส่วน Long live the King! ใช้ live ไม่ใช่ lives เพราะทำหน้าที่อวยพร ไม่ใช่รายงานว่าพระมหากษัตริย์ทรงมีพระชนมายุยืนยาวอยู่แล้ว

วิธีฝึกให้ใช้ได้จริง

  1. เปลี่ยนคำสั่งให้เป็นข้อเสนอในการทำงาน เลือกเรื่องใกล้ตัว เช่น ส่งเอกสาร ตรวจตัวเลข และเลื่อนประชุม แล้วฝึกประโยคแบบ We recommend that she check the figures. — “เราแนะนำให้เธอตรวจตัวเลข” จากนั้นเปลี่ยนประธานเป็น he, each team, all staff โดยคงกริยารูปเดิม ลองทำหนึ่งประโยคเป็นปฏิเสธและอีกหนึ่งประโยคเป็นรูปถูกกระทำ เพื่อไม่ให้จำได้เฉพาะประโยคบอกเล่า

  2. จับคู่ความหมายก่อนเลือกรูปกริยา เขียนคำไทยสามช่องว่า “เสนอให้ทำ” “ยืนยันว่าเป็นจริง” และ “สมมติให้ต่างจากจริง” แล้วนำประโยคที่อ่านพบมาแยก เช่น She insists that he be there. — “เธอยืนกรานให้เขาอยู่ที่นั่น” เทียบกับ She insists that he is there. — “เธอยืนยันว่าเขาอยู่ที่นั่น” วิธีนี้ช่วยแก้นิสัยเลือกโครงสร้างจากคำหลักเพียงคำเดียว

  3. ฝึกตรวจงานแบบสองรอบ รอบแรกวงคำอย่าง suggest, require, essential แล้วตรวจว่าความหมายเป็นข้อเสนอหรือข้อกำหนดจริงหรือไม่ ถ้าใช่ ตรวจ -s, to, be และตำแหน่ง not รอบที่สองดูประโยค if และ wish ว่ากำลังสมมติปัจจุบัน เสียดายอดีต หรือเพียงไม่รู้ข้อเท็จจริง อย่าแก้ was เป็น were ทั้งเอกสารโดยไม่อ่านบริบท

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

ความรู้พื้นฐาน

ประโยคเงื่อนไขแบบที่ 2 ในภาษาอังกฤษB1

แนวคิดที่ต่อยอดจากนี้

แนวคิดระดับ C1 อื่นๆ

แนวคิดนี้ในภาษาอื่น

เปรียบเทียบในทุกภาษา